Category Archives: Κοινωνία

Η Pamela Anderson θυμήθηκε τον παλιό της εαυτό [εικόνες] .

Προκαλώντας εγκεφαλικά

Η σεξοβόμβα της δεκαετίας του ’90 επανήλθε και αυτό ικανοποίησε μεγάλο πλήθος θαυμαστών. Η Pamela Anderson σε πρόσφατη εμφάνισή της στα βραβεία “Vegan of the Year” εντυπωσίασε και προκάλεσε ποικίλα σχόλια με το σέξυ φόρεμά της που θύμισε πάρα πολύ την Pamela την παλιά. Με μαλλί μακρύ και χτενισμένο όπως ακριβώς και παλιά η διάσημη ηθοποιός έκανε μια εντυπωσιακή εμφάνιση φέρνοντας στο μυαλό πολλών τις καυτές παλιές σκηνές της από το Baywatch!

Φωτογράφηση: Splash News/ http://www.iml.gr

Advertisements

Ρομπότ απειλούν τη μουσική βιομηχανία -Θα παίζουν τζαζ καλύτερα από τους ανθρώπους.

Οι μουσικοί της τζαζ είναι υπερήφανοι για τους αυτοσχεδιασμούς που κάνουν, όταν το συγκρότημά τους παίζει ζωντανά σε μια συναυλία.

Όμως ίσως θα πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα ότι στο μέλλον στη μπάντα τους θα υπάρχει κι ένα βιρτουόζικο σόλο από έναν ασυνήθιστο μουσικό: ένα ρομπότ.

Ένα νέο ερευνητικό πρόγραμμα στις ΗΠΑ, με την ονομασία MUSICA (Musical Improvising Collaborative Agent), φιλοδοξεί να φέρει επί σκηνής μουσικούς και ρομπότ, που θα αλληλεπιδρούν τόσο τέλεια, ώστε να μπορούν να αυτοσχεδιάζουν μαζί. Το έργο έχει ως στόχο να εξερευνήσει νέους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι είναι δυνατό να έλθουν σε διαδραστική επαφή με τα ρομπότ, χωρίς λεκτική επικοινωνία. Η τζαζ, ιδίως όταν περιέχει αυτοσχεδιασμούς, φημίζεται ακριβώς για το γεγονός ότι κάθε μουσικός νιώθει τον άλλο τόσο καλά, ώστε να αντιδρά ενστικτωδώς στο τι μουσική παίζουν οι άλλοι.

«Υπάρχει η επιθυμία για πιο φυσικά είδη επικοινωνίας με τα υπολογιστικά συστήματα, καθώς αυτά γίνονται ολοένα πιο έξυπνα», δήλωσε ο επικεφαλής του προγράμματος Μπεν Γκρόσερ, επίκουρος καθηγητής νέων μέσων στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις, ο οποίος συνεργάζεται με τον Κέλαντ Τόμας, αναπληρωτή καθηγητή μουσικής στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα.

Είναι αξιοσημείωτο ότι η σχετική έρευνα χρηματοδοτείται από την πανταχού παρούσα Υπηρεσία Προωθημένων Αμυντικών Ερευνητικών Προγραμμάτων (DARPA) του αμερικανικού Πενταγώνου, αυτήν που είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη πολλών νέων τεχνολογιών και, μεταξύ άλλων, έθεσε τα θεμέλια του διαδικτύου.

Οι αμερικανοί ερευνητές θα δημιουργήσουν μια μεγάλη βάση δεδομένων με τζαζ σόλο από διάφορους μουσικούς και μετά θα βάλουν τους υπολογιστές να αναλύσουν με ειδικό λογισμικό τις ηχογραφήσεις τζαζ συναυλιών, ώστε να διακρίνουν τις διαδικασίες εκείνες που λαμβάνουν χώρα, όταν κάποιος μουσικός αυτοσχεδιάζει. Στη συνέχεια, ένα ρομποτικό σύστημα θα αξιοποιήσει αυτές τις πληροφορίες για να μάθει να κάνει σε πραγματικό χρόνο τους δικούς του μουσικούς αυτοσχεδιασμούς, όταν παίζει μουσική παρέα με ανθρώπους.

