Category Archives: Τράπεζες

Τράπεζα της Ελλάδας: κανείς δεν θα παίξει με το κούρεμα καταθέσεων.

Τράπεζα της Ελλάδας: κανείς δεν θα παίξει με το κούρεμα καταθέσεων

«Κανείς δεν θα παίξει με το bail in», τονίζουν πηγές της Τράπεζας της Ελλάδας, με φόντο τις δηλώσεις που έκανε ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν για τη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, συνδέοντας την με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Μετά από το τετ-α-τετ του Γ. Στουρνάρα με τον Β. Ντομπρόβσκις, έγινε εμφανής, ειδικά από την πλευρά του Διοικητή της ΤτΕ, η προσπάθεια να χαμηλώσουν οι τόνοι, μετά από τις «φωτιές» που άναψε ο Ευρωπαίος αξιωματούχος και γι’ αυτό ο Γ. Στουρνάρας τόνισε ότι «αυτό που έχει συμφωνηθεί είναι να ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση ως το τέλος του έτους». Ο Β. Ντομπρόβσκις απέφυγε, πάντως, να χρησιμοποιήσει την ίδια φρασεολογία σημειώνοντας ότι «είναι σημαντικό να τελειώσει η διαδικασία ως το τέλος του χρόνου», συνδέοντας την μάλιστα με το ζήτημα των καταθετών ήτοι με την πρόβλεψη της Κοινοτικής Οδηγίας και για «κούρεμα» καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ.

Ειδικά όσον αφορά στις αντοχές και στις ανάγκες των τραπεζών, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι ανακοινώσεις της ΕΚΤ το Σάββατο δεν θα κρύβουν δυσάρεστες εκπλήξεις. Αντιθέτως. Οι κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών διαμορφώνονται «στα κάτω όρια του αναμενομένου», όπως σημείωσε παράγοντας της ΤτΕ και ήδη εκφράζεται βεβαιότητα από τις ίδιες τις τράπεζες ότι οι ανάγκες αυτές μπορούν να καλυφθούν από τους ιδιώτες. Με αυτό το σενάριο, απομακρύνεται μάλιστα και το ενδεχόμενο «κουρέματος» των ομολογιούχων.

Αναφορικά με την εν εξελίξει αξιολόγηση, παρά τις δυσκολίες που ήδη έχουν κάνει την εμφάνιση τους, πηγές της ΤτΕ, μεταφέροντας το κλίμα που υπάρχει εκτός Ελλάδας, εκφράζουν τη βεβαιότητα ότι αυτή θα ολοκληρωθεί εντός των προβλεπόμενων χρονοδιαγραμμάτων, καθώς «είναι διαπιστωμένη η στροφή της κυβέρνησης στο ρεαλισμό». Οι ίδιες πηγές εκτιμούν, μάλιστα, ότι θα υπάρξει λύση και στο «ευαίσθητο» θέμα των «κόκκινων» δανείων των υπερχρεωμένων νοικοκυριών (νόμος Κατσέλη), παραπέμποντας στις δηλώσεις της κυβέρνησης περί έντιμου συμβιβασμού. Ως προς τη διαχείριση συνολικά των «κόκκινων» δανείων, οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι «κανείς δεν ενδιαφέρεται για πλειστηριασμούς κατοικιών», επιβεβαιώνοντας ότι το ενδιαφέρον στρέφεται στα προβληματικά δάνεια των επιχειρήσεων, τα οποία θα αντιμετωπιστούν κατά κλάδο και κατά περίπτωση.

Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών εκτιμάται, από τις ίδιες πηγές, ότι θα απελευθερώσει το «ελατήριο» της οικονομίας, καθώς σε συνδυασμό με την τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων της αξιολόγησης, θα επιτρέψει στην ΕΚΤ να άρει τους περιορισμούς (waiver) στην αποδοχή ελληνικών ομολόγων ως ενέχυρο και να ανάψει πράσινο φως στη συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων (QE), ενισχύοντας τη δυναμική που δημιουργηθεί με την άρση των capital controls στο β’ εξάμηνο του 2016.

Πόσα λεφτά πληρώνονται οι Έλληνες ανάλογα με το επάγγελμα τους

500, 600, 700, σε πολλές φορές 900 ευρώ. Έχουμε ακούσει διάφορα ποσά για τον μηνιαίο μισθό του Έλληνα εργαζομένου. Τι όμως ισχύει από όλα αυτά στην χώρα των 1.196.736 ανέργων;

Μιλήσαμε με απασχολούμενους από διάφορους εργασιακούς τομείς, οι οποίοι, σε συνδυασμό με πληροφορίες που αποκομίσαμε από εμπιστευτικά αρχεία αλλά και στοιχεία του Δημοσίου, μας βοήθησαν να σχηματίσουμε μια πιο καθαρή εικόνα για τις απολαβές των Ελλήνων.

Σερβιτόροι, ντελιβεράδες, φύλακες, πωλητές, κομμωτές, οδηγοί ταξί, διαφημιστές, τραγουδιστές, εργαζόμενοι σε πολυεθνικές, ιερείς, γιατροί, εκπαιδευτικοί, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι. Όλοι δήλωσαν τυχεροί που έχουν δουλειά, αλλά ταυτόχρονα απογοητευμένοι με τις απολαβές τους.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι περισσότεροι νέοι εργαζόμενοι λαμβάνουν κατά μέσο όρο 600 ευρώ μηνιαίως, ενώ ακόμα και μετά από χρόνια εργασίας, σπανίως αμείβονται με περισσότερα από 1.500 ευρώ. Εξαίρεση αποτελούν τα ανώτατα στελέχη πολυεθνικών εταιρειών, οι οποίοι, σύμφωνα με εμπιστευτικά αρχεία από το Τμήμα Ανθρωπίνου Δυναμικού γνωστής εταιρείας, βγάζουν τα τετραπλάσια ή και πενταπλάσια χρήματα σε σχέση με τους ανειδίκευτους εργάτες του εργοστασίου της ίδιας εταιρείας.

Οι δικηγόροι και οι γιατροί σε καμία περίπτωση δεν αμείβονται με τα αστρονομικά ποσά που ακούμε κατά καιρούς για τα συγκεκριμένα επαγγέλματα. Για να πλουτίσει ένας γιατρός ή δικηγόρος θα πρέπει να ανοίξει το δικό του γραφείο και να κάνει πολλές διασυνδέσεις, ώστε να αποκτήσει φήμη και περισσότερους πελάτες. Ένας αυτοδημιούργητος γιατρός ή δικηγόρος θα χρειαστεί πολλά χρόνια για να το καταφέρει αυτό, επομένως ένα καλό πτυχίο δεν ισοδυναμεί πάντοτε με ένα καλό μισθό.

Σε γενικές γραμμές, οι εργαζόμενοι που ανταμείβονται μετά από χρόνια εργασίας είναι οι αυτοαπασχολούμενοι και εκείνοι που εργάζονται σε μεγάλες εταιρείες, όπου κάθε βαθμίδα ισούται με διαφορετικό μισθολόγιο. Όπως δήλωσαν χαρακτηριστικά άτομα με τα οποία μιλήσαμε, «πρέπει να κυνηγήσεις τον πελάτη με το τυφέκιο» και να «σου στύψουν την ζωή» για να βγάλεις ένα αξιοπρεπή μισθό στην Ελλάδα του σήμερα.

Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσουμε ότι αποδοχές των Ελλήνων μετά την κρίση γύρισαν πολλά χρόνια πίσω. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, το επίπεδο των μισθών το 2014 υποχώρησε κάτω από τα επίπεδα που βρισκόταν το 2006. Ο σχετικός δείκτης βρίσκεται στις 82,4 μονάδες, όταν το 2006 ήταν 88 μονάδες. Κατά τις εκτιμήσεις, οι μισθοί στο σύνολο της οικονομίας πέρυσι βρίσκονταν στα επίπεδα του 2004, γυρνώντας μια δεκαετία πίσω.

default

Σερβιτόροι

Οι μισθοί στην παροχή υπηρεσιών στους χώρους εστίασης ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή και την πελατεία της κάθε επιχείρησης. Στην Αθήνα, οι σερβιτόροι βγάζουν συνήθως από 30 έως 55 ευρώ την ημέρα, με τα μεγαλύτερα ημερομίσθια να δίνονται σε μπαρ-εστιατόρια. Όπως και σε κάθε δουλειά, έτσι και στο σέρβις, η εμπειρία είναι το παν. Όσους περισσότερους δίσκους έχεις κουβαλήσει, τόσο μεγαλύτερο είναι το μεροκάματο. Όπως ανέφερε η Μ.Σ., με εμπειρία σε αρκετούς χώρους εστίασης, οι πρωτάρηδες αμείβονται με 30 με 35 ευρώ ημερησίως, ενώ οι πιο έμπειροι πολλές φορές βγάζουν 50 με 55 ευρώ.

Τα φιλοδωρήματα αποτελούν μια μεγάλη πηγή εσόδων για τους σερβιτόρους, με αυτά να κυμαίνονται γύρω στα 15 με 30 ευρώ ημερησίως στα δυτικά προάστια και ορισμένες περιοχές του Πειραιά. Αντιθέτως, στο κέντρο της Αθήνας, τα βόρεια και νότια προάστια, τα τιπς σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν τα 100 ευρώ για τον κάθε σερβιτόρο ξεχωριστά. Όπως εξηγούν δύο εργαζόμενες σε μπαρ εστιατόρια του Κολωνακίου, τα περισσότερα μαγαζιά φυλάσσουν τα φιλοδωρήματα σε ένα κοινό ταμείο και τα μοιράζουν στους σερβιτόρους κάθε εβδομάδα. Σε πολλές περιπτώσεις οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων κρατούν ένα μερίδιο για τους ίδιους.

Σε γενικές γραμμές πρόκειται για ένα επικερδές επάγγελμα για τα δεδομένα της Ελλάδας, αν αναλογιστεί μάλιστα κανείς ότι δεν προαπαιτεί κάποια εξειδίκευση. Βέβαια, την ίδια στιγμή υπάρχει μεγάλη εργασιακή εκμετάλλευση, καθώς στην επαρχία, αλλά και σε λιγότερο πολυσύχναστες περιοχές της Αθήνας, πολλοί σερβιτόροι δουλεύουν ανασφάλιστοι και δεν πληρώνονται τις υπερωρίες.

Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσουμε ότι οι αποδοχές των Ελλήνων μετά την κρίση γύρισαν πολλά χρόνια πίσω.

Ντελιβεράδες

Παρόλη την επικινδυνότητα του επαγγέλματος, οι μισθοί των ντελιβεράδων στην Ελλάδα της κρίσης κυμαίνονται στα 500 με 700 ευρώ το μήνα, με τους περισσότερους να είναι ανασφάλιστοι ή να δηλώνονται ως ημιαπασχολούμενοι. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι εργοδότες δεν εξασφαλίζουν το μεταφορικό μέσο στους απασχολούμενους, ζητώντας τους να καλύπτουν τις αποστάσεις με τα δικά τους μηχανάκια. Τα φιλοδωρήματα είναι πολύ σημαντικά και σε αυτή την περίπτωση, μόνο που είναι πολύ λιγότερα από εκείνα των σερβιτόρων. Όπως εξηγεί ο Νίκος, ντελιβεράς σε προάστιο του Πειραιά, τις περισσότερες φορές χρειάζεται να κάνει τουλάχιστον 50 παραδόσεις για να συγκεντρώσει 5 ευρώ πουρμπουάρ.

«Κάποτε σε 15 παραδόσεις έπαιρνα πέντε ευρώ. Τώρα θέλω τουλάχιστον 50».

Στο σημείο αυτό να αναφέρουμε πως οι ίδιοι μισθοί ισχύουν για τις περισσότερες εξωτερικές εργασίες. Επί παραδείγματι, οι κούριερ αμείβονται συνήθως με 550 ευρώ το μήνα, χρησιμοποιώντας το δικό τους μεταφορικό μέσο και καλύπτοντας πολλές φορές τα έξοδα της βενζίνης.

