Category Archives: ΜΑΝΗ

Νεάντερταλ και Χόμο Σάπιενς έζησαν μαζί στη Μάνη

Νέες ανασκαφικές έρευνες στην περιοχή του Οίτυλου
Νεάντερταλ  και  Χόμο Σάπιενς  έζησαν  μαζί  στη  Μάνη
Η θέση του σπηλαίοι Μελιτζιά σήμερα

Τη  ζωή ανθρώπων του  Νεάντερταλ και των  πρώτων  Χόμο  Σάπιενς  φέρνει στο  φως ο ανασκαφέας  δύο σπηλαίων της  Μάνης  στην περιοχή  του  Οίτυλου  ο δρ. Ανδρέας Ντάρλας,  προϊστάμενος της Εφορείας Σπηλαιολογίας- Παλαιοανθρωπολογίας Νοτίου Ελλάδος.

Το περιβάλλον στο  οποίο  ζούσαν,  οι  συνθήκες, οι  συνήθειες, τα εργαλεία, οι «κοινωνίες»  που  σχημάτιζαν και  κάτι ιδιαίτερο,  δηλαδή  η  συγκατοίκηση των  δύο αυτών ειδών  εξετάζονται από την  ανασκαφική  ομάδα  και  τα πρώτα συμπεράσματα εξάγονται ήδη.

Στο πρώτο  σπήλαιο  όπου  γίνονται  ανασκαφές, την Κολομίνιτσα η  έρευνα  βρίσκεται στην εποχή  της  μετάβασης από τη  Μέση  Παλαιολιθική Περίοδο στην Ανώτερη,   όταν  φθάνει δηλαδή στην περιοχή  αυτή ο Χόμο Σάπιενς (36000- 38000 από  σήμερα). Η  αποκάλυψη  λοιπόν  στοιχείων, που  να  σχετίζονται με την συνύπαρξη των δύο πληθυσμών είναι το  ζητούμενο από τον κ.  Ντάρλα, καθώς  μάλιστα οι πρώτες ενδείξεις   μιλούν για την συνύπαρξη των δύο βιολογικών φορέων και όχι για απότομη αντικατάσταση του ενός από το άλλο.

Τα  στρώματα  που  ανασκάπτονται  εξάλλου στη Μελιτζιά -το  δεύτερο σπήλαιο-  χρονολογούνται  στην Ανώτερη Παλαιολιθική (20.500 έως 22.000 χρόνια από  σήμερα). Το  εύρημα ενός τμήματος κρανίου (σιαγόνα)  δείχνει  ότι  ο  άνθρωπος  που  κατοικούσε στο  σπήλαιο  ήταν ο Χόμο Σάπιενς,  ο  οποίος  μάλιστα χρησιμοποιούσε οστέινες αιχμές δοράτων, καθώς και  οστέινα εργαλεία, όπως το σουβλί.  Βεβαίως βρέθηκαν και εργαλεία από  λίθο  και μάλιστα καλοσχηματισμένες πολύ μικρές και λεπτές αιχμές, που αποτελούσαν τη συνέχεια βλημάτων, ακοντίων και βελών.

Το  ιδιαίτερο  εύρημα  όμως  εδώ ήταν ο αιματίτης, τον οποίο χρησιμοποιούσαν στη βαφή ως κόκκινη ώχρα.  Η παρουσία του  είναι  ένα  στοιχείο, που δείχνει την  αλλαγή  των  συνηθειών, την  εξέλιξη  καλύτερα  που  φέρνει ο Χόμο Σάπιενς σε σχέση με τους Νεάντερταλ. Το  πλήθος των καταλοίπων ελαφιού  εξάλλου  αποδεικνύει,  ότι  το  κυνήγι  του  ήταν συστηματικό.  Βρέθηκαν  όμως  επίσης  και  κόκκαλα από μικρά τρωκτικά, εντομοφάγα και ερπετά, κελύφη σαλιγκαριών, θαλάσσια κοχύλια, κ.ά.

Να  σημειωθεί,  ότι  και  τα  δύο  σπήλαια, που  σήμερα  βρίσκονται κοντά στη  θάλασσα  εκείνη  την εποχή ήταν  μακριά της καθώς  η στάθμη της ήταν αρκετά  μέτρα χαμηλότερη. Μαζί τους  πάντως ο  κ  Ντάρλας πιστεύει  ότι συνδέεται  ένα  ακόμη, το Σκοινί 2, όπου  ευελπιστεί να  γίνουν  οι  επόμενες  ανασκαφές,  εφ΄ όσον  επιτρέψουν  οι οικονομικές  συνθήκες.

Γενικότερα  πάντως να  αναφερθεί,  ότι στη  Μάνη ο άνθρωπος του Νεάντερνταλ έζησε  κατά τη Μέση Παλαιολιθική Εποχή, συγκεκριμένα περί τα  100.000 ως  40.000 χρόνια  από  σήμερα  και ότι τον  ακολούθησε  ο Χόμο  Σάπιενς  κατά την Ανώτερη Παλαιολιθική  (το 10.000 από  σήμερα). Σ’  αυτή τη  μακρά  περίοδο  η  Μάνη  είχε  εντελώς διαφορετική  φύση  με   βελανιδιές, πεύκα, σημύδες, φλαμουριές, οξιές, καστανιές, καρυδιές,  φουντουκιές,  φτελιές, κλήθρα, πλατάνια, ακόμη  και αγριελιές. Σύμφωνα  με τα ευρήματα  εξάλλου διαπιστώθηκε ότι  υπήρχαν  πολλά άγρια ζώα όπως αίγαγροι, ελάφια, πλατόνια,  ζαρκάδια, αγριόχοιροι, ταύροι, φυσικά  πολλοί λαγοί, αλλά  και  ελέφαντες, ρινόκεροι, λεοπαρδάλεις, λίγκες, αγριόγατες, λύκοι  και  αλεπούδες.