Το σύστημα αναμένεται να παραδοθεί στη DARPA έως το καλοκαίρι του 2016. Ο Γκρόσερ παραδέχθηκε ότι «όντως το να προσπαθεί να αναπτύξει κανείς ένα σύστημα που μπορεί να παίξει τζαζ, είναι μια τρελή ιδέα. Εντάξει, δεν θα παίζει σαν τον Μάιλς Ντέηβις, αλλά ακόμη κι αν καταφέρουμε να έχει το επίπεδο ενός μουσικού γυμνασίου, θα έχουμε πραγματικά πετύχει τον στόχο μας».

Σύμφωνα με τους αμερικανούς ερευνητές, «αν βρούμε τα όρια της δημιουργικότητας των υπολογιστών, θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε τη διαφορά με την ανθρώπινη δημιουργικότητα, με τις δικές μας δημιουργικές διαδικασίες». Το συνεχώς ανερχόμενο πεδίο της «υπολογιστικής δημιουργικότητας» (computational creativity) στον τομέα της μουσικής θα αποκτήσει κι ένα νέο εξεδικευμένο περιοδικό στις αρχές του 2016, με τίτλο “Journal of Creative Music Systems” (Περιοδικό Δημιουργικών Μουσικών Συστημάτων).

Σύμφωνα με τον υπεύθυνο του περιοδικού δρα Στίβεν Γιαν, λέκτορα μουσικής στο βρετανικό Πανεπιστήμιο του Χάντερσφιλντ, οι ποπ αστέρες του μελλοντος μπορεί να είναι κομπιούτερ, που θα δημιουργούν τη δική τους μουσική, η οποία θα είναι αδύνατο να την ξεχωρίσει κανείς από την ανθρώπινη.

Αν αυτό όντως συμβεί, θα αποτελέσει πραγματική επανάσταση -και απειλή- για την μουσική βιομηχανία. Διάσημοι τραγουδιστές και ράπερ μπορεί να αντικατασταθούν από υπολογιστικά-ρομποτικά συστήματα, τα οποία θα δημιουργούν εξίσου καλή μουσική και μάλιστα κατά παραγγελία, ανάλογα με τα γούστα της στιγμής για τον κάθε ακροατή. Ο καθένας θα λέει στον υπολογιστή του ότι θέλει ένα κομμάτι διάρκειας τριών λεπτών, που να είναι π.χ. μελαγχολικό ή ρομαντικό και να μοιάζει με ένα συγκεκριμένο τραγούδι που άκουσε προ ημερών.

ΦΠΑ στην εκπαίδευση: Οι δανειστές δεν δέχονται το 6% και 13% .

(EUROKINISSI/ ΦΑΝΗ ΤΡΥΨΑΝΗ)

Το ζήτημα του ΦΠΑ στην εκπαίδευση παραμένει ένα άλυτο θέμα ανάμεσα στους δανειστές και την Ελλάδα, μετά από τις συζητήσεις που έγιναν τις προηγούμενες ημέρες στην Αθήνα.

Οι εκπρόσωποι των δανειστών κατά τη διάρκεια των συζητήσεων που έλαβαν χώρα στην Αθήνα φέρεται να έβαλαν «φρένο»  στο σχέδιο της κυβέρνησης για την επιβολή των δύο μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση (6% στα φροντιστήρια και 13% στα ιδιωτικά σχολεία).

Το σχέδιο της κυβέρνησης για την επιβολή δύο μειωμένων συντελεστών στην ιδιωτική εκπαίδευση- 6% στα φροντιστήρια και 13% στα ιδιωτικά σχολεία- βρίσκει εμπόδια, αφού η κοινοτική οδηγία δεν προβλέπει κάτι τέτοιο. Αντί αυτού, θα πρέπει τα κράτη είτε να μη επιβάλλουν ΦΠΑ στην εκπαίδευση, είτε να ισχύει ο κανονικός συντελεστής.