Πωλητές

Ο μισθός των πωλητών σε καταστήματα κυμαίνεται στα 500 με 700 ευρώ. Σε κάποιες μεγάλες αλυσίδες από το εξωτερικό, δίνονται κάποια μπόνους σε εκείνους που κάνουν τις περισσότερες πωλήσεις, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις οι απολαβές εξαρτώνται αποκλειστικά από αυτό τον τομέα.

«Έχουμε πολλές καθυστερήσεις με τους μισθούς», αναφέρει η Υβόννη, πωλήτρια σε κατάστημα παιδικών επίπλων στα βόρεια προάστια.

ddddddd

Προσωπικό Ασφαλείας

Οι μισθοί του προσωπικού ασφαλείας κυμαίνονται στα 650 ευρώ. Δεν ζητείται πάντοτε κάποια πιστοποίηση φύλαξης, με το απολυτήριο γυμνασίου να είναι αρκετό στις περισσότερες περιπτώσεις. Οι εργαζόμενοι με τους οποίους μίλησα δηλώνουν αρκετά ευχαριστημένοι με τον μισθό τους, παρόλο που σε πολλές περιπτώσεις εργάζονται καθ’ όλη την διάρκεια της νύχτας.

Εργαζόμενοι σε Πολυεθνικές Εταιρείες

Σε αυτού του τύπου οι εταιρείες, οι μισθοί προσαρμόζονται ανάλογα με το επίπεδο στο οποίο βρίσκεται κανείς, με τους ανειδίκευτους εργάτες να βρίσκονται στην βάση της πυραμίδας (επίπεδο 0-5) και τα διευθυντικά στελέχη στην κορυφή (20+). Σύμφωνα με εμπιστευτικά στοιχεία από το Τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού μεγάλης πολυεθνικής εταιρείας, οι ανειδίκευτοι εργάτες αμείβονται με καθαρό μισθό 650 με 1.100 ευρώ, ανάλογα με το πόσα χρόνια εργάζονται στην εταιρεία.

Οι ρεσεψιονίστ λαμβάνουν μηνιαίο μισθό 850 ευρώ, οι hr administrators γύρω στα 1.900 ευρώ, ενώ οι προϊστάμενοι κάθε τμήματος λαμβάνουν 2.000 με 6.000 ευρώ. Οι hr managers αμείβονται επίσης ανάλογα με το επίπεδο στο οποίο βρίσκονται, ξεκινώντας από τα 3.000 ευρώ. Στο Τμήμα Πωλήσεων, κάποιος που ξεκινά να εργάζεται στην συγκεκριμένη εταιρεία λαμβάνει 1.500 ευρώ, ενώ όσοι εργάζονται για περισσότερα από οχτώ χρόνια αμείβονται με περισσότερα από 3.500 χιλιάρικα. Οι marketing managers λαμβάνουν περισσότερα από 5.000 ευρώ και τα διευθυντικά στελέχη κυμαίνονται στα 15.000 ευρώ το μήνα.

Εργαζόμενοι σε Διαφημιστικές εταιρείες/ Εταιρείες Δημοσίων Σχέσεων

Οι διαφημιστές, marketers και υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων εργάζονται συχνά κάτω από μεγάλη πίεση, σε ένα χώρο με μεγάλη ανταγωνιστικότητα, για λίγα χρήματα. Στον καιρό της κρίσης, τα budget που διαθέτουν τα μεγάλα brands για διαφημιστικές καμπάνιες και events είναι πολύ μικρότερα σε σχέση με το παρελθόν. Οι περισσότερες εταιρείες στηρίζονται στην δουλειά εκπαιδευόμενων, οι οποίοι συνήθως δεν αμείβονται.

Σε μια από τις πιο γνωστές εταιρείες δημοσίων σχέσεων, κάποιος που ξεκινά να εργάζεται χωρίς προϋπηρεσία (ακόμα και στις περιπτώσεις που έχει κάνει πρακτική άσκηση) αμείβεται με 500-700 ευρώ το μήνα, με τους μισθούς να ανεβαίνουν ανάλογα με το εκάστοτε επίπεδο στο οποίο βρίσκεται κανείς. Ακόμα και οι executive managers σπανίως βγάζουν περισσότερα από 1.000 ευρώ το μήνα. Σε γνωστή διαφημιστική εταιρεία, oι μισθοί όσων ξεκινούν να εργάζονται χωρίς επαγγελματική εμπειρία κυμαίνονται στα ίδια επίπεδα. Σε αντίθεση με την εταιρεία δημοσίων σχέσεων, όσοι βρίσκονται σε ανώτερα επίπεδα λαμβάνουν περισσότερα από 1.000 ευρώ το μήνα. Όσον αφορά τους marketers που εργάζονται σε brands και όχι σε διαφημιστικές εταιρείες, οι απολαβές είναι πολύ μεγαλύτερες (δείτε «Εργαζόμενοι σε Πολυεθνικές Εταιρείες»).

dx

Τραγουδιστές

Κατά καιρούς ακούμε ότι τα «πρώτα ονόματα» στα μαγαζιά με ζωντανή μουσική αμείβονται με τετραψήφια ποσά την βραδιά, γεγονός που δεν απέχει κατά πολύ από την πραγματικότητα. Σύμφωνα με τραγουδίστρια που δουλεύει σε γνωστά κέντρα διασκέδασης της Αθήνας, τα μικρότερα ονόματα παίρνουν 200 με 300 ευρώ την βραδιά, ανάλογα πάντοτε με το μαγαζί. Συνήθως πρόκειται για διήμερα, επομένως τον μήνα ένας τραγουδιστής βγάζει 1.600 με 2.400 ευρώ το μήνα.

«Αν ήταν η νύχτα όπως παλιά που π.χ οι σεζόν στα μαγαζιά ήταν ένας ολόκληρος χειμώνας, θα ήταν αρκετή αυτή η δουλειά για να τα βγάλεις πέρα. Στην περίπτωση που μιλάμε για οικογένειες ούτε αυτό είναι αρκετό βέβαια. Τώρα όμως οι σεζόν διαρκούν δύο μήνες με αποτέλεσμα τίποτα να μην είναι αρκετό, να μην ξέρεις πότε θα ξανά δουλέψεις και να καταλήξει αυτή η δουλειά να είναι χόμπι. Οπωσδήποτε ψάχνω για κάτι άλλο παράλληλα, είτε αυτό είναι live σε μικρά μαγαζιά τις καθημερινές, είτε εντελώς διαφορετική δουλειά».

Στις ταβέρνες, τα ρακάδικα και τα μικρότερα μαγαζιά με ζωντανή μουσική, τα χρήματα είναι πολύ λιγότερα. Όπως ανέφερε τραγουδίστρια που μένει μόνιμα στον Βόλο, τα μεροκάματα είναι 50 με 60 ευρώ την βραδιά. Πολλοί τραγουδιστές και μουσικοί στην επαρχία συνηθίζουν να παίζουν σε πανηγύρια, όπου μπορούν να βγάλουν ακόμα και 500 ευρώ την βραδιά.

Οδηγοί ταξί

Ο μηνιαίος μισθός των ταξιτζήδων κυμαίνεται στα 1.200 με 1.500 ευρώ καθαρά, από τα οποία όμως ξοδεύουν ένα μεγάλο ποσό στα καύσιμα, στις ανάγκες του αυτοκινήτου, στις ασφάλειες κλπ. Σύμφωνα όμως με οδηγό που έχει περάσει χρόνια στους δρόμους της Αθήνας, για να βγουν αυτά τα χρήματα πρέπει κάποιος να δουλέψει για 10 και 12 ώρες την μέρα.

«Προτιμώ να κάνω 12 ώρες με τα διαλείμματά μου, παρά να έχω ένα αφεντικό όλη την ώρα πάνω από το κεφάλι μου»

Oι εργαζόμενοι που ανταμείβονται μετά από χρόνια εργασίας είναι οι αυτοαπασχολούμενοι και εκείνοι που εργάζονται σε μεγάλες εταιρείες, όπου κάθε βαθμίδα ισούται με διαφορετικό μισθολόγιο.

Κομμωτές

Ο μηνιαίος μισθός ενός κομμωτή/τριας βρίσκεται στα 600 ευρώ, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Για όσους έχουν τα δικά τους κομμωτήρια, οι απολαβές ποικίλλουν, ανάλογα με την πελατεία που έχει κάποιος, το κόστος του ενοικίου (εάν ο επαγγελματικός χώρος δεν τους ανήκει), την ανταγωνιστικότητα της περιοχής, τις αμοιβές των εργαζομένων (εάν δεν δουλεύουν μόνοι τους) και το κόστος των προϊόντων που χρησιμοποιεί. Σε πολλές περιπτώσεις λαμβάνουν χρήματα για την διαφήμιση ενός προϊόντος, τα οποία συμβάλλουν σημαντικά στα έσοδά τους.

Κομμώτρια στο κέντρο της Αθήνας αποκάλυψε ότι κατά μέσο όρο εξυπηρετεί 300 πελάτες το μήνα, λαμβάνοντας μηνιαία έσοδα που αγγίζουν κατά μέσο όρο τα 9.000 ευρώ. Από αυτό το ποσό πρέπει να καλύψει τα έξοδα του κομμωτηρίου, με αποτέλεσμα να βγάζει καθαρό κέρδος 3.000 ευρώ (ή και λιγότερα). Κομμωτής σε προάστιο του Πειραιά που δεν πληρώνει ενοίκιο και διαθέτει μόνο ένα βοηθό, βγάζει 3.000 ευρώ το μήνα, όμως τα έξοδά του είναι ελάχιστα.

«Πολλοί πελάτες μου νομίζουν ότι αυτοί που κάνουν επισκέψεις κατ’ οίκον βγάζουν περισσότερα χρήματα. Δεν νομίζω να ισχύει. Η κομμώτρια της γειτονιάς εξυπηρετεί 5-10 πελάτισσες την εβδομάδα για 10 ευρώ. Εμείς δεν χρειάζεται να κυνηγάμε τον πελάτη, ο πελάτης έρχεται και μας βρίσκει».

b

Συμβολαιογράφοι

Σύμφωνα με Υπουργική Απόφαση του 2012, για την κατάρτιση των πράξεων συμβολαίων, το αντικείμενο των οποίων αποτιμάται σε χρήμα, ο συμβολαιογράφος εισπράττει πάγια αμοιβή 20 ευρώ και αναλογική αμοιβή, η οποία υπολογίζεται με βάση τη συνολική αξία που δηλώνεται στο συμβόλαιο ή τη μεγαλύτερη αξία που καθορίζεται από την αρμόδια αρχή, προσωρινά ή οριστικά.

Υπολογίζεται πως ο μέσος συμβολαιογράφος στην Αθήνα βγάζει 15.000 ευρώ τον χρόνο, όμως στην επαρχία οι ετήσιες απολαβές τους μπορεί να φτάσουν ακόμα και τα 40.000 ευρώ.

Ιερείς

Το 2012 το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δημοσίευσε ένα πίνακα με τους μηνιαίους μισθούς των ιερέων. Σύμφωνα με αυτόν, ένας κληρικός χωρίς προϋπηρεσία λαμβάνει καθαρά 770 ευρώ (το πρώτο έτος 678). Μετά από μια δεκαετία ο μισθός ανέρχεται στα 1.032 ευρώ, ενώ στα 30 χρόνια ο καθαρός μηνιαίος μισθός βρίσκεται στα 1.410. Οι μητροπολίτες με 30 έτη προϋπηρεσίας λαμβάνουν καθαρά 1.750 ευρώ, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος έχει 2.213 καθαρές μηνιαίες αποδοχές.