Advertisements

ΚΑΤΑΣΡΟΦΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΕ ΜΑΝΗ και ΚΡΗΤΗ

 

Στὶς ἀρχὲς τοῦ 10ου αἵ. ὁ Κωνσταντῖνος ὁ Σικελός γράφει ἕνα ποίημα κατὰ τοῦ αὐτοκράτορα Λέοντα τοῦ Σοφοὺ καὶ τὸν κατηγορεῖ ὅτι : *λάτρεψε τὸ ἀμέτρητο πλῆθος τῶν θεῶν καὶ ἀρνήθηκε τὴν Ἁγία Τριάδα* καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ τὸν δεῖ νὰ καίγεται στὸν Ἅδη μὲ τοὺς ἀγαπημένους τοῦ ἀρχαίους φιλοσόφους .

Σὲ ἕνα ἄλλο τοῦ ποίημα ὁ Κωνσταντῖνος ὁ Σικελὸς στρέφεται κατὰ τῶν Ἑλλήνων : *Νὰ χαθοῦν αὐτοὶ ποὺ ἀρνιοῦνται τὴν Θεότητα αὐτὴ ποὺ ἀσπάζονται τὴν πλάνη τοῦ Μάνη (ἡ μέσα Μάνη τῆς ἔνδοξης Σπάρτης δὲν εἶχε ἀκόμη ἐκχριστιανιστεῖ μέχρι καὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ 10ου αἳ μ.χ.) καὶ αὐτοὶ ποὺ λάτρεψαν τοὺς θεοὺς τῶν Ἑλλήνων . Κάτω ὅσοι δὲν λατρεύουν τὸν θεό, ποὺ εἶναι νοητὸς σὲ τρία πρόσωπα καὶ τιμᾶται σὲ μία φύση (οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἔβλεπαν τὸν ἕνα θεὸ – τὴν μία φύση σὲ 12 + πρόσωπα)…

Οἱ Ἕλληνες νὰ σκάσουν ἂπ΄ τὸ κακό τους* .

Τὸ κείμενο αὐτὸ γράφτηκε στὶς ἀρχὲς τοῦ 10ου αἵ. μ.χ. καὶ σύμφωνα μὲ τὴν συμβατικὴ ἱστορία ἡ Ἑλληνικὴ θρησκεία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Πολιτισμὸς εἶχαν πρὸ πολλοῦ ἐκλείψει . Ποιοὶ λοιπὸν ἤσαν αὐτοὶ οἱ Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι πρέπει *νὰ σκάσουν ἀπὸ τὸ κακό τους* ἐπειδὴ λάτρευαν τοὺς θεοὺς τῶν Ἑλλήνων ; Αὐτὰ λοιπὸν ἐξιστορεῖ ὁ Ἀγγελής : *Οἱ σχέσεις τοῦ Βυζαντίου μὲ τοὺς Κρῆτες δὲν ἦταν ποτὲ ἁρμονικὲς . Ὁ λαὸς ἀτίθασος καὶ πολεμικὸς δὲν ὑποτάσσονταν στοὺς Βυζαντινοὺς Φεουδάρχες καὶ στρατηγοὺς . Κάθε τόσο ξεσποῦσαν ταραχὲς καὶ στάσεις . Κατὰ τὴ διάρκεια μίας τέτοιας ἀνταρσίας τὸν 9ο αἵ. μ.χ. …μωαμεθανοὶ τῆς Ἱσπανίας ἀποβιβάσθηκαν στὴν Κρήτη καὶ ἔκτισαν ἕνα ὀχηρὸ φρούριο στὸν Χάνδακα….Πολλοὶ νέοι της Κρήτης συνεταιρίστηκαν μὲ τοὺς *Σαρακηνούς* ….Οἱ μεγάλοι ἀρχηγοὶ τῶν λεγομένων Σαρακηνῶν τῆς Κρήτης εἶναι Ἕλληνες , Φώτιος , Λέων Τριπολίτης….Ὕστερα ἀπὸ πολλὲς ἄτυπες ἀπόπειρες ὁ Νικηφόρος Φωκᾶς (ὁ βυζαντινὸς) μὲ τρομερὸ στόλο ἀπὸ τρεῖς χιλιάδες πλοῖα χτυπᾶ τὸν Χάνδακα τὸ 960 αἳ μ.χ….. νικά ο Φωκᾶς καὶ περνᾶ μαχαίρι ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους….οἱ νικητὲς σφάζουν σαράντα χιλιάδες ἄνδρες τῆς Κρήτης . Τὸ νησὶ ἐρημώνεται .

Μόνον στὰ χωριὰ καὶ στὰ βουνὰ γλιτώνουν λίγες χιλιάδες κάτοικοι . Τὸ Βυζάντιο μοιράζει τὸ νησὶ σὲ Φέουδα καὶ ἐγκαθιστᾶ στὴν Κρήτη διαλεκτὲς οἰκογένειες τῆς Κωνσταντινουπόλεως , Φωκάδες , Μελισσηνοὺς , Μουσούρους , Χορτατζῆδες , Σκορδίληδες , Γαβαλάδες κ.λ.π.