Συγκεκριμένα, στο άρθρο 98 της κοινοτικής οδηγίας αναφέρεται ότι οι μειωμένοι συντελεστές εφαρμόζονται μόνο στις παραδόσεις αγαθών και τις παροχές υπηρεσιών των κατηγοριών που περιλαμβάνονται σε ένα συγκεκριμένο πίνακα. Σε αυτόν τον πίνακα, δεν υπάρχει η ιδιωτική εκπαίδευση εκπαίδευση, αφού βάση της κοινοτικής οδηγίας αυτή απαλλάσσεται και είναι στην κρίση των κρατών- μελών το αν θα επιβάλουν μόνο τον κανονικό συντελεστή.

Κάτι που σημαίνει ότι η κυβέρνηση καλείται είτε να επιβάλλει ΦΠΑ 23% στην εκπαίδευση είτε να ψάξει από την αρχή ισοδύναμα μέτρα για 300 εκατομμύρια ευρώ.

Αυτό δεν είναι το μοναδικό «αγκάθι» για την κυβέρνηση, που τρέχει προκειμένου να εξασφαλίσει τη δόση των 2 δισ. ευρώ, με την υλοποίηση του συνόλου των 49 προαπαιτούμενων μέτρων του πρώτου πακέτου, ενώ παράλληλα θα πρέπει να προχωρήσει γρήγορα και η δεύτερη λίστα με τα προαπαιτούμενα, η οποία συνδέεται με την εκταμίευση του υπόλοιπου ενός δισ. ευρώ της δόσης.

Αναλυτικά η κοινοτική οδηγία

Πόσα λεφτά πληρώνονται οι Έλληνες ανάλογα με το επάγγελμα τους

500, 600, 700, σε πολλές φορές 900 ευρώ. Έχουμε ακούσει διάφορα ποσά για τον μηνιαίο μισθό του Έλληνα εργαζομένου. Τι όμως ισχύει από όλα αυτά στην χώρα των 1.196.736 ανέργων;

Μιλήσαμε με απασχολούμενους από διάφορους εργασιακούς τομείς, οι οποίοι, σε συνδυασμό με πληροφορίες που αποκομίσαμε από εμπιστευτικά αρχεία αλλά και στοιχεία του Δημοσίου, μας βοήθησαν να σχηματίσουμε μια πιο καθαρή εικόνα για τις απολαβές των Ελλήνων.

Σερβιτόροι, ντελιβεράδες, φύλακες, πωλητές, κομμωτές, οδηγοί ταξί, διαφημιστές, τραγουδιστές, εργαζόμενοι σε πολυεθνικές, ιερείς, γιατροί, εκπαιδευτικοί, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι. Όλοι δήλωσαν τυχεροί που έχουν δουλειά, αλλά ταυτόχρονα απογοητευμένοι με τις απολαβές τους.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι περισσότεροι νέοι εργαζόμενοι λαμβάνουν κατά μέσο όρο 600 ευρώ μηνιαίως, ενώ ακόμα και μετά από χρόνια εργασίας, σπανίως αμείβονται με περισσότερα από 1.500 ευρώ. Εξαίρεση αποτελούν τα ανώτατα στελέχη πολυεθνικών εταιρειών, οι οποίοι, σύμφωνα με εμπιστευτικά αρχεία από το Τμήμα Ανθρωπίνου Δυναμικού γνωστής εταιρείας, βγάζουν τα τετραπλάσια ή και πενταπλάσια χρήματα σε σχέση με τους ανειδίκευτους εργάτες του εργοστασίου της ίδιας εταιρείας.

Οι δικηγόροι και οι γιατροί σε καμία περίπτωση δεν αμείβονται με τα αστρονομικά ποσά που ακούμε κατά καιρούς για τα συγκεκριμένα επαγγέλματα. Για να πλουτίσει ένας γιατρός ή δικηγόρος θα πρέπει να ανοίξει το δικό του γραφείο και να κάνει πολλές διασυνδέσεις, ώστε να αποκτήσει φήμη και περισσότερους πελάτες. Ένας αυτοδημιούργητος γιατρός ή δικηγόρος θα χρειαστεί πολλά χρόνια για να το καταφέρει αυτό, επομένως ένα καλό πτυχίο δεν ισοδυναμεί πάντοτε με ένα καλό μισθό.