Σε αυτά τα ποσά δεν συγκαταλέγονται οι αμοιβές που λαμβάνουν οι ιερείς για την τέλεση μυστηρίων. Κατά μέσο όρο, ένας παπάς ζητά από τους κουμπάρους 150 ευρώ για την τέλεση ενός γάμου, γιατί «έτσι γίνεται χρόνια τώρα», τα οποία φυσικά είναι «μαύρα». Πολλές φορές γίνονται παζάρια, με τις τιμές να πέφτουν ή να ανεβαίνουν ανάλογα με τις «υπηρεσίες» που προσφέρονται. Σε αυτές περιλαμβάνεται ο φωτισμός της εκκλησίας, ο κλιματισμός του χώρου, αλλά και το πόσο χρονικό διάστημα θα διαρκέσει το μυστήριο.

Eκπαιδευτικοί

Στον Δημόσιο τομέα οι μισθοί των εκπαιδευτικών κυμαίνονται από 780 έως 2097 ευρώ, ανάλογα με την προϋπηρεσία και τις κατηγορίες στις οποίες ανήκουν (ΥΕ, ΔΕ, ΤΕ, ΠΕ). Όσον αφορά τους μισθούς των καθηγητών σε φροντιστήρια, οι μισθοί είναι πολύ μικρότεροι, καθώς οι ώρες διδασκαλίας είναι λίγες. Για παράδειγμα, ένας καθηγητής αγγλικών με προϋπηρεσία που ξεπερνά τα έξι έτη και με 18 ώρες διδασκαλίας την εβδομάδα, λαμβάνει 475 ευρώ. Γι’ αυτό τον λόγο οι περισσότεροι καθηγητές παραδίδουν και ιδιαίτερα μαθήματα, τα οποία χρεώνουν κατά μέσο όρο από 10 έως 30 ευρώ την ώρα. Τα έσοδα αυτά συνήθως δεν δηλώνονται.

s

Γιατροί

Σήμερα οι ειδικευόμενοι νοσοκομειακοί γιατροί λαμβάνουν 1.007 ευρώ μηνιαίως, οι επιμελητές Β’ 1.321 ευρώ, οι Επιμελητές Α’ 1.513 ευρώ, οι Διευθυντές 1.580 ευρώ και οι Συντονιστές Διευθυντές 1.665 ευρώ. Οι γιατροί λαμβάνουν αποζημιώσεις για συμμετοχή σε σεμινάρια που υπολογίζονται στα 123 με 195 ευρώ. Ακόμα, το ωρομίσθιο των εφημεριών υπολογίζεται με συντελεστή 0,0042 επί του βασικού μισθού που κατέχει ο δικαιούχος. Μιλώντας με ειδικευόμενους γιατρούς από το Γενικό Κρατικό Νίκαιας, εξέφρασαν την απογοήτευσή τους από τους μισθούς.

Κανένας δεν παραδέχτηκε ότι παίρνει φακελάκια.

«Νομίζουν πως επειδή είμαστε γιατροί, βγάζουμε πολλά χρήματα, όμως αυτό είναι μύθος. Εάν έχεις το δικό σου ιατρείο και κάνεις εξετάσεις, τα πράγματα είναι διαφορετικά».

Πράγματι, οι γιατροί που έχουν τα δικά τους ιατρεία βγάζουν πολύ περισσότερα χρήματα, ακόμα και 300 ευρώ ημερησίως.

Δικηγόροι

Όπως και στην περίπτωση των γιατρών, οι δικηγόροι δεν λαμβάνουν τα αστρονομικά ποσά που νομίζουμε. Σύμφωνα με πρώην δικηγόρο, οι μισθοί κυμαίνονται από… 600 ευρώ και «στις περιπτώσεις που σου στύβουν τη ζωή» μπορεί να φτάσουν τα 1.600 ή και τα 2.500 μεικτά. Ο μέσος μισθός σήμερα κυμαίνεται στα 900 ευρώ. Όλα εξαρτώνται από την εμπειρία που έχει κάποιος και τον αριθμό των υποθέσεων που έχει αναλάβει το συγκεκριμένο γραφείο. Ακόμα και εκείνοι που έχουν τα δικά τους γραφεία δεν βγάζουν πάντοτε τα πενταψήφια ποσά που ακούμε κατά καιρούς για γνωστούς μεγαλοδικηγόρους.

«Μπορεί να κυνηγάς τον πελάτη με το τουφέκι, μπορεί να ξεσκίζεσαι και να βγάζεις καλά λεφτά. Έχουν όμως πολλά έξοδα συντήρησης του γραφείου, πάγια, γραφική ύλη και τα ταμεία τους, οπότε δηλώνουν μαύρα για να γλιτώνουν».

Μεσίτες

Όπως εξήγησε εκπρόσωπος μεσιτικού γραφείου στην Αθήνα τα γραφεία στην Ελλάδα λαμβάνουν το 2% επί της τελικής τιμής αγοράς ακινήτου και το 2% επί της πραγματικής τιμής πώλησης του ακινήτου. Από αυτό το ποσό, το 50% (ή και λιγότερο) δίνεται στον μεσίτη. Για την εκμίσθωση και μίσθωση ενός ακινήτου, δίνεται προμήθεια ίση με ένα μηνιαίο ποσό μισθώματος συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ. Για παράδειγμα, για μια πώληση 100.000 ευρώ, η αμοιβή είναι 4.000 ευρώ, από τα οποία ο μεσίτης λαμβάνει 1.000 έως 2.000 ευρώ. Για την ενοικίαση ενός διαμερίσματος 300 ευρώ το μήνα, ο μεσίτης συνήθως λαμβάνει 150 με 300 ευρώ.

Αυτό σημαίνει ότι τα έσοδα ενός μεσίτη εξαρτώνται από το γραφείο στο οποίο δουλεύει, το πόσο μεγάλες είναι οι αγοραπωλησίες τις οποίες καθοδηγεί και την κατάσταση της αγοράς ακινήτων στην κάθε πόλη. Με τις αγοραπωλησίες να έχουν μειωθεί στην Ελλάδα λόγω κρίσης, τα έσοδα των μεσιτών έχουν επίσης μειωθεί.

Γερμανία μια χώρα υπό Αμερικανική κατοχή

Μεταξύ πολλών θεμάτων της εποχής μας που θα γίνουν αντικείμενο μελέτης από τους μελλοντικούς ιστορικούς θα είναι και η ανάδειξη της Γερμανίας σε ηγεμόνα της Ευρώπης. Δεν έχει φύγει καλά καλά η γενιά που έζησε τη φρίκη του Β’ ΠΠ, η γενιά που αγωνίστηκε κατά του ναζισμού και κατάφερε να τον νικήσει, και η Γερμανία όχι μόνο παρουσιάζεται στη διεθνή σκηνή ισχυρή, αλλά φαίνεται και να ηγεμονεύει τους λαούς που τη νίκησαν.
Η σύγχρονη Γερμανία έχει κάνει φανερό ότι επιδιώκει τη μετατροπή της Ευρώπης σταδιακά σε μια αυτοκρατορία υπό την απολυταρχική ηγεσία της, τοποθετώντας δικούς της ανθρώπους σε όλες τις θέσεις κλειδιά στην ΕΕ, αλλά και στις κυβερνήσεις και στα ΜΜΕ των χωρών μελών της. Το πιο περίεργο, θα έλεγε κάποιος, είναι ότι αυτό έγινε με τη βοήθεια των νικητών του Β’ ΠΠ, και όχι μόνο καμία από τις κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών κρατών δεν τόλμησε να αμφισβητήσει την ηγεμονία της, αλλά αντιθέτως όλες τη δέχτηκαν αδιαμαρτύρητα.
Ακόμα και όταν οι λαοί τους διαμαρτύρονται και δεν είναι λίγοι αυτοί που μιλούν και γράφουν για ένα Δ’ Ράιχ, καθώς αισθάνονται ότι με μέσο καταστροφής την οικονομία η Γερμανία επιχειρεί να κερδίσει όσα έχασε διά των όπλων στον πόλεμο. Για παράδειγμα, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε απαίτησε πολλές φορές απροκάλυπτα τον περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας κρατών μελών της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν προβλήματα οικονομίας.
Τι αντιπροσωπεύει, όμως, η χώρα της οποίας ο υπουργός Οικονομικών απαιτεί από τα κράτη της Ευρώπης, στων οποίων την οικονομική εξόντωση συμβάλει η Γερμανία, να παραδώσουν την εθνική τους κυριαρχία;  Την απάντηση έδωσε ο ίδιος αποκαλύπτοντας ένα επί χρόνια καλά κρυμμένο από τον πολύ κόσμο μυστικό, σε ομιλία του στις 18 Νοεμβρίου 2011 στο Ευρωπαϊκό Τραπεζικό Συνέδριο (European Banking Congress), στο εκθεσιακό κέντρο της Φρανκφούρτης. Εκεί ηγετικά στελέχη της οικονομίας και της πολιτικής συναντήθηκαν για να συζητήσουν τη διαμόρφωση της μελλοντικής παγκοσμιοποίησης και ο Σόιμπλε δήλωσε μεταξύ άλλων:

«Η έννοια της εθνικής κυριαρχίας έχει οδηγήσει την Ευρώπη σε παραλογισμό κατά τους δύο παγκόσμιους πολέμους στο πρώτο μισό του προηγούμενου αιώνα. Κι εμείς στη Γερμανία από τις 8 Μαΐου του 1945 ουδέποτε ήμασταν ανεξάρτητη χώρα. Αυτό ήταν ήδη σαφές στον Βασικό Νόμο που υπάρχει στην Εισηγητική Έκθεση του 1949».