Καὶ ὁ Νίκων ἀγωνίζεται νὰ ξαναφέρει τοὺς Κρητικοὺς στὴν θρησκεία τοῦ Χριστοῦ*

Στη Βουλή το ζήτημα του Βιολογικού Γυθείου

Ερώτηση με αποδέκτη τον υπουργό Ανάπτυξης & Ανταγωνιστικότητας και αντικείμενο τα προβλήματα στην υλοποίηση του βιολογικού καθαρισμού Γυθείου κατέθεσε χθες ο βουλευτής Μεσσηνίας του ΣΥΡΙΖΑ Θανάσης Πετράκος:

“Η πόλη του Γυθείου εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει προβλήματα που σχετίζονται με την έλλειψη βιολογικού καθαρισμού.

Το έργο του βιολογικού καθαρισμού του Γυθείου, με την απόφαση τουPetrakos Thanasis υπουργείου Περιβάλοντος, Ενέργειας & Κιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) οικ.181284/23-8-2010, εντάχθηκε στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη» (ΕΠΠΕΡΑΑ) του ΕΣΠΑ 2007-2013. Ωστόσο, το έργο δεν προχώρησε, και το 2013, με την απόφαση του γενικού γραμματέα Χωροταξίας και Αστικού Περιβάλλοντος του ΥΠΕΚΑ οικ. 103007/26-3-2013, η Πράξη «Αποχετευτικά έργα πόλεως Γυθείου» τροποποιήθηκε.

Σύμφωνα με τα δεδομένα του κοινοβουλευτικού ελέγχου και απαντήσεις του υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, το έργο πρόκειται να απενταχθεί από το συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα, αλλά η νομική δέσμευση ύψους 3.279.088 ευρώ θα συνεχίσει να συγχρηματοδοτείται από το Εθνικό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Επειδή το έργο αυτό είναι ζωτικής σημασίας για την πόλη του Γυθείου και η έλλειψή του έχει και ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες στην τουριστική ανάπτυξη της περιοχής,

Επειδή οι ανησυχίες των κατοίκων για τη χωροθέτηση και εξέλιξη του έργου, αλλά και του τρόπου υλοποίησής του είναι σοβαρές και έντονες,

Επειδή, σύμφωνα με τον επίσημο διαδικτυακό τόπο του υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας για την πορεία υλοποίησης των έργων του ΕΣΠΑ, μόλις το 4% του έργου έχει ολοκληρωθεί,

Ερωτάται ο αρμόδιος υπουργός:

1. Έχει απενταχθεί το έργο από το ΕΣΠΑ 2007-2013;

α) Εάν όχι, δεδομένου ότι η ημερομηνία λήξης επιλεξιμότητας δαπανών είναι η 31/12/2015, υπάρχει η πρόβλεψη να γίνει «έργο-γέφυρα»;

β) Εάν ναι, πού είναι ενταγμένο το έργο αυτή τη στιγμή; Εξετάζεται η δυνατότητα μεταφοράς κάποιων από τα 7 υποέργα ή του συνόλου του έργου στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων;

2. Σε ποια φάση υλοποίησης βρίσκεται το έργο; Πότε προβλέπεται να έχει ολοκληρωθεί και να τεθεί σε λειτουργία; Ποιοι είναι οι λόγοι της τεράστιας καθυστέρησης υλοποίησής του;”.

Ο ερωτών βουλευτής ζητά ακόμη από τον υπουργό Ανάπτυξης την κατάθεση στη βουλή της μελέτης περιβαλλοντικών όρων, της έγκρισης περιβαλλοντικών όρων, της τεχνικής έκθεσης, της υδραυλικής μελέτης, καθώς και των συνοδών χαρτών.

ΟΙ ΧΙΤΕΣ ΤΣΑΚΙΣΑΝ ΤΟΥΣ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ ΤΟΥ ΕΑΜ!!! ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΝ ΤΟΣΟ ΤΑ ΚΟΥΜΟΥΝΙΑ!!!

Τι γνωρίζετε για τα Δεκεμβριανά; Μάλλον τίποτα, επειδή ακριβώς αυτό επεδίωξε το ελλαδικό κράτος από τότε έως και σήμερα! Ακολουθούν παρακάτω τα εξής διαφωτιστικά και ιστορικώς αναμφίβολα στοιχεία:

-Στα δεκεμβριανά έλαβε χώρα το απροκάλυπτο πραξικόπημα του ΚΚΕ (ΕΑΜ-ΕΛΑΣ) εναντίον της εθνικής κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου και δευτερευόντως εναντίον των Άγγλων του Σκόμπι . Έως τότε η αντιστασιακή δράση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ περιορίστηκε στην εξολόθρευση των έτερων αντιστασιακών ομάδων, όπως οι αντιστασιακές ομάδες του Ψαρού και του Άγρα και παρ’ολίγον του Ζέρβα και του Γρίβα, του Τσαους Αντών, κλπ