Σε γενικές γραμμές, οι εργαζόμενοι που ανταμείβονται μετά από χρόνια εργασίας είναι οι αυτοαπασχολούμενοι και εκείνοι που εργάζονται σε μεγάλες εταιρείες, όπου κάθε βαθμίδα ισούται με διαφορετικό μισθολόγιο. Όπως δήλωσαν χαρακτηριστικά άτομα με τα οποία μιλήσαμε, «πρέπει να κυνηγήσεις τον πελάτη με το τυφέκιο» και να «σου στύψουν την ζωή» για να βγάλεις ένα αξιοπρεπή μισθό στην Ελλάδα του σήμερα.

Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσουμε ότι αποδοχές των Ελλήνων μετά την κρίση γύρισαν πολλά χρόνια πίσω. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, το επίπεδο των μισθών το 2014 υποχώρησε κάτω από τα επίπεδα που βρισκόταν το 2006. Ο σχετικός δείκτης βρίσκεται στις 82,4 μονάδες, όταν το 2006 ήταν 88 μονάδες. Κατά τις εκτιμήσεις, οι μισθοί στο σύνολο της οικονομίας πέρυσι βρίσκονταν στα επίπεδα του 2004, γυρνώντας μια δεκαετία πίσω.

default

Σερβιτόροι

Οι μισθοί στην παροχή υπηρεσιών στους χώρους εστίασης ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή και την πελατεία της κάθε επιχείρησης. Στην Αθήνα, οι σερβιτόροι βγάζουν συνήθως από 30 έως 55 ευρώ την ημέρα, με τα μεγαλύτερα ημερομίσθια να δίνονται σε μπαρ-εστιατόρια. Όπως και σε κάθε δουλειά, έτσι και στο σέρβις, η εμπειρία είναι το παν. Όσους περισσότερους δίσκους έχεις κουβαλήσει, τόσο μεγαλύτερο είναι το μεροκάματο. Όπως ανέφερε η Μ.Σ., με εμπειρία σε αρκετούς χώρους εστίασης, οι πρωτάρηδες αμείβονται με 30 με 35 ευρώ ημερησίως, ενώ οι πιο έμπειροι πολλές φορές βγάζουν 50 με 55 ευρώ.

Τα φιλοδωρήματα αποτελούν μια μεγάλη πηγή εσόδων για τους σερβιτόρους, με αυτά να κυμαίνονται γύρω στα 15 με 30 ευρώ ημερησίως στα δυτικά προάστια και ορισμένες περιοχές του Πειραιά. Αντιθέτως, στο κέντρο της Αθήνας, τα βόρεια και νότια προάστια, τα τιπς σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν τα 100 ευρώ για τον κάθε σερβιτόρο ξεχωριστά. Όπως εξηγούν δύο εργαζόμενες σε μπαρ εστιατόρια του Κολωνακίου, τα περισσότερα μαγαζιά φυλάσσουν τα φιλοδωρήματα σε ένα κοινό ταμείο και τα μοιράζουν στους σερβιτόρους κάθε εβδομάδα. Σε πολλές περιπτώσεις οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων κρατούν ένα μερίδιο για τους ίδιους.

Σε γενικές γραμμές πρόκειται για ένα επικερδές επάγγελμα για τα δεδομένα της Ελλάδας, αν αναλογιστεί μάλιστα κανείς ότι δεν προαπαιτεί κάποια εξειδίκευση. Βέβαια, την ίδια στιγμή υπάρχει μεγάλη εργασιακή εκμετάλλευση, καθώς στην επαρχία, αλλά και σε λιγότερο πολυσύχναστες περιοχές της Αθήνας, πολλοί σερβιτόροι δουλεύουν ανασφάλιστοι και δεν πληρώνονται τις υπερωρίες.

Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσουμε ότι οι αποδοχές των Ελλήνων μετά την κρίση γύρισαν πολλά χρόνια πίσω.