Με λίγα λόγια ο Σόιμπλε λέει ότι η «ισχυρή» Γερμανία, εβδομήντα χρόνια από την ήττα της στον Β’ ΠΠ, δεν είναι ανεξάρτητη χώρα, στερείται εθνικής κυριαρχίας και εξακολουθεί να βρίσκεται υπό ξένη κατοχή. Και δεν αναφέρει φυσικά τυχαία την ημερομηνία 8 Μαΐου 1945 και τον Βασικό νόμο του 1949.
terrapapers.com_germania ipodoyli
Ο Βασικός Νόμος του 1949
Στις 8 Μαΐου 1945 οι αρχηγοί των τριών σωμάτων Στρατού, Αεροπορίας και Ναυτικού της Γερμανίας, Φρήντμπουργκ, Κάιτελ και Στρουμφ αντίστοιχα, υπέγραψαν την άνευ όρων παράδοσή τους στους νικητές του Β’ ΠΠ. Πόσοι, όμως, γνωρίζουν ότι, αν και έχουν περάσει σχεδόν εβδομήντα χρόνια από το τέλος του Β’ ΠΠ, δεν υπάρχει οριστική Συνθήκη Ειρήνης μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων μερών στις πολεµικές συρράξεις;
Το γεγονός ότι δεν υπάρχει μέχρι σήμερα συνθήκη ειρήνης σημαίνει, σύµφωνα µε τα άρθρα 53, παρ. 2 και άρθρο 107 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ότι η Γερμανία εξακολουθεί να βρίσκεται σε πόλεμο µε όλους τους τότε πολεµικούς της αντιπάλους, με τους οποίους υπάρχει μια προσωρινή ανακωχή, η οποία συνεπάγεται διακοπή των εχθροπραξιών, όχι όμως και της εμπολέμου καταστάσεως, η λήξη της οποίας συνήθως επανέρχεται διά της υπογραφής συνθήκης ειρήνης. Ανάμεσα στις χώρες με τις οποίες η Γερμανία δεν έχει υπογράψει συνθήκη ειρήνης είναι και η χώρα μας. Μάλιστα στον καταστατικό χάρτη των Ηνωμένων Εθνών εξακολουθούν να υπάρχουν άρθρα περί εχθρού, (Γερμανία) σύμφωνα με τα οποία ο νικητής μπορεί σε δεδομένη περίπτωση να ενεργοποιήσει τα δικαιώματά του. (1)
Όπως είναι γνωστό, μετά το διαμελισμό της Γερμανίας το 1948, το δυτικό μέρος της χώρας τέθηκε υπό την κατοχή των τριών Δυτικών συµµαχικών δυνάμεων (ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία), με κύρια δύναμη κατοχής τις ΗΠΑ, οι Σοβιετικοί πήραν την ανατολική πλευρά, η περιοχή της Ανατολικής Πρωσίας τέθηκε υπό τη διαχείριση της Πολωνίας και η περιοχή του Καλίνινγκραντ ανατέθηκε επίσης στη Σοβιετική Ένωση.
Στη Δυτική Γερμανία, ομάδα επιλεγμένων πολιτικών και νομικών προσώπων ανέλαβε στις 23.5.1949 να συντάξει ένα προσωρινό σύνταγμα που ονομάστηκε Βασικός Νόµος (Grundgesetz) και ο οποίος εγκρίθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις κατοχής της Δυτικής Γερμανίας. Ο Βασικός Νόμος, που γράφτηκε με την καθοδήγηση των αμερικανικών δυνάμεων κατοχής, αφορούσε μόνο τη Δυτική Γερμανία και έπρεπε να έχει προσωρινή διάρκεια και ισχύ μέχρι την ένωση όλων των γερμανικών εδαφών, την υπογραφή της οριστικής Συνθήκης Ειρήνης και τη σύνταξη συντάγματος, το οποίο θα είχε ως βάση του την ελεύθερη βούληση του γερµανικού λαού.
Αυτό εκφράζεται συγκεκριμένα στο τελικό άρθρο 146 του Βασικού Νόμου ως εξής: «Αυτός ο Βασικός Νόμος χάνει την ισχύ του την ημέρα κατά την οποία ένα σύνταγμα υιοθετημένο από τον γερμανικό λαό με την ελεύθερη βούλησή του θα τεθεί σε ισχύ».
Το 1990 άνοιξαν τα σύνορα μεταξύ των δύο Γερµανιών, καταργήθηκε ο διαχωρισμός σε Ανατολική και Δυτική και είχαμε την ενοποίηση της Γερμανίας, με εξαίρεση τα εδάφη που είχαν προσαρτηθεί από την Πολωνία και την περιοχή του Καλίνινγκραντ. Η ένωση επιτεύχθηκε με την υπογραφή της σχετικής συμφωνίας 2+4 της Γερμανίας (Ανατολικής και Δυτικής) με τις ΗΠΑ, τη Σοβιετική Ένωση, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία. Όμως, ενώ θα έπρεπε αυτόµατα να καταργηθεί και ο Βασικός Νόµος, αυτό δεν συνέβη. Αντίθετα, μετά το 1990 η ισχύς του επεκτάθηκε και στην Ανατολική Γερμανία, και ισχύει μέχρι σήμερα αντί συντάγματος, ενώ δεν γίνεται λόγος καν, τουλάχιστον δημόσια, από τις κυβερνήσεις της Γερμανίας για σύνταξη καινούριου συντάγματος που θα τον αντικαταστήσει.
Και όμως, η γερμανική πλευρά ήταν πολύ ικανοποιημένη. Το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel έγραψε στις 23 Ιουλίου 1990 ότι η Γερμανία απέφυγε την υπογραφή «Συνθήκης Ειρήνης» με όλες τις εμπόλεμες χώρες για να αποφύγει τον εφιάλτη απαιτήσεων πολεμικών επανορθώσεων από όλους αυτούς που υπέστησαν καταστροφές από τους Γερμανούς. Με άλλα λόγια, με αυτή τη συμφωνία η Γερμανία επιδίωξε να παρακάμψει την παράγραφο 2 του άρθρου 5 της Συμφωνίας του Λονδίνου.(2)
Στα απομνημονεύματά του ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Χανς Ντίτριχ Γκένσερ το επισημαίνει ιδιαιτέρως. Γράφει επί λέξει: «Η απαίτηση για Συνθήκη Ειρήνης –την προέβλεπε η Συνθήκη του Λονδίνου (1953)– οριστικά ακυρώθηκε και έτσι απαλλαχθήκαμε επίσης από την έγνοια για απρόβλεπτες απαιτήσεις επανορθώσεων».(3) Το κατά πόσο αυτό ισχύει πράγματι και για τις χώρες που δεν παρίσταντο και δεν υπέγραψαν τη συμφωνία 2+4 είναι, φυσικά, άλλο θέμα, και η χώρα μας εξακολουθεί να απαιτεί την πληρωμή των πολεμικών αποζημιώσεων που της επιδικαστήκαν από τη Διάσκεψη του Παρισιού το 1946, καθώς και του αναγκαστικού κατοχικού δανείου.
Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών 2+4 για την Ένωση που έλαβαν χώρα στο Παρίσι στις 17.7.1990, καθορίστηκαν τα σύνορα της ενωμένης Γερμανίας, με τις περιοχές ανατολικά της γραμμής των ποταμών Όντερ-Νάισε να μένουν εκτός γερμανικού εδάφους. Σχετικά με τον Βασικό Νόμο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζέιμς Μπέικερ ενημέρωσε τον υπουργό Εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Χανς Ντίτριχ Γκένσερ, παρουσία και των υπόλοιπων υπουργών των Εξωτερικών, ότι το άρθρο 23 του Βασικού Νόµου που όριζε τον περιορισµό της ισχύος του στα εδάφη της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας παύει από την επόμενη µέρα να ισχύει. Στη συμφωνία της Ένωσης περιέλαβαν τον Βασικό Νόμο µε καινούρια εισαγωγή στην οποία αναφερόταν η επέκταση της ισχύος του Βασικού Νόµου και στα εδάφη της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, μαζί με αλλαγές σε έξι σηµεία.
Να υπογραμμίσουμε ότι ο Βασικός Νόμος βρίσκεται στην κορυφή της ιεραρχίας των εγχώριων κανόνων δικαίου της Γερμανίας. Είναι ανώτερος όλων των άλλων πηγών εγχώριου δικαίου και, όντας το σύνταγμα, είναι η πράξη από την οποία εξαρτάται ολόκληρη η γερμανική έννομη τάξη. Κάθε νομική διάταξη που θεσπίζεται στη Γερμανία πρέπει να είναι συμβατή με τον Βασικό Νόμο από άποψη τόσο τύπου όσο και ουσίας. Για το σκοπό αυτό, το άρθρο 20 παράγραφος 3 του Βασικού Νόμου προσδιορίζει ότι η νομοθετική εξουσία δεσμεύεται από τη συνταγματική τάξη, η δε εκτελεστική και δικαστική εξουσία από τον νόμο και τη δικαιοσύνη.
Επιπλέον, η νομοθετική, η εκτελεστική και η δικαστική εξουσία δεσμεύονται ειδικότερα από τα βασικά δικαιώματα που θεσπίζονται στα άρθρα 1 έως 19 του Βασικού Νόμου, τα οποία αποτελούν άμεσα εφαρμοστέο δίκαιο (άρθρο 1 παράγραφος 3). Η υπεροχή του Βασικού Νόμου διαφυλάσσεται σε τελικό βαθμό από το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο.(4) Επίσης, ο Βασικός Νόμος περιβάλλει τον Καγκελάριο με ευρείες εξουσίες στη βασική κυβερνητική πολιτική. Για αυτόν το λόγο, μερικοί παρατηρητές αναφέρονται στο γερμανικό πολιτικό σύστημα ως «καγκελαρική δημοκρατία».(5)
Μυστική συνθήκη υποταγής
Εκτός, όμως, από τον Βασικό Νόμο και πριν αυτός εγκριθεί, φέρεται να υπήρξε και μια μυστική Κρατική Συνθήκη με ημερομηνία 21 Μαΐου 1949, με την οποία οι Σύμμαχοι μετά τον πόλεμο εξασφάλισαν την εξουσία λήψεως αποφάσεων επί του γερμανικού κράτους, δηλαδή δήλωση υποταγής του εκάστοτε καγκελαρίου πριν αναλάβει τα καθήκοντά του, και έλεγχο όλων των μέσων επικοινωνίας (ΜΜΕ) μέχρι το έτος 2099.
Αποκαλυπτικά για τη συμφωνία αυτή ήταν όσα αναφέρονται στα απομνημονεύματα του πρώην αρχηγού των γερμανικών Στρατιωτικών Μυστικών Υπηρεσιών (Militärischer Abschirmdienst, MAD), του στρατηγού Γκερντ-Χέλμουτ Κομόσσα. Το βιβλίο του, που κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2007 στην Αυστρία, είχε τίτλο Ο γερμανικός χάρτης (Die Deutsche Karte). Σε αυτό ο απόστρατος στρατηγός μιλά για τις μεταπολεμικές σχέσεις μεταξύ Γερμανίας και ΗΠΑ.(6)
Η Γερμανία, γράφει, διαδραμάτιζε τον ταπεινωτικό ρόλο ενός υποτελούς των κρατών (σύμφωνα με την ορολογία του Ζμπίγκνιεφ Μπρεζίνσκι). Υπήρξε μια άκρως απόρρητη Κρατική Συνθήκη που υπογράφηκε στις 21 Μαΐου 1949για να περιορίσει την κρατική κυριαρχία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας έως το 2099. Στο βιβλιο του διαβάζουμε:
«Η Μυστική Κρατική Συνθήκης της 21ης Μαΐου 1949 κατατάχθηκε από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών στην κατηγορία «αυστηρά απόρρητο». Στο έγγραφο αυτό καθορίστηκαν οριστικά οι βασικές επιφυλάξεις των νικητών για την κυριαρχία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας μέχρι το έτος 2099, κάτι το οποίο σήμερα κατά πάσα πιθανότητα δεν γνωρίζει σχεδόν κανείς. Η συμφωνία αυτή προέβλεπε ότι:
1. Ο κάθε καινούριος καγκελάριος έχει υποχρέωση να υπογράψει µε τις ΗΠΑ τη λεγόμενη Κάντσλερακτε, ένα απόρρητο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου δεν γνωρίζει κανένας.
2. Οι ΗΠΑ θα ελέγχουν ολοκληρωτικά όλα τα γερμανικά ΜΜΕ όπως: ραδιόφωνο, τηλεόραση, εφημερίδες, περιοδικά, τυπογραφεία και εκδόσεις και ακόµα τηλεφωνικές επικοινωνίες, το θέατρο, τον κινηματογράφο, τη μουσική, εκπαιδευτικά προγράµµατα κλπ. μέχρι το… 2099!
3. Όλα τα αποθέματα χρυσού θα φυλάσσονται στις ΗΠΑ, στα υπόγεια της FED!».
Ερωτηθείς αν οι δηλώσεις του βασίζονται στο έγγραφο Ρίκερμαν (Rickermann, το χαρτί της μυστικής συμφωνίας), ο στρατηγός απάντησε αμέσως μετά τη δημοσίευση των απομνημονευμάτων του θετικά. Στη διάθεση του Κομόσσα βρίσκεται το εν αναφορά έγγραφο σε «φωτοτυπία». Είπε ότι το είχε «υπηρεσιακά στη διάθεσή του και ότι του το είχε προωθήσει ένα αξιόπιστο άτομο».
Ο παγκόσμιος τύπος και τα γερμανικά ΜΜΕ αγνόησαν τη συγκλονιστική αυτή είδηση – ή επιτέθηκαν άγρια εναντίον του στρατηγού. Μόνο το Russia Today (RT), ο ρωσικός τηλεοπτικός σταθμός που μεταδίδεται σε εκατό χώρες, έκανε μια ουσιαστική παρέμβαση. Ο RT τόνισε ότι προκλήθηκε τεράστια πίεση της κοινής γνώμης εναντίον του πρώην επικεφαλής της MAD. «Το αποτέλεσμα ήταν ο Κομόσσα να αρνηθεί να δώσει περαιτέρω συνεντεύξεις και μάλιστα να ζητήσει συγγνώμη για κάποια δυσάρεστα κεφάλαια στο βιβλίο του».(7)
Κάντσλερακτε – Η Πράξη του Καγκελάριου
Δύο χρόνια αργότερα, στις 14 Μαΐου 2009, σε μια σειρά άρθρων της Zeit Online με τον τίτλο «Mein Deutschland» (Η Γερμανία μου), ο ‘Εγκον Μπαρ, υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Βίλλυ Μπραντ (1969-1974), σε κείμενό του με τίτλο «Τρεις επιστολές και ένα κρατικό μυστικό» επιβεβαίωνε τον Kομόσσα και αποκάλυπτε και αυτός το γεγονός ότι η Δυτική Γερμανία έχει πλήρη εξάρτηση από τις ΗΠΑ και τους δύο Ευρωπαίους συμμάχους της (Μεγάλη Βρετανία και Γαλλία), ξεκινώντας από τον πρώτο καγκελάριο Κόνραντ Αντενάουερ και μετά.
Σύμφωνα με τον υφυπουργό, το 1969, κατά τις πρώτες μέρες της ανάληψης καθηκόντων του στο παλάτι Σάουμπουργκ, την επίσημη κατοικία του καγκελάριου, ο Μπραντ υπέγραψε την αποκαλούμενη Κάντσλερακτε (Kanzlerakte) ή Πράξη του Καγκελαρίου. Ο Μπαρ θυμάται ότι ένας ανώτερος αξιωματούχος του είχε υποβάλει τρεις επιστολές για υπογραφή, μία από καθέναν από τους πρεσβευτές των τριών Δυνάμεων –ΗΠΑ, Γαλλία και Βρετανία– υπό την ιδιότητά τους ως Ύπατων Επιτρόπων, για να επιβεβαιώσει τα κατοχυρωμένα δικαιώματα των Συμμάχων.
Ο Μπαρ αναφέρει επίσης: «Ο Μπραντ εξοργίστηκε με την απαίτηση να υπογράψει μια τέτοια επιστολή υποταγής. Είχε εκλεγεί καγκελάριος και τον δέσμευε ο υπηρεσιακός όρκος που είχε δώσει. Οι πρέσβεις δεν μπορούσαν να τον απολύσουν! Εκεί λοιπόν έμαθε ότι και ο Κόνραντ Αντενάουερ είχε υπογράψει αυτές τις επιστολές και μετά από αυτόν ο Λούντβιχ Έρχαρτ και μετά ο Κουρτ Γκέοργκ Κίσινγκερ […] και κατέληξε: «Λοιπόν υπόγραψα και εγώ» και δεν μίλησε πια ποτέ για αυτό».
Ο Μπαρ, τότε υφυπουργός στην Ομοσπονδιακή Καγκελαρία και κύριος σύμβουλος του Βίλλυ Μπραντ, συνεχίζει: «Ακόμα και ο Αντενάουερ τηρούσε την αναγνώριση της κυριαρχίας των Συμμάχων επί της Γερμανίας σαν κρατικό μυστικό. Δεν ταίριαζε και τόσο στην ατμόσφαιρα, δέκα ημέρες πριν από την ίδρυση του κράτους. Και οι τρεις Δυνάμεις δεν είχαν κανένα συμφέρον να κάνουν τόσο ντόρο για τις προϋποθέσεις της 23ης Μαΐου 1949. Αυτό δε δεν ήταν μια μεμονωμένη περίπτωση. […]
Όταν κάποτε ανέφερα τις επιστολές των καγκελαρίων στον πρώην πρόεδρο της Γερμανίας Ρίχαρντ φον Βάιτσεκερ, αυτός αντέδρασε έκπληκτος, επίσης, προς μεγάλη δική μου έκπληξη, δεν ήξερε τίποτα για αυτές. Δεν χρειάζονταν καμία ειδική ρύθμιση. Οι συμμετέχοντες Γερμανοί και οι Σύμμαχοι είχαν το ίδιο ενδιαφέρον, δηλαδή να μην κοινοποιηθεί η δήλωση της περιορισμένης γερμανικής εθνικής κυριαρχίας δημοσίως».(8)
Το ότι ο σημαντικός αυτός μάρτυρας εννοούσε την Κάντσλερακτε το αποκάλυψε η εβδομαδιαία εφημερίδα του Βερολίνου Junge Freiheit, δημοσιογράφοι της οποίας επισκέφθηκαν το φθινόπωρο του 2011 τον Έγκον Μπαρ στο Willy-Brandt-Haus (έδρα του SPD, του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος Γερμανίας). Στον ομοσπονδιακό αυτό υπουργό και για πολλά χρόνια γενικό γραμματέα του SPD το θέμα της κυριαρχίας ήταν τόσο σημαντικό, ώστε με την ευκαιρία αυτή έγραψε για την εφημερίδα ένα ολόκληρο άρθρο («Lebenslüge der Bundesrepublik», Ζωτικά ψέματα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, 16.10.2011)(9) που ασχολήθηκε και πάλι με την εκπληκτική αυτή μυστική υπαγόρευση.
Το σημαντικό είναι ο υπαινιγμός του Μπαρ ότι τα προνόμια των συμμάχων εξακολουθούν να ισχύουν και μετά τις συνομιλίες 2+4 που σφράγισαν την επανένωση της Γερμανίας. Γράφει επί λέξει:
«Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας έπρεπε να γράψουν στους Μεγάλους Φίλους μας μια επιστολή, την οποία είχα συντάξει εγώ με τη συγκατάθεση του Μάικλ Κολ, αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών της Ανατολικής Γερμανίας, και η οποία ανέφερε ότι με την ένωση των δύο κρατών δεν αναιρούνται τα δικαιώματα των νικητριών δυνάμεων». Όμως και πρόσφατα γεγονότα αποκαλύπτουν ότι συνεχίζουν να είναι σε ισχύ όλα όσα προβλέπονται από τη μυστική Συμφωνία της 21ης Μαΐου 1949.
Ο χρυσός
Μπορεί να μη φυλάσσονται όλα τα αποθέματα χρυσού της Γερμανίας στα υπόγεια της FED, όπως προβλέπει η συμφωνία της 21ης Μαΐου, το μεγαλύτερο μέρος όμως των αποθεμάτων χρυσού της Γερμανίας, που είναι τα δεύτερα μεγαλύτερα παγκοσμίως μετά από αυτά των ΗΠΑ, είναι αποθηκευμένο στις ΗΠΑ, ενώ γερμανικός χρυσός είναι, επίσης, αποθηκευμένος στην Τράπεζα της Γαλλίας, και μέχρι το 2000 και στην Τράπεζα της Αγγλίας, και εδώ και καιρό κανείς δεν έχει αντικρίσει τις πολύτιμες πλάκες.
Το Ομοσπονδιακό Ελεγκτικό Συνέδριο της Γερμανίας απαιτούσε εξονυχιστικό έλεγχο από τη γερμανική Κεντρική Τράπεζα για το γεγονός, η οποία αντέδρασε στις εκκλήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για «την ακεραιότητα, τη φήμη και την ασφάλεια» των χώρων αποθήκευσης στο εξωτερικό.(10) Έπειτα από εκστρατεία που ξεκίνησε στη Γερμανία για επαναπατρισμό μέρους του χρυσού της χώρας, με ορισμένους πολιτικούς να εκφράζουν φόβους ότι ο γερμανικός χρυσός στο εξωτερικό είχε «πειραχτεί», η γερμανική Κεντρική Τράπεζα Bundesbank αναγκάστηκε να υποσχεθεί τον επαναπατρισμό μέρους του γερμανικού χρυσού που διατηρεί στο εξωτερικό, έως το 2020.
ΜΜΕ και μυστικές υπηρεσίες
Σε ό,τι αφορά τις επικοινωνίες, όσα είδαν το φως της δημοσιότητας για τη δράση πρακτόρων σε βάρος της Γερμανίας και οι διαρροές από τον πρώην κατάσκοπο Έντουαρντ Σνόουντεν για το εκτεταμένο πρόγραμμα παρακολούθησης από την αμερικανική Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας (NSA) ήταν εξίσου αποκαλυπτικά. Σύμφωνα με τον γερμανικό τύπο(11), λίστα με ονόματα 3.500 πρακτόρων –δηλαδή, ολόκληρη τη λίστα των πρακτόρων εξωτερικού της Γερμανίας!– των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών (BND) είχε πάρει ο διπλός κατάσκοπος Μάρκους Ρ. οποίος εργαζόταν στο κτίριο της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών, και την παρέδωσε στις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις του Σνόουντεν, ανάμεσα στα τηλέφωνα που παρακολουθούσε η NSA ήταν και το κινητό τηλέφωνο της Άγκελα Μέρκελ. Και όμως η Γερμανία απέφυγε οποιαδήποτε έντονη αντίδραση, ενώ η Γερμανίδα καγκελάριος απλώς παραπονέθηκε για όλα αυτά κατ’ ιδίαν στον Αμερικανό πρόεδρο. Σε μια πολιτική εκδήλωση στη Στουτγάρδη, απαντώντας σε ερώτηση επί του θέματος, η κ. Μέρκελ είπε χαρακτηριστικά πως:

«μετά την αποκάλυψη των υποκλοπών από τον Σνόουντεν διαπιστώσαμε ότι υπάρχουν ακόμη ορισμένες ειδικές συμφωνίες με τους συμμάχους του Β’ ΠΠ, με βάση τις οποίες δεν παρέχεται πλήρης ανεξαρτησία στις μυστικές μας υπηρεσίες. Ξεκινήσαμε όμως “προφορικές” συζητήσεις για να αποκατασταθεί πλήρως η εθνική μας κυριαρχία».

Σύμφωνα τώρα με πολλούς Γερμανούς, μεταξύ των οποίων ο γνωστός ιστορικός Γιόζεφ Φόσεποτ (Josef Foschepoth), οι οποίοι έχουν αναλύσει διεξοδικά το θέμα, οι Αμερικανοί μπορούν ακόμη και σήμερα να υποκλέπτουν νόμιμα όλες τις τηλεφωνικές συνομιλίες της χώρας, γεγονός που δεν συνηγορεί στο ότι η Γερμανία είναι εθνικά ανεξάρτητη. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται πως η εθνική ανεξαρτησία της Γερμανίας είναι περιορισμένη σε μεγάλο βαθμό, κάτι που σίγουρα γνωρίζει ο εκάστοτε καγκελάριος της χώρας (το τελευταίο προφανώς παραπέμπει στην αποκαλούμενη Κάντσλερακτε).
Ο Ομπάμα είχε υποσχεθεί ότι σύντομα θα διόρθωνε την κατάσταση. «Αλλά έκτοτε η Γερμανία περιμένει μάταια»,έγραφε το Spiegel. Οι Γερμανοί συνειδητοποιούν ότι η Συμφωνία Μη Παρακολούθησης που ανακοίνωσε η NSA δεν θα γίνει ποτέ πραγματικότητα. Το περιβάλλον της Μέρκελ είχε ήδη συνειδητοποιήσει από τον Νοέμβριο ότι Συμφωνία Μη Παρακολούθησης δεν πρόκειται να υπάρξει, έγραφε το Βήμα τον Ιανουάριο του 2014. Παρ’ όλα αυτά, η καγκελάριος σε συνέντευξή της εξέφρασε την επιθυμία να συνεχιστεί η στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ.
Η κυρία Μέρκελ σημείωσε ότι δεν επιθυμεί να σκέφτεται διαρκώς εάν το πρόσωπο με το οποίο συνομιλεί εργάζεται για κάποιον άλλον. «Αυτό δεν λέγεται σχέση εμπιστοσύνης. Έχουμε προφανώς διαφορετικές απόψεις και πρέπει να συζητήσουμε μεταξύ μας. Συνεργαζόμαστε πολύ στενά με τους Αμερικανούς και ελπίζω ότι θα συνεχίσουμε», τόνισε, και διευκρίνισε ότι δεν συμφωνεί με τις εισηγήσεις περί αξιοποίησης των διαπραγματεύσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις ΗΠΑ για τη Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου προκειμένου να ασκηθεί πίεση προς την Ουάσιγκτον.(12)
«Όπως βλέπουμε στην περίπτωση του κ. Σνόουντεν, η Γερμανία είναι ένα θυγατρικό κράτος των ΗΠΑ, και συνεπώς κάθε άλλη δήλωση της Μέρκελ είναι μία ευφάνταστη ιστορία», σχολίασε ο Εβγκένι Φιοντόροβ, βουλευτής της Δούμας, στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν και ένας από τους πιο δημοφιλείς πολιτικούς στη Ρωσία, σε συνέντευξη που κατεγράφη την 21η Αυγούστου του 2013.
Απαντώντας σε ερώτηση αν θα τιμωρηθεί από τις ΗΠΑ η Γερμανία επειδή απορρίπτει συνεργασία στον τομέα της ανταλλαγής πληροφοριών με τις ΗΠΑ και τα κράτη της ΕΕ, ο Φιοντόροβ απάντησε: «Ω, ελάτε τώρα, όλα αυτά είναι ψέματα. Οι μυστικές υπηρεσίες της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, ανέκαθεν διοικούνταν απευθείας από τις ΗΠΑ. Αυτό το γνωρίζουμε από πολλές πηγές. Οι στρατηγοί του Γερμανικού Στρατού και των Μυστικών Υπηρεσιών, γελάνε με αυτήν τη δήλωση της Μέρκελ. Η Άγκελα (Μέρκελ) κάνει τις πατριωτικές δηλώσεις της λόγω των επερχόμενων ομοσπονδιακών εκλογών, επειδή αυτό αναμένει ο γερμανικός λαός από αυτήν. Αλλά, ο γερμανικός λαός μπορεί να απαιτεί οτιδήποτε επιθυμεί.
Δεν θα αλλάξει το γεγονός ότι οι Γερμανικές Μυστικές Υπηρεσίες και ο Στρατός είναι μόνον θυγατρικές της CIA και του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ και τίποτα περισσότερο. Αυτός είναι ο λόγος που οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες και ο στρατός “πυροβολούν” τη Μέρκελ και τις δηλώσεις της, δεδομένου ότι οι θέσεις τους και η σταδιοδρομία τους δεν εξαρτάται από αυτήν (τη Μέρκελ), αλλά από τις ΗΠΑ. Οι Γερμανοί στρατηγοί και τα στελέχη των μυστικών υπηρεσιών επιλέγονται προσεκτικά και είναι ελεγχόμενοι, και η θέση τους εξαρτάται από τους Αμερικανούς και όχι από την καγκελάριο ούτε από τη γερμανική κυβέρνηση.
terrapapers.com_Germany-merkel-obama
Η Γερμανία είναι άλλη μία αποικία των ΗΠΑ, όπως επίσης πολλές άλλες χώρες.
Οι ΗΠΑ κατέλαβαν τη Γερμανία το 1945 και στάθμευσαν τα στρατεύματά τους σε πολλές στρατιωτικές βάσεις, και βλέπουμε σήμερα τις ίδιες στρατιωτικές βάσεις και τα ίδια αμερικανικά στρατεύματα στη Γερμανία, και συνεπώς δεν έχει σημασία που αυτές οι βάσεις μετονομάστηκαν “βάσεις του NATO” ή απλώς στρατιωτικές (αμερικανικές) βάσεις. Σοβαρά, θεωρείτε ότι αυτό έχει αλλάξει ακόμη και στο παραμικρό όσον αφορά την αμερικανική κατοχή της Γερμανίας; Αυτό είναι απλά γελοίο! Οι άνθρωποι που το πιστεύουν είναι τόσο αφελείς!».(13)
Αμερικανικά στρατεύματα στη Γερμανία
Πράγματι, αν και οι Σοβιετικοί ηγέτες απέσυραν τα στρατεύματά τους από την Ανατολική Γερμανία όταν έγινε η ένωση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας με τη Δυτική Ομοσπονδία της Γερμανίας, οι Αμερικανοί δεν έκαναν το ίδιο. Στη Δυτική Γερμανία εξακολουθούν να σταθμεύουν χιλιάδες αμερικανικά στρατεύματα, µε ό,τι αυτό σηµαίνει, δηλαδή την κανονική συνέχιση της στρατιωτικής κατοχής της χώρας και μάλιστα µε τη χρηματική επιβάρυνση των ίδιων των Γερµανών!
Ο εμπειρογνώμονας ασφάλειας του Ιδρύματος του Βερολίνου για την Επιστήμη και την Πολιτική Όλιβερ Τραίνερτ (Oliver Thränert) θεωρεί ότι, αν και ο αριθμός αμερικανικών στρατευμάτων στη Γερμανία θα μειωθεί, δεν θα πρέπει να ελπίζει κάποιος για την πλήρη απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Γερμανία στο κοντινό μέλλον. Ιδίως μια στρατιωτική βάση στο Ραμστάιν θα διατηρηθεί, δεδομένου ότι η βάση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη δομή εντολής των αμερικανικών στρατευμάτων. Το Ραμστάιν είναι αεροπορική βάση και έδρα της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας στην Ευρώπη.(14)
Δύο ακόμα πολύ γνωστά άτομα, ο Ζμπίγκνιεφ Μπρεζίνσκι, πρώην σύμβουλος Ασφαλείας του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Τζίμυ Κάρτερ, και ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν έχουν επιβεβαιώσει ότι η Γερμανία είναι μια χώρα υποτελής και ελεγχόμενη. Ο Ρώσος πρόεδρος σε συνέντευξή του σε γερμανικό περιοδικό το 2012 μεταξύ άλλων είχε πει:
«Η Γερμανία είναι υπό κατοχή, εξουσιαζόμενη από ξένο κράτος. Τον έλεγχο τον έχουν οι Αμερικανοί. Η γερμανική πολιτική ελίτ δεν είναι ελεύθερη. Το αποτέλεσμα: Το Βερολίνο δεν μπορεί να δράσει κατά τρόπο που πραγματικά θα ήταν προς όφελος της χώρας σε αυτή την περίπτωση.
«Η Γερμανία κυβερνάται προς το παρόν ενάντια στα συμφέροντά της. Εμείς, οι Ρώσοι, μπορούμε να βοηθήσουμε τους Γερμανούς όπως καλύτερα καταλαβαίνουμε την κατάσταση στο Βερολίνο, και να δουλέψουμε για να διασφαλίσουμε ότι παρέχουμε, για παράδειγμα, γερμανορωσικά δίκτυα σε διάφορα επίπεδα. Μπορούμε να δουλέψουμε με διαφορετικές ομάδες στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία, εμβαθύνοντας τις πολιτισμικές μας σχέσεις. Πιστεύω ακράδαντα ότι θα υπάρξει μια Γερμανία η οποία θα είναι ελεύθερη, δυνατή κι αυτοπροσδιοριζόμενη χώρα στην Ευρώπη και θα μπορεί να παίξει έναν σημαντικό ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Ο υφιστάμενος ρόλος του υποτελούς των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον δεν μπορεί να είναι το πεπρωμένο της Γερμανίας».(15)
Από την άλλη πλευρά, ο Ζμπίγκνιεφ Μπρεζίνσκι στο βιβλίο του Η μεγάλη σκακιέρα πιστοποιεί ότι οι Γερμανοί«είχαν την τιμή να είναι φόρου υποτελείς των Ηνωμένων Πολιτειών». Όταν μια φορά στη Βιέννη επανέλαβε αυτή τη θέση και σε σχέση με την Αυστρία, ο υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας απλώς τον κατεύνασε ήπια: «Μα, κύριε Μπρεζίνσκι, είμαστε συνεργάτες», του είπε. Οπότε ο Μπρεζίνσκι του απάντησε: «Καλά, τότε είστε απλώς ένας φόρου υποτελής συνεργάτης».(16)
Επίλογος
Ο «ηγεμόνας» της Ευρώπης, λοιπόν, αποδεικνύεται γίγαντας με πήλινα πόδια. Όλοι οι ηγέτες της Ευρώπης το γνωρίζουν αλλά κανείς δεν τολμά να το πει. Όπως στο γνωστό παραμύθι του Άντερσεν Τα ρούχα του βασιλιά, όπου τα ρούχα απλώς δεν υπάρχουν, ο ηγεμόνας είναι γυμνός. Όμως, ως υποτελής, η Γερμανία έχει αναλάβει να εξυπηρετήσει τα σχέδια του κατόχου της, ο οποίος επιβάλλει τη στάση των υπολοίπων προς τη Γερμανία. Στόχος να γίνει όλη η ΕΕ ό,τι και η Γερμανία.
Υπάρχουν κάποιοι που αναρωτιούνται αν η Γερμανία είναι κράτος, τράπεζα ή Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης (ΕΠΕ), και οι Γερμανοί εργαζόμενοι, κάτοχοι ενός εταιρικού δελτίου αντί ταυτότητας. Πρόκειται μάλλον για μπέρδεμα που προκαλείται από το όνομα του χρηματοπιστωτικού πρακτορείου Bundesrepublik Deutschland Finanzagentur Gmb. H (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας Χρηματοπιστωτικό Πρακτορείο ΕΠΕ), του οποίου μέτοχοι είναι το κράτος της Γερμανίας.
Όμως δεν πέφτουν πολύ έξω, αφού η Γερμανία λειτουργεί και αντιμετωπίζει τις χώρες σαν ανώνυμες εταιρείες και τις κυβερνήσεις σαν τους διαχειριστές μιας εταιρείας. Τα πάντα γυρίζουν γύρω από τους κανόνες της αγοράς και την ελευθερία του εμπορίου, τις εξαγωγές, την ανταγωνιστικότητα, τις τράπεζες, τα κέρδη, τα ελλείμματα, τα δάνεια, τα χρέη … Και στην πραγματικότητα, αυτό είναι το στοίχημα για τους λαούς, αν θα συνεχίσουν να έχουν πατρίδα ή θα ζουν σε χώρους δέσμιους του αυτού οικονομικού συστήματος και θα γίνουν αναλώσιμο φθηνό εργατικό δυναμικό των πολυεθνικών.
Σύμμαχος των λαών που θέλουν να έχουν πατρίδα και να ορίζουν την τύχη τους είναι το γεγονός ότι η Γερμανία είναι πολύ κακή για ηγεμόνας και δείχνει να μην έχει διδαχτεί τίποτα από τους δύο παγκόσμιους πολέμους που έχασε. Οπωσδήποτε, όσα αναφέραμε δεν σημαίνουν ότι η Γερμανία δεν έχει τους καθαρά δικούς της στόχους, τους οποίους και επιδιώκει να πετύχει. Όμως γι’ αυτό και για το τι γίνεται σήμερα απατείται ένα καινούργιο άρθρο.
@ Άννα Μπαλλή
***
Υποσημειώσεις:
1. Καταστατικός χάρτης του ΟΗΕ, Άρθρον 53: 1) Το Συμβούλιον Ασφαλείας θα χρησιμοποίει, όπου θεωρηθεί τούτο επιβεβλημένον, τας τοπικάς συμφωνίας ή οργανώσεις διά την εφαρμογήν μέτρων εξαναγκασμού λαμβανομένων υπό την εξουσίαν του. Ουδεμία όμως ενέργεια εξαναγκαστική θα λαμβάνεται δυνάμει τοπικών συμφωνιών ή υπό τοπικών οργανώσεων άνευ της εξουσιοδοτήσεως του Συμβουλίου Ασφαλείας, εξαιρέσει των μέτρων εναντίον παντός εχθρικού Κράτους, ως τούτο καθορίζεται εν τη παραγράφω 2 του παρόντος άρθρου, των προβλεπομένων εις εφαρμογήν του άρθρου 107 ή εις τοπικάς συμφωνίας στρεφομένων κατά της επαναλήψεως επιθετικής πολιτικής από μέρους παντός τοιούτου Κράτους, έως ου ο Οργανισμός δυνηθεί, τη αιτήσει των ενδιαφερομένων Κυβερνήσεων, να αναλάβει την ευθύνην του να παρεμποδίσει νέαν επίθεσιν εκ μέρους τοιούτου τινός Κράτους.
2) Ο όρος «εχθρικόν Κράτος», ως χρησιμοποιείται εις την 1ην παράγραφον του παρόντος άρθρου, εφαρμόζεται εις παν Κράτος, όπερ κατά τη διάρκειαν του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξεν εχθρικόν προς οιονδήποτε των Κρατών, άτινα υπογράφουν τον παρόντα Χάρτην. Άρθρο 107: Καμιά διάταξη αυτού του Χάρτη δε θίγει ή εμποδίζει ενέργεια εναντίον κράτους που κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου υπήρξε εχθρός ενός από όσους υπογράφουν αυτόν το Χάρτη, εφόσον την ενέργεια αυτή την έχουν αναλάβει ή την έχουν επιτρέψει, ως συνέπεια αυτού του πολέμου, οι κυβερνήσεις που έχουν την ευθύνη για την ενέργεια αυτή.
2. Κώστας Τζάνος, Δρ Μηχανικός, για το Φόρουμ Έλληνες Καθηγητές Πανεπιστημίου και Διδάκτορες.
3. Αναμνήσεις, Χανς Ντίτριχ Γκένσερ, Εκδόσεις Λαβύρινθος, 1998.
5. el.wikipedia.org
6. Die deutsche Karte – Das verdeckte Spiel der geheimen Dienste. Ein Amtschef des MAD berichtet, Graz, Ares-Verlag, 2007.
7. «Eine Fälschung, die keine ist. Geheimsache “Kanzlerakte”. Wem dienen Sie, Frau Merkel?», και μεταφρασμένο από τον Εμμανουήλ Σαρίδη υπό τον τίτλο «Ο απόρρητος «Φάκελος Καγκελάριος«», http://www.berlin-athen.eu/.
8. Στο ίδιο.
9. Egon Bahr, «Lebenslüge der Bundesrepublik», 16.10.2011, στο:
10. «Πού βρίσκεται ο γερμανικός χρυσός;», Monika Lohmüller / Κώστας Συμεωνίδης, υπεύθ. σύνταξης Άρης Καλτιριμτζής, dw.de, 25.10.2012.
11. «Doppelspion stiehlt Liste mit 3.500 Agentennamen», Die Welt, ‎13.1.2015‎.
12. «Μέρκελ: Ελπίζουμε ότι η ζημιά στις σχέσεις μας με τις ΗΠΑ μπορεί να επανορθωθεί», Έθνος, 6.2.2015.
13. «ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Ρώσος βουλευτής της Δούμας, αποκαλύπτει ότι η Γερμανία είναι άλλη μία αποικία των ΗΠΑ ! altermedia hellas, 30.8.2013.
14. «Can Germany turn its back on USA? No, it can’t», Igor Bukker, Pravda.ru, 25.8.2014.
15. Zuerst, German news magazine, 10/2012, σ. 19.
16. «Eine Fälschung, die keine ist. Geheimsache Kanzlerakte: Wem dienen Sie, Frau Merkel?», europnews.org, μεταφρασμένο από τον Εμμανουήλ Σαρίδη, http://www.berlin-athen.eu/.
  Γιώτα Χουλιάρα Νίκλαν