-Το πραξικόπημα ήταν προμελετημένο αφού 2 ημέρες πριν παραιτήθηκαν 6 ΕΑΜικοί υπουργοί της εθνικής κυβέρνησης, ενώ στις 4 Δεκεμβρίου παραιτήθηκε ο έβδομος ΕΑΜικός υφυπουργός στρατιωτικών Σαρηγιάννης.
-Καταπατήθηκαν οι πρόσφατες συνθήκες Λιβάνου και Καζέρτας του 1944 μεταξύ της εξόριστης εθνικής κυβέρνησης και των ανταρτικών ομάδων (μεταξύ των οποίων και το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ).
-Δολοφονήθηκαν με φρικιαστικό τρόπο 15 χιλιάδες άμαχοι Έλληνες πολίτες, μεταξύ των οποίων και τραυματίες εντός νοσοκομείων.
-Το ΕΛΑΣ ηττήθηκε από την ταξιαρχία Ρίμινι του εθνικού στρατού υπό την διοίκηση Θρασύβουλου Τσακαλώτου που είχε καταλύσει στην Αθήνα, το τάγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη και την οργάνωση Χ. Ο εξοπλισμός των ΕΛΑΣιτών ήταν τεχνολογικά προηγμένος προερχόμενος εκτός των άλλων από τους υποχωρούντες Γερμανούς, μετά το σύμφωνο Λειβαδίου.
-Ο αγγλικός στρατός υπό την διοίκηση Σκόμπι συνείσφερε ελάχιστα και καθυστερημένα εναντίον της κομμουνιστικής ανταρσίας, αφού άρχισε να πολεμά μόλις στις 28/12/44, μετά την επίσκεψη Τσώρτσιλ στην πολιορκημένη Αθήνα.

Τα Δεκεμβριανά 1944 πρέπει να εορτάζονται ως η επέτειος της επίθεσης εναντίον της Ελλάδος των συμμάχων μας αυτή την φορά, Σοβιετικών πρωτίστως και Άγγλων δευτερευόντως, με αιχμή του δόρατος το πολιτικό τους παράρτημα στην Ελλάδα το ΚΚΕ! Πρέπει όμως και να εορτάζονται και ως η επέτειος της πανάξιας νίκης του ελληνικού στρατού ισάξιας και ίσως πολυτιμότερης του έπους του 1940, αλλά και πλείστων άλλων λαμπρών στιγμών της ελληνικής στρατιωτικής ιστορίας. Η ταξιαρχία Ρίμινι με διοικητή τον Τσακαλώτο και δύναμη 2700 ανδρών, αποκλειστικά με ελαφρύ οπλισμό, προσέφερε ανυπολόγιστη υπηρεσία στην πατρίδα. Χάρις στον άθλο της, μόνη κυριολεκτικά, εναντίον υπέρτερου αριθμητικά και τεχνικά εχθρού, κατάφερε να τον εκδιώξει και έτσι να αποτρέψει την κατάληψη της ελληνικής πρωτεύουσας αλλά και ολόκληρης της πατρίδας στις αρχές του 1945. Αναφορικά ο ΕΛΑΣ είχε συγκεντρώσει στην Αττική δύναμη 23 χιλιάδων ανδρών εξοπλισμένους με τον τελευταίο γερμανικό οπλισμό που τους παρέδωσαν οι υποχωρούντες Ναζί, με το σύμφωνο Λειβαδίου Θεσσαλονίκης της 01/09/44. Σημειώστε πως ο ΕΑΜικός πρώην υφυπουργός στρατιωτικών Σαρηγιάννης πρότεινε να μεταφερθεί η ταξιαρχία στην Πάρνηθα αντί του Γουδίου, όμως ο Τσακαλώτος δεν δέχθηκε. Η ταξιαρχία γλύτωσε τον Σκόμπι από τον ΕΛΑΣ στο οφθαλμιατρείο και επέστρεψε στο Γουδί. Στις 11/12/44 εκλήθη ο Τσακαλώτος να συναντήσει τον Σκόμπι στα Ιλίσια. Ο Άγγλος διοικητής του είπε πως αδυνατεί να ανεφοδιάσει την ταξιαρχία και πρότεινε την εκκένωση των Αθηνών από Έλληνες και Άγγλους, ενώ οι Άγγλοι δεν είχαν πολεμήσει καν! Ο Τσακαλώτος αρνήθηκε ξανά! Ο Σκόμπι επιμένει όμως υποχωρεί τελικά. Σημειώστε επίσης πως η ταξιαρχία Ρίμινι παρέλαβε καθυστερημένα τον πλήρη οπλισμό της μόλις στις 30 Δεκεμβρίου! Την μοίρα της Ελλάδας στην περίπτωση που η ταξιαρχία Ρίμινι δεν πετύχαινε, ασφαλώς την γνωρίζουμε από τους γείτονές μας Αλβανούς και τόσους άλλους λαούς που υπέστησαν επί 50ετίας τον κομουνιστικό ζυγό.

Ως επίλογο διαβάστε την τελευταία δραματική προκήρυξη της κυβερνήσεως προς τον ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στις 23 Δεκεμβρίου 1944, που υπογράφει ο Γεώργιος Παπανδρέου:

Αξιωματικοί και αντάρτες του ΕΛΑΣ. Από 20ημέρου εστρέψατε τα όπλα εναντίον της πατρίδος. Τα όπλα αυτά τα είχατε πάρει με την βοήθειαν της μεγάλης μας συμμάχου Αγγλίας για να τα στρέψετε εναντίον των Γερμανών. Δυστυχώς οι Γερμανοί έφυγαν ανενόχλητοι και τα όπλα τα εστρέψατε εναντίον των συμμάχων μας οι οποίοι επί 4 χρόνια μας εβοήθησαν για να ζήσουμε και οι οποίοι μας προστατεύον αφ’ότου εγίναμε Κράτος. Οι πολιτικοί σας αρχηγοί δεν ετήρησαν τον λόγον τους, διότι θέλουν να επιβάλουν την Δικτατορίαν εις τον τόπον μας. Μερικοί εξ’αυτών, όπως ο Τζήμας, είναι όργανα της Βουλγαρικής προπαγάνδας. Διέταξε εις την Δυτικήν Μακεδονίαν, στα Σχολεία να διδάσκουν την Βουλγαρικής γλώσσαν. Οι στρατιωτικοί σας αρχηγοί είναι μερικοί φιλόδοξοι αποτυχόντες, οι οποίοι θέλουν και αυτοί να διοικήσουν την δύσμοιρον Ελλάδα.
Αξιωματικοί και αντάρτες του ΕΛΑΣ. Χθες το ραδιόφωνον εξήγγειλεν ότι οι Αλβανοί βαδίζουν εναντίον της Ηπείρου, Βούλγαροι εισήλθον εις την Ελληνικήν Δυτικήν Μακεδονίαν και σφάζουν. Οποία προσβολή!! Οι νικηταί μετεβλήθησαν εις ηττημένους. Γιατί; Εις τας τάξεις σας υπηρετούν Γερμανοί, Βούλγαροι και Ιταλοί, υπό το πρόσχημα δήθεν, ότι είναι κομμουνισταί και υπακούετε εις αυτούς. Έλληνες, γιατί δεν σας καλούν οι Βούλγαροι κομμουνισταί να πάτε στην Βουλγαρία να επιβάλετε εκεί το κομμουνιστικόν καθεστώς πρώτα; Να ρίξετε την Κυβέρνησίν των, που ήτο σύμμαχος με τους Γερμανούς, να διαλύσετε τον στρατόν της και να τον κάμετε με καθοδηγητάς και καπεταναίους; Όχι δεν σας καλούν, μπήκανε μέσα εις τας τάξεις σας εκμεταλλευόμενοι την φιλοδοξίαν, την βλακείαν και ασυνειδησίαν των μωροδόξων αρχηγών σας, για να διαλύσουν την πατρίδα μας, να μας πάρουν την Μακεδονίαν και την Θράκην. Το Υπουργικόν Συμβούλιον σας καλεί δια τελευταίαν φοράν να στρέψετε τα όπλα εναντίον των Γερμανών, των Βουλγάρων και των Ιταλών, που έχετε εις τας τάξεις σας και ύστερα να καταθέσετε τα όπλα και να καταταγήτε εις τον Εθνικόν Στρατόν και να πάμε όλοι μαζί εναντίον των Γερμανοβουλγάρων. Όποιος παρουσιασθή και καταθέση τα όπλα εντός 48ώρου, αμνηστεύεται. Θα δικασθούν μόνον οι αρχηγοί και οι δολοφόνοι. Όσοι συνεχίσουν τον εμφύλιον πόλεμον θα διασθώσιν ως στασιασταί εν ώρα πολέμου και προδόται της πατρίδος. Η περιουσία των θα δημεύεται υπέρ του Έθνους. Απευθύνομαι τελευταίως προς τον λαόν της υπαίθρου. Γνωρίζω ότι σας επεβλήθη τυραννία, έχετε υπομονήν. Με την Απελευθέρωσιν Αθηνών και Πειραιώς έχομεν οργανώσει ήδη 5 Ταξιαρχίας αρτίως εξοπλισμένας και εντός ολίγου θα επιβληθή το Κράτος του Νόμου. Εις ολόκληρον την χώραν θα σας αποδοθούν αι ελευθερίαι για να εκλέξετε το πολίτευμά σας και την Κυβέρνησίν σας. Το έθνος μας θα καταλάβη πάλιν την πρέπουσαν θέσιν μεταξύ των συμμάχων Εθνών, την θέσιν που δικαιούται το τόσον αίμα. Το Κράτος του Νόμου θα επιβληθή, η Ελλάς θα γίνη μεγάλη, είτε το θέλουν, είτε όχι, οι ολίγοι στασιασταί και οι εχθροί της.


vinyl-djs.blogspot.gr

Οι Μανιάτες στην Κορσική

Από την αρχαιότητα ως το Μεσαίωνα οι Έλληνες δεν σταμάτησαν ποτέ να «βομβαρδίζουν» αποικιστικά (και πολιτιστικά) όλα τα σημεία του ορίζοντος. Το ίδιο το Μαντείο των Δελφών πολλές φορές χρησμοδότησε να ιδρυθούν αποικίες σε συγκεκριμένους τόπους, βλέποντας την αναγκαιότητα και την αξία της πολιτιστικής προώθησης των Ελλήνων.
http://1.bp.blogspot.com/-iCEJ73w-s9s/VBKgu8vZ7vI/AAAAAAAApVs/oxe13YhomGc/s1600/p.txt.jpeg
Το Οίτυλο στη Μέσα Μάνη, από όπου ξεκίνησε στα 1675, ο μανιάτικος αποικισμό στην Παόμια της Κορσικής, με αρχηγούς τους Στεφανόπουλους-Κομνηνούς

Η αργότερα κοσμοκράτειρα Ρώμη είναι υπερήφανη για την απώτερη καταγωγή των Λατίνων από τη Λακωνία. Αλλά και το Παλέρμο, η Νεάπολη, το Σάσσαρι ιδρύθηκαν από Λάκωνες κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα, όπως και δεκάδες χωριά της νότιας Ιταλίας και Σικελίας. Περιοχές όπως η Απουλία και η Καλαβρία αποικίστηκαν από Έλληνες και Ελληνοϊλλυριούς.
Εγκατάσταση
Από τους γνωστότερους και νεότερους εποικισμούς είναι εκείνα των Μανιατών κατά το 1675 στην Τοσκάνα-Σιένα και στην Παόμια της Κορσικής.
https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2F1.bp.blogspot.com%2F-UrDo19vJSow%2FUk8SQ22v5uI%2FAAAAAAAAb88%2FenWnhvalHmI%2Fs1600%2Fimg151.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*
Γεώργιος Στεφανόπουλος-Κομνηνός ή Καπετάν Γιώργης, ο αρχηγός της αποικίας του Καργκέζε, που δημιούργησαν οι Μανιάτες στην Κορσική. (Εικονογράφηση Ζαφείρη Ιωσηφίδη).

Η πίεση των Οθωμανών και η απομάκρυνση του οράματος της περιπόθητης απελευθέρωσης, παρά τις αλλεπάλληλες επαναστάσεις στη Μάνη και το Μωρέα, ενίσχυσαν την απόφαση ορισμένων Μανιατών να εκπατρισθούν.
Ύστερα από συνεννοήσεις των Μεδίκων της Μάνης με τους Μεδίκους της Φλωρεντίας από το 1663 ώς το 1671, εγκαταστάθηκαν 1.500 Μανιάτες στη Βολτέρα της Σιένας (Μπιμπόνα, Σαν Τζιμινιάνο, Κασάλαπις), όπου οι πύργοι τους σήμερα κινούν το ενδιαφέρον τουριστών. Σε πρώτη φάση διατήρησαν -κατά τα συμφωνηθέντα- τη θρησκεία τους, αλλά η propaganda του Πάπα, όσους δεν δέχθηκαν να εκλατινιστούν τους εκτόπισε σε ελώδεις περιοχές, όπου αποδεκατίστηκαν από τις ασθένειες (ελονοσία κ.λπ.).

Ναπολέων και Μάνη

Κατόρθωσαν να επιβιώσουν ώς τα 1775, οπότε ο Μαρμπέφ τους εγκατέστησε στο Καργκέζε (ΒΔ της Κορσικής). Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, οι ντόπιοι Κόρσοι τους ανάγκασαν να επιστρέψουν στο Αιάκειο, αλλά το 1796 επέστρεψαν στο Καργκέζε με την προστασία του Ναπολέοντα, όπου και έμειναν μόνιμα ώς σήμερα.

https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2F3.bp.blogspot.com%2F-MKBRfITMGZk%2FUk8Sc9rXdeI%2FAAAAAAAAb9E%2FM8fk2M7Zvw8%2Fs1600%2Fimg150.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*

Το εξώφυλλο του πονήματος του Κώστα Κόμη «Η Κορσική και οι Μανιάτες…», ανατύπου από τις «Λακωνικές Σπουδές», τομ. IB’ (1994). Πρόκειται για τρία γαλλικά υπομνήματα από τα Γαλλικά Αρχεία, όπου κυριαρχούν οι πληροφορίες για το ιστορικό της εγκατάστασης των Μανιατών στην Κορσική και οι περιπέτειες από την εχθρική στάση των γηγενών.

Άλλωστε ο ίδιος ο Ναπολέων, για να δικαιολογήσει τη στέψη του σε αυτοκράτορα, διέδωσε, μέσω της συγγενούς του Laure Δημητ. Στεφα-νοπούλου (που είχε παντρευτεί τον δούκα Zynot ντ’ Αμπραντές) ότι κατάγεται από τους Κομνηνούς-Καλόμερους (=Καλομέρηδες) της Μάνης. Ο Ναπολέων είχε κηδεμόνα του στη Στρατιωτική Σχολή Μπριέν-λε-Σατό τον πατέρα της Laure, τον Δ. Στεφανόπουλο, που μερικοί κακόβουλοι «ψιθυριστές» λέγαν πως ο Ναπολέων ήταν νόθος γιος του με την πολύτεκνη Λετίτσια Βοναπάρτη, μητέρα του Ναπολέοντα, που παιδιόθεν ήταν «κολλητή» φίλη του ίδιου και της αδελφής του Πανώριας.
Το μόνο σίγουρο είναι πως η πρώτη πραγματεία (η «διπλωματική» του όπως λέμε τώρα) του Ναπολέοντα στη Σχολή του ήταν το «Memoires sur Γ education de jeunes Maniotes» (= Απομνημονεύματα από την αγωγή των νεαρών Μανιατών). Απ’ όλα αυτά εμπνεύστηκε και ο Αλ. Σούτσος να γράψει:

«Διετήρει αίματος τον εις τας φλέβας τον ρανίδα, / ο Κορσικανός ο έχων τον Ταΰγετον πατρίδα…»

Όσο για τους ελληνικούς τόπους, λίγοι είναι εκείνοι που δεν δέχθηκαν μικρής ή μεγάλης κλίμακας αποικισμό και πολλοί είναι οι Νεοέλληνες που -ακόμα και αν δεν το ξέρουν- έχουν λίγη ή πολλή σύνδεση με τη Μάνη, από την παλαιά ως τη νεότερη εποχή: χωριά της Χερσώνας του Πόντου, της Προποντίδας, της Καλλίπολης, της Σμύρνης, της Χίου, της Μυτιλήνης, της Σάμου και Ικαρίας, των Κυκλάδων, της Ρόδου και Κύπρου, της Κρήτης και Επτανήσων, της Εύβοιας και Αττικής, της Θεσσαλίας και Χαλκιδικής, της Αιτωλίας, των Ιωαννίνων και της Χειμάρρας.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΣΣΗΣ

Οι απόρθητοι πύργοι της Μάνης!!!