Το βίντεο που δεν είδε το φως της δημοσιότητας

Είναι μείζον πολιτικό γεγονός. Ενδιαφέρει κατά κύριο λόγο τους Έλληνες πολίτες. Ως εκ τούτου θεωρούμε ότι, πέρα από τις όποιες νομικές ερμηνείες, οφείλουμε ως δημοσιογράφοι να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να δημοσιοποιήσουμε το περιεχόμενο των συνομιλιών.

Πέραν αυτού, το γεγονός ότι το συγκεκριμένο υλικό έχει παραδοθεί (έκθεση εγχειρήσεως) στον εισαγγελέα Ισίδωρο Ντογιάκο το καθιστά νόμιμο. Οι συνομιλίες που ακολουθούν είναι εκείνες της πρώτης συνάντησης Αποστολόπουλου-Χαϊκάλη, με τις εικόνες της οποίας είχε ντυθεί ο διάλογος που διεξήχθη μεταξύ τους κατά τη διάρκεια της δεύτερης συνάντησης. Τον παραθέτουμε αυτούσιο, με τα κενά όσων σημείων ήταν αδύνατον να απομαγνητοφωνηθούν λόγω κακής ποιότητας του ήχου.

Το zougla.gr δίνει στη δημοσιότητα τις συνομιλίες από την πρώτη συνάντηση Αποστολόπουλου-Χαϊκάλη

Εν τω μεταξύ, το μεσημέρι αναμένεται το πρώην στέλεχος της Deutsche Bank να περάσει το κατώφλι του εισαγγελέα Εφετών Παναγιώτη Παναγιωτόπουλου, στο πλαίσιο διερεύνησης της υπόθεσης από την ελληνική Δικαιοσύνη. Ο κ. Αποστολόπουλος έχει κληθεί με την ιδιότητα του υπόπτου για τη διάπραξη κακουργήματος που αφορά δωροδοκία βουλευτή. Παράλληλα, συνεδριάζει σήμερα η Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής για το ίδιο θέμα, ενώ αποφασίστηκε να μην προβληθεί το επίμαχο βίντεο, αλλά να ζητηθεί η ταχύτατη διερεύνηση της υπόθεσης.

Υπενθυμίζεται πως ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς πρόκειται να καταθέσει μήνυση κατά του βουλευτή των Ανεξάρτητων Ελλήνων Παύλο Χαϊκάλη για τους ισχυρισμούς του ότι ο άνθρωπος που επιχείρησε να τον δωροδοκήσει για να ψηφίσει Πρόεδρο της Δημοκρατίας λειτουργούσε για λογαριασμό του πρωθυπουργού και ενός τραπεζίτη.

«Η απόλυτη συκοφαντία και αθλιότητα στην κορύφωσή τους. Ο πρωθυπουργός καταθέτει άμεσα μήνυση και ζητά την παρέμβαση των εισαγγελικών αρχών» επισημαίνεται σε ανακοίνωση από το Γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού.

Για το θέμα αυτό ο Παύλος Χαϊκάλης τόνισε το πρωί του Σαββάτου, μιλώντας σε εκπομπή του ΣΚΑΪ, ότι δέχεται καλοπροαίρετα τη μήνυση του πρωθυπουργού, διευκρινίζοντας όμως ότι ο ίδιος δεν τον κατονόμασε ποτέ, αλλά ότι ο καταγγελλόμενος ενέπλεξε το όνομα του κ. Σαμαρά στη συζήτηση. Παράλληλα, αποκάλυψε ότι είχε δώσει πριν από μήνες στον Γιώργο Αποστολόπουλο 5.000 ευρώ για επενδύσεις και εκείνος του επέστρεψε 500 ευρώ ως κέρδη. Στη συνέχεια όμως, όταν του ζήτησε να του επιστρέψει όλο το ποσό, ο κ. Αποστολόπουλος του κατέβαλε μόνο 800 ευρώ.

Οι επίμαχοι διάλογοι

http://www.zougla.gr/politiki/article/to-video-pou-den-ide-to-fos-tis-dimosiotitas#.VJaQHlk4nqo.facebook

Χ.: Άκου να σου πω ένα πράμα. Το σπίτι, μια αντικειμενική αξία. Μπορεί η τράπεζα να το πάρει το σπίτι 1,3. Αντικειμενική έχει 2. Να το πάρει δηλαδή. Εγώ θέλω να είναι καθαρά, να μη βγάζουν μάτια. Να μου δώσει 1,3 και μετά, που είναι πεσμένες οι αγορές, να πάρω ένα δάνειο 500.000 ευρώ για να πάρω το σπίτι και το πληρώνω μετά αυτό. Να το πάρει το σπίτι η τράπεζα. Περίμενε. Κάποιος υπάλληλος μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα.

Α.: Μπορώ να μιλήσω;
Χ.: Να μιλήσεις.
Χ.: Έχω υπογράψει τα συμβόλαια για 4 διαφημιστικά.

Μόλις πληρωθούμε τα συμβόλαια, άσε το σπίτι. Τελείωσε το σπίτι. Βγάζω ανακοίνωση για Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Με τα 700 ανεξαρτητοποιούμαι. Να του πεις ότι το πρώτο κομμάτι έχει δύο κομμάτια. Για να δείξει αυτός τη διαδρομή. Το πρώτο κομμάτι, τα 700 κατοστάρικα, ότι υπάρχει χαρτί της ανεξαρτητοποίησης, να το έχει στα χέρια του, σαν να είναι η δική μου θέληση, και με το που ετοιμαστούν τα συμβόλαια σε έναν χρόνο.
Α.: Τι σ’ έναν χρόνο. Ψηφίζουμε σ’ έναν μήνα.
Χ.: Σ’ έναν χρόνο θα μπουν τα διαφημιστικά, ρε μ@λάκ@, έτσι δεν μου είπες, κατανοητό; Εγώ δεν θέλω πολλά. Δεν πάω να φάω. Εγώ θέλω να είναι ένα τίμημα που να μπορώ να ζήσω και να μπορώ να το δικαιολογήσω για να μη μου πουν τίποτα. Δηλαδή, ρε μ@λάκ@, μη φάω ξύλο. Αυτό λέω.
Α.: Αν θες να με ακούσεις.

Χ.: Γιώργο, άκου να σου εξηγήσω κάτι. Μου είπες κάτι, να πάρω ένα πακέτο και να το ‘χω στο σπίτι και να είναι κρυμμένο μονίμως. Αυτό δεν γίνεται. Το καταλαβαίνεις. Το σκέφτηκα. Όχι δύο, 45. Και να μου πεις πάρε 45 και κάτσε εδώ πάνω, δεν μπορώ να ζω με αυτό το άγχος. Θα κάτσω γω, ρε μ@λάκ@. Άντε ρε γ@μήσου τώρα, μη με τρελαίνεις. Θα κάτσω τώρα εγώ να έχω άγχος στο σπίτι για τα λεφτά. Να πάμε σε λογικές λύσεις.
Α.: Εγώ θα το έκανα πάντως.
Χ.: Μη με ξεφτιλίσουν.
Α.: Να το κάνουμε αύριο το πρωί;
Χ.: Όχι, ρε παιδί μου.
Α.: Έχουμε μια βδομάδα χαλαρά να το συζητήσουμε.
Χ.: Εγώ σου λέω τι προτείνω.
… [αναφορά στην Πειραιώς (ακατάληπτο)]
Α.: Δεν ξέρω, ρε Παύλο, δεν ξέρω.
Χ.: Για 400 χιλιάδες μου μιλάς. Εμένα μου φαίνεται αυτή η διαδικασία λίγο περίεργη. Να κάνω 2 διαφημιστικά με σποτ 6 σε μια εταιρεία. Δεν ξέρω πόσα δίνει το παιδί. Εγώ ζήτησα σαν βουλευτής κλπ.

Η άλλη περίπτωση είναι αυτή με το δάνειο. Το πρώτο που ζητάμε στο άμεσο για να ξεκινήσουμε τη διαδικασία. Να προχωρήσουμε στο άλλο. Να του πεις πότε είναι να ξεκινήσουμε την ανεξαρτητοποίηση, από κει το θέμα, ήδη υπάρχει αυτό το θέμα, που χτυπιέμαι με τον Τέρενς.
Α.: Η διαφήμιση. Θα βάλουμε μια εταιρεία δικιά μας.