Ένα ιστορικό οδοιπορικό στη Μάνη

Πέτρινοι, όπως και το μοναδικό τοπίο, αποτυπώνουν τη μακραίωνη ιστορία της Μάνης, που οφείλει σε αυτούς το γεγονός ότι έμεινε απάτητη από επίδοξους κατακτητές. Επιχείρησε να την υπονομεύσει μόνο η δικτατορία του Μεταξά, που με νόμο του 1937 τη διαίρεσε σε μεσσηνιακή και λακωνική. Οι πύργοι υπολογίζονται σε 800 και τα γεωμετρικά τους χαρακτηριστικά ήταν ανάλογα με τη δύναμη της κάθε πατριάς, της μανιάτικης κλειστής οικογένειας που την κατείχε.

Η Μάνη δεν αποτελεί μόνο τη νοτιότερη αλλά και μια από τις ιστορικότερες περιοχές της Πελοποννήσου. Τα «σύνορά» της ξεκινούν από την περιοχή Σαγιά του Ταϋγέτου και καταλήγουν στο ακρωτήριο Ταίναρο, καλύπτοντας έκταση 1.800 τετραγωνικών χιλιομέτρων, που κυριολεκτικώς είναι σπαρμένα με πέτρα.
Η περιοχή κατοικείται από την παλαιολιθική εποχή και πόλεις όπως το Οίτυλο, το Γύθειο και η Καρδαμύλη αναφέρονται στα ομηρικά έπη, αλλά και τις περιηγήσεις του Παυσανία. Λαός πολεμικός, με καταγωγή από τους Λέλεγες, οι Μανιάτες ήταν σταθερά στο πλευρό του γειτονικού βασιλείου της Σπάρτης. Λόγω της στρατηγικής της θέσης δέχτηκε κατά καιρούς πολλές επιθέσεις και αυτός ήταν ο βασικός λόγος που επέβαλε την οργάνωση των οικισμών γύρω από πύργους και πυργόσπιτα.
Οι πειρατές οργάνωναν επιθέσεις, αλλά κατά καιρούς αποζητούσαν καταφύγιο σε αυτό τον τόπο που έμενε απάτητος από τους κατά καιρούς κατακτητές της χώρας μας. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453 και την κατάληψη της Πελοποννήσου, ο Μωάμεθ ο Β’ απέφυγε να οργανώσει εκστρατεία εναντίον της Μάνης και επιχείρησε να προσεταιριστεί χωρίς επιτυχία κάποιες πατριές, που ονομάζονται οι οικογένειες της περιοχής. Οι Τούρκοι περιορίστηκαν να ορίσουν έναν μπέη, που αναλάμβανε να καταβάλει κάθε χρόνο φόρους στις αρχές, οι οποίοι έφθαναν τα 4.000 γρόσια. Η ιδιότυπη αυτή κατοχή ανέδειξε τη Μάνη σε καταφύγιο αγωνιστών και σημείο αναφοράς της Φιλικής Εταιρείας, ενώ ενίσχυσε το ρόλο των πατριών, που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στα πρώτα βήματα του νεότερου ελληνικού κράτους. Ο Γεώργιος, γιος του οπλαρχηγού της Μάνης Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, ήταν αυτός που δολοφόνησε τον πρώτο κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Οι Μανιάτες κατάφεραν να διατηρήσουν τη δύναμή τους και στα επόμενα χρόνια, παρά τις προσπάθειες των Βαυαρών του Όθωνα και των μετέπειτα κυβερνήσεων. Μόνο η δικτατορία του Μεταξά επιχείρησε με κόλπο να διασπάσει τη Μάνη και με το νόμο 1026 της 24ης Δεκεμβρίου 1937 χώρισε την περιοχή σε λακωνική και μεσσηνιακή, ποντάροντας στο «διαίρει και βασίλευε».
Τα αποτυπώματα της ιστορίας της Μάνης καταγράφονται στους περίπου 800 πύργους, από τους οποίους οι περισσότεροι είναι οργανωμένοι σε οικισμούς, όπως η Αρεόπολη, η Βάθεια, η Λάγια, που είναι χαρακτηρισμένοι παραδοσιακοί από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, οπότε και ξεκίνησαν τα πρώτα προγράμματα διάσωσης. Στη Μάνη υπάρχουν σήμερα οι 98 από τους συνολικά 118 παραδοσιακούς οικισμούς της Πελοποννήσου. Ορισμένοι χρονολογούνται από το 15ο αιώνα, αλλά οι περισσότεροι κατασκευάστηκαν περί το 1780 και δίνουν σημαντικά στοιχεία για τη ζωή και κυρίως την οργάνωση της ζωής της Μάνης. Δε λένε τυχαία οι ντόπιοι ότι ο περιηγητής χρειάζεται τρεις ημέρες για να δει την περιοχή, τρεις μήνες για να την περπατήσει και τρεις ζωές για να τη γνωρίσει!