Χ.: Άκουσα ότι 7 του μηνός ξεκινάει η διαδικασία. Απλώς για να ξέρω πότε θα είναι. Αφού κλείσουμε αυτό το κεφάλαιο, να συζητήσουμε κι ένα άλλο. Τι πρόσβαση έχουμε. Πολιτικά τους Ανεξάρτητους τους ξεχνάμε. Γεια σας.
Α.: Εγώ πιστεύω ότι πρέπει να φύγεις. Τους έχεις ανάγκη έτσι;
Χ.: Μαλακά, επειδή υπάρχουν κάποια προνόμια.
Α.: Μπορείς να ξεκαθαρίσεις και να μπεις στον Σαμαρά πολύ εύκολα.
Χ.: Μπορείς εσύ να το κάνεις;
Α.: Αυτό είναι εύκολο.
Χ.: Υπάρχουν προδιαγραφές, να μιλήσει ο πρόεδρος στον Σαμαρά να με περάσει στα ψηφοδέλτια;
Α.: Κανονικότατα. Αυτό στο κάνω εγώ, δεν χρειάζεται να το κάνει ο πρόεδρος. Θα το κάνω εγώ πιο εύκολα από τον πρόεδρο.
Χ.: Από τον Σάλλα στον Σαμαρά, ρε μ@λάκ@;
Α.: Μη στεναχωριέσαι. Το πιο εύκολο πράγμα. Επεμβαίνω εγώ πιο εύκολα.
Χ.: Το θέμα είναι, να σου πω κάτι. Πως μέχρι στιγμής έβριζα τη Νέα Δημοκρατία. Πώς θα με περάσει; Πώς θα γυρίσω;
Α.: Αυτή τη βδομάδα μπορεί να κινηθεί καινούριο κόμμα.
Χ: Και άλλο; Η Τελεία του Γκλέτσου. Χα χα. Μπορούμε να πάμε στον Μπαλτάκο;
Α.: Μπορούμε να κάνουμε μεγάλη φασαρία.
Χ.: Περίμενε. Επειδή τώρα ο Σαμαράς είναι εντάξει. Επειδή όμως είναι δύσκολο να πεταχτώ από τη ΝΔ, θα με κράξει ο κόσμος.
Α.: Άμα πας στον Ζώη και τον Μπαλτάκο;
Χ.: Τι; Θα συνεργαστούν ο Ζώης με τον Μπαλτάκο; Ο Ζώης έλεγε κάτι για τον Τσίπρα. Στον Μπαλτάκο έχουμε πρόσβαση;

Γιατί άμα είναι και έχεις πρόσβαση είτε εσύ είτε ο πρόεδρος στον Μπαλτάκο…
Α.: Τι θέλεις;
Χ.: Μη φάμε ξύλο, ρε μ@λάκ@. Αν δεν κατέβει ο Μπαλτάκος, να το δούμε στη ΝΔ.

Χ.: Κάτσε, ρε μ@λάκ@, είναι πίσω από τη ΝΔ, είναι πίσω από τον Μπαλτάκο.

Τι γίνεται με το action και τον Παναγιωτάκη, ρε μ@λάκ@; Πώς τον ξεπλένει τον Βενιζέλο αυτός; Ένας άνθρωπος ο οποίος είναι παραγωγή. Να πήρε 14%, άντε να έχει κάνει 40, δεν μπορεί να πάει παραπάνω και να έχει μαζέψει ένα εκατομμύριο, δύο.
Α.: Τρία;
Χ.: Όχι, ρε @ούστη, κάτσε. Έχει φάει και λεφτά από κόσμο. Τα θέατρα. Πας και ανοίγεις το action, ένα κανάλι. Δεν μπορείς να τα βγάζεις, ρε @ούστη, αυτά τα λεφτά. Στον γάμο της Κούρκουλα, που ήταν Βενιζελικοί. Πάει με τον Βενιζέλο αυτή η ιστορία. Παίζεται μεγάλο παιχνίδι.

Α.: Αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο προβλήματα. Είτε θα γίνουν εκλογές τώρα ή θα γίνουν… [ακατάληπτο]
Αυτό που βλέπω εγώ είναι ότι είναι άχρηστος άνθρωπος (σ.σ.: Καμμένος).
Χ.: Γιατί το λες αυτό; Άχρηστος, άχρηστος, αλλά κρατάει ένα κόμμα κανονικά. Εγώ σου λέω είναι άχρηστος ο Καμμένος. Ξαφνικά ο Μελάς δεν είναι δούρειος ίππος. Ασυνείδητα δούρειος ίππος. Κρατάει ένα κόμμα αυτή τη στιγμή χωρίς φράγκο, ρε @ούστη.
Α.: Ποιος το λέει;
Χ.: Τι ποιος το λέει; Χωρίς φράγκο γιατί;
Α.: Ξέρω καλά… [ακατάληπτο]
Χ.: Εγώ δεν σου είπα ότι είναι ανέντιμος… Από Γερμανούς, από Γάλλους. Από την Πειραιώς όχι.
Α.: Από τον Βαρδινογιάννη.
Χ.: Από τον Βαρδινογιάννη;
Α.: Προσωπικό δάνειο. Ξέρω τι σου λέω, άσ’ το. Προσωπικό δάνειο.

Χ.: Ρε @ούστη μου, πες μου τώρα. Με αυτά που μου λες ο ΣΥΡΙΖΑ τα παίρνει, ο Θεοδωράκης τα παίρνει…
Α.: Όλοι τα παίρνουν.
Χ.: Όλοι τα παίρνουν. Μόνο τα λεφτά. Δηλαδή [ακατάληπτο] μήπως οι Γερμανοί μπήκαν στο κόλπο και δίνουν λεφτά και οι Γερμανοί;
Α.: Όχι ρε. Εγώ δεν έχω βρει κανέναν. Τώρα σου μιλάω στα ίσια.
Χ.: Είναι κεφάλαια του Σάλλα, της Πειραιώς;
Α.: Θα μπει ο Μελισσανίδης στο παιχνίδι, αν μπει. Αυτοί δύο είναι. Είναι ο Μαρινάκης και ο Μελισσανίδης.
Χ.: Και ο Βαρδινογιάννης;
Α.: Ο Βαρδινογιάννης παίζει με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Οι οίκοι αξιολόγησης σπρώχνουν την Βενεζουέλα στη χρεοκοπία

Ο οίκος αξιολόγησης Fitch Ratings υποβάθμισε σήμερα κατά δύο μονάδες το αξιόχρεο της Βενεζουέλας, από το B στο CCC, ρίχνοντάς την στην κατηγορία των χωρών για τις οποίες ο κίνδυνος χρεοκοπίας είναι «μια πραγματική πιθανότητα».

Ο Fitch αιτιολόγησε αυτήν την απόφαση σημειώνοντας ότι η χώρα είναι ευάλωτη, λόγω της κατακόρυφης πτώσης της τιμής του πετρελαίου καθώς έτσι χάνει «την κυριότερη πηγή συναλλάγματος για την οικονομία της».

Από την πώληση πετρελαίου προέρχεται το 96% των εσόδων της Βενεζουέλας σε συνάλλαγμα. Ο οίκος εξήγησε επίσης ότι οι δυνατότητες της Βενεζουέλας να απορροφήσει το σοκ είναι περιορισμένες δεδομένου ότι τα εθνικά αποθεματικά της είναι «σχετικά χαμηλά» και διαθέτει επίσης περιορισμένες «πηγές εξωτερικής χρηματοδότησης». Υπενθύμισε εξάλλου τη «μακροοικονομική αστάθεια» της χώρας, όπου ο πληθωρισμός κυμαινόταν στο 55% κατά μέσο όρο κατά τους πρώτους οκτώ μήνες του έτους και η ύφεση εκτιμάται ότι θα φτάσει στο 4%.

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Νίκολας Μαδούρο προσπάθησε ανεπιτυχώς κατά την πρόσφατη σύνοδο του ΟΠΕΚ να πείσει τις υπόλοιπες πετρελαιοπαραγωγούς χώρας να μειώσουν την παραγωγή τους για να αντισταθμίσουν την πτώση της τιμής του αργού.

http://olympia.gr/

Ο συνταξιούχος που ξεφτίλισε την εκπρόσωπο της ΝΔ Α.Ασημακοπούλου…

Γιατί μου πήρατε την μπουκιά από το στόμα;
Γιατί μου πήρατε τη σύνταξή;
Πόσα λεφτά δανειστήκαμε;
Απο ποιούς τα δανειστήκαμε;
Όνομα δεν έχουν;
Γιατί τα πήραμε;
Ποιοί μας χρεοκόπησαν;


Ο Κώστας Σιδέρης, συνταξιούχος καθηγητής, θέτει ερωτήματα στην εκπρόσωπο της ΝΔ Άννα Ασημακοπούλου, που σκέφτεται ο κάθε μέσος Έλληνας!

Και αυτή το βιολί της! Το στόμα της πήγαινε σαν μοτεράκι και τελικά τί μας είπε; TΙΠΟΤΑ. Και θα σας πω γιατί δεν απαντάει ευθέως, γιατί δε γνωρίζει τίποτα παρότι θα έπρεπε να ξέρει… Δυστυχώς και αυτή όπως και πολλοί άλλοι είναι γλάστρες που πειθαρχούν στην εκάστοτε κομματική γραμμή. Θα χαρούμε που θα βγούμε από το μνημόνιο γιατί η Ελλάδα θα μπορεί και ΠΑΛΙ να δανειστεί μας είπε η βαφτισιμιά του τέως βασιλιά!!! Φάνηκε η γύμνια της και το πόσο άχρηστη είναι! Λυπάμαι πολύ που με κυβερνάνε τέτοιοι άνθρωποι.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.logiosermis.net/2014/11/blog-post_690.html#.VHZ4AGcueSo

Πώς να μην πληρώνεις την πολιτεία ΝΟΜΙΜΑ!

Ο ΜΟΝΟΣ τρόπος για να ξεκουμπιστούν οι προδότες είναι να μην εισπράττουν. Χούντα ποτέ δεν έπεσε, ούτε κατοχή ποτέ τέλεψε διαμέσου της δικαστικής οδού, διότι η δικαστική αρχή άγεται και φέρεται από τους εκάστοτε δυνάστες/δικτάτορες.

Επειδή όμως η δική μας χούντα και κατοχή είναι κρυφή (στα χαρτιά είμαστε ελεύθερο κράτος και έχουμε δημοκρατία) ΙΣΧΥΟΥΝ οι νόμοι που αφορούν αυτόνομα κράτη με δημοκρατικό πολίτευμα.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορείς να κινήσεις την νόμιμη διαδικασία από τον κανονικό δρόμο (να εκδικαστεί η υπόθεσή σου και να δικαιωθείς), μπορείς όμως να την ενεργοποιήσεις αντίστροφα, να χρησιμοποιήσεις τους ΙΣΧΥΟΝΤΕΣ νόμους για να μην δικαιωθούν αυτοί (βλ. έκκληση και καταγγελία συνημμένα).



Υ.Γ. Όπως κάθε φορά πήγα στην εισαγγελία στο πρωτόκολλο να τα καταθέσω, για να μην πληρώσω. Μου είπαν ότι άλλαξαν την νομοθεσία (πολύ παράξενο) και δεν μπορούν πλέον να παραλαμβάνουν καταγγελίες και με παρέπεμψαν στις μηνύσεις. Είπα δεν έχω χρήματα, τι θα μπορούσα να δηλώσω στο έγγραφο για να το πρωτοκολλήσουν, και μου είπαν να αλλάξω το έκκληση και το καταγγελία και να γράψω αναφορά. Όπερ και εγένετο.

Στεφανία Λυγερού.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.logiosermis.net/2014/11/blog-post_734.html#.VG8LKmcueSo