Οι πύργοι αποτελούν σημείο δύναμης. Μάλιστα, όσο ισχυρότερη ήταν η πατριά τόσο μεγαλύτερο ήταν το ύψος τους, που έφτανε τα 20 μέτρα. Ο Μιχαήλ Παλαιολόγος, του δεσποτάτου του Μυστρά, επιχείρησε το 1415 να τους «ψαλιδίσει» και τέσσερις αιώνες αργότερα οι Βαυαροί του Όθωνα διέταξαν το γκρέμισμά τους, με διάταγμα του 1834 που έμεινε στα χαρτιά. Η μεγαλύτερη, πάντως, απειλή ήταν οι διαμάχες μεταξύ των οικογενειών και η επικράτηση συνοδευόταν από ανατίναξη του πύργου των αντιπάλων.
Στην πραγματικότητα οι πύργοι ήταν μια μικρή πολιτεία, που κάλυπτε τις ανάγκες για ολόκληρο το σόι. Ήταν αμυντική κατασκευή, αρχοντόσπιτο, αλλά και παραγωγική μονάδα. Διασώζονται οι εξωτερικές περιστοιχίσεις, που έφθαναν τις τρεις και ήταν το βασικό ανάχωμα εναντίον των επιθέσεων. Στο εσωτερικό, πέρα από το κεντρικό πύργο και τους μικρότερους, υπήρχε εκκλησία που ήταν αφιερωμένη στον άγιο του ιδρυτή της οικογένειας. Εδώ γίνονταν γάμοι, βαφτίσια και κηδείες, στις οποίες κυριαρχούσαν τα μανιάτικα μοιρολόγια. Υπήρχαν και βοηθητικοί χώροι, όπως μύλος, αλώνι, αποθήκη, στέρνες και αλυκή.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αρχιτεκτονική των πύργων. Η τετράγωνη κάτοψή τους παραπέμπει σε ανάλογες κατασκευές της Ιταλίας και οι μελετητές δεν έχουν καταλήξει στο αν προηγήθηκαν οι Μανιάτες ή οι Ενετοί. Βεβαιωμένο είναι ότι μετά μεγάλες επιδρομές πειρατών αρκετοί κάτοικοι της Μάνης είχαν αναζητήσει καταφύγιο στη Βενετία και άλλες ιταλικές πόλεις.
Παράθυρα δεν υπήρχαν στους πρώτους ορόφους, για ασφάλεια από τις εξωτερικές επιθέσεις. Για τον ίδιο λόγο η μοναδική είσοδος είχε μικρές διαστάσεις και έκλεινε όχι με ξύλινη κατασκευή, αλλά από μια μεγάλη πέτρα. Οι διατάσεις της ήταν τέτοιες, ώστε δεν μπορούσε να βγει από τον πύργο, στον οποίο είχε εγκλωβιστεί πριν αρχίσει η κατασκευή του, ενώ για τη μετακίνησή της είχε επινοηθεί ειδικός μηχανισμός που ήταν γνωστός μόνο στους επικεφαλής της πατριάς.
Έχει ενδιαφέρον ότι η είσοδος έβγαινε σε λαβύρινθο, που και αυτός ήταν προσιτός μόνο σε όσους ανήκαν στην οικογένεια. Στο εσωτερικό του πύργου υπήρχαν «κατούγια» και «καταρράκτες», υπόγειοι και κρυφοί διάδρομοι, που οδηγούσαν έξω από τον πύργο, σε σπηλιές ή άλλα καταφύγια.
Στους υψηλότερους ορόφους υπήρχαν μικρά ανοίγματα σε σχήμα χωνιού, οι ντουφεκότρουπες και οι ζεματίστρες, μέσα από τις οποίες οι υπερασπιστές του πύργου εκτόξευαν βόλια, πέτρες και ζεστό υγρό αποκρούοντας τις εχθρικές επιθέσεις. Υπήρχαν και οι πετρομάχοι, οι επάλξεις των πύργων, με τα πολυγωνικά ή κυκλικά παρατηρητήρια, που με ειδική διάταξη εξασφάλιζαν τον έλεγχο της γύρω περιοχής με μόνον δύο φρουρούς. Χάρη σε αυτή τη διάταξη, οι γυναίκες του Διρού απέτρεψαν την απόβαση των στρατευμάτων του Ιμπραήμ.
Η κατασκευή των πύργων σταμάτησε στα μέσα του 19ου αιώνα, αλλά συνεχίστηκε για πολλές δεκαετίες η μανιάτικη παράδοση που όριζε ότι κληρονόμοι τους είναι μόνο οι άνδρες της οικογένειας.

Η ονομασία
Ορισμένοι μελετητές αναφέρουν ότι η Μάνη οφείλει την ονομασία της στον Πύργο της Μαΐνης, που χτίστηκε στις αρχές του 10ού αιώνα. Άλλοι, όμως, υποστηρίζουν ότι προέρχεται από το επίθετο «μανή», που σημαίνει άδενδρη, ενώ άλλοι από τη λατινική λέξη manes (ψυχή) και τη συσχετίζουν με το ψυχοπομπείο που υπήρχε στο ναό του Ποσειδώνα, στο ακρωτήριο Ταίναρο

Μουσείο
Ο σπουδαιότερος πύργος, των Τρουπάκηδων – Μούρτζινων, βρίσκεται στην παλιά Καρδαμύλη και χρονολογείται από το 17ο αιώνα. Οι γυναίκες που το κληρονόμησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960 τον δώρισαν στο Δημόσιο και λειτουργεί ως Μουσείο. Στον πύργο Δουράκη, στην Καστανέα, είχε βρει καταφύγιο ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης κατά το διωγμό των κλεφτών (1803-1806)

Ο χωρισμός στα επίθετα
Ο διοικητικός χωρισμός της Μάνης αποτυπώνεται και στα επίθετα των κατοίκων. Στο λακωνικό τομέα καταλήγουν σε –άκος και στο μεσσηνιακό σε –έας

http://beneas13.blogspot.gr/

ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ, ΠΩΣ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ 1865 ΠΟΥ ΜΕ ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ, Ο “ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ” ΚΑΘΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΩΣ Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ! -ΒΙΝΤΕΟ-

Στις 4 Αυγούστου 1865 με Βασιλικό Διάταγμα ο “Ύμνος εις την Ελευθερίαν” που γράφηκε από τον Διονύσιο Σολωμό και μελοποιήθηκε από τον Νικόλαο Μάντζαρο, καθιερώνεται ως εθνικός ύμνος της Ελλάδας.


stoxos.gr