Ντελιβεράδες

Παρόλη την επικινδυνότητα του επαγγέλματος, οι μισθοί των ντελιβεράδων στην Ελλάδα της κρίσης κυμαίνονται στα 500 με 700 ευρώ το μήνα, με τους περισσότερους να είναι ανασφάλιστοι ή να δηλώνονται ως ημιαπασχολούμενοι. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι εργοδότες δεν εξασφαλίζουν το μεταφορικό μέσο στους απασχολούμενους, ζητώντας τους να καλύπτουν τις αποστάσεις με τα δικά τους μηχανάκια. Τα φιλοδωρήματα είναι πολύ σημαντικά και σε αυτή την περίπτωση, μόνο που είναι πολύ λιγότερα από εκείνα των σερβιτόρων. Όπως εξηγεί ο Νίκος, ντελιβεράς σε προάστιο του Πειραιά, τις περισσότερες φορές χρειάζεται να κάνει τουλάχιστον 50 παραδόσεις για να συγκεντρώσει 5 ευρώ πουρμπουάρ.

«Κάποτε σε 15 παραδόσεις έπαιρνα πέντε ευρώ. Τώρα θέλω τουλάχιστον 50».

Στο σημείο αυτό να αναφέρουμε πως οι ίδιοι μισθοί ισχύουν για τις περισσότερες εξωτερικές εργασίες. Επί παραδείγματι, οι κούριερ αμείβονται συνήθως με 550 ευρώ το μήνα, χρησιμοποιώντας το δικό τους μεταφορικό μέσο και καλύπτοντας πολλές φορές τα έξοδα της βενζίνης.

Πωλητές

Ο μισθός των πωλητών σε καταστήματα κυμαίνεται στα 500 με 700 ευρώ. Σε κάποιες μεγάλες αλυσίδες από το εξωτερικό, δίνονται κάποια μπόνους σε εκείνους που κάνουν τις περισσότερες πωλήσεις, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις οι απολαβές εξαρτώνται αποκλειστικά από αυτό τον τομέα.

«Έχουμε πολλές καθυστερήσεις με τους μισθούς», αναφέρει η Υβόννη, πωλήτρια σε κατάστημα παιδικών επίπλων στα βόρεια προάστια.

ddddddd

Προσωπικό Ασφαλείας

Οι μισθοί του προσωπικού ασφαλείας κυμαίνονται στα 650 ευρώ. Δεν ζητείται πάντοτε κάποια πιστοποίηση φύλαξης, με το απολυτήριο γυμνασίου να είναι αρκετό στις περισσότερες περιπτώσεις. Οι εργαζόμενοι με τους οποίους μίλησα δηλώνουν αρκετά ευχαριστημένοι με τον μισθό τους, παρόλο που σε πολλές περιπτώσεις εργάζονται καθ’ όλη την διάρκεια της νύχτας.

Εργαζόμενοι σε Πολυεθνικές Εταιρείες

Σε αυτού του τύπου οι εταιρείες, οι μισθοί προσαρμόζονται ανάλογα με το επίπεδο στο οποίο βρίσκεται κανείς, με τους ανειδίκευτους εργάτες να βρίσκονται στην βάση της πυραμίδας (επίπεδο 0-5) και τα διευθυντικά στελέχη στην κορυφή (20+). Σύμφωνα με εμπιστευτικά στοιχεία από το Τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού μεγάλης πολυεθνικής εταιρείας, οι ανειδίκευτοι εργάτες αμείβονται με καθαρό μισθό 650 με 1.100 ευρώ, ανάλογα με το πόσα χρόνια εργάζονται στην εταιρεία.

Οι ρεσεψιονίστ λαμβάνουν μηνιαίο μισθό 850 ευρώ, οι hr administrators γύρω στα 1.900 ευρώ, ενώ οι προϊστάμενοι κάθε τμήματος λαμβάνουν 2.000 με 6.000 ευρώ. Οι hr managers αμείβονται επίσης ανάλογα με το επίπεδο στο οποίο βρίσκονται, ξεκινώντας από τα 3.000 ευρώ. Στο Τμήμα Πωλήσεων, κάποιος που ξεκινά να εργάζεται στην συγκεκριμένη εταιρεία λαμβάνει 1.500 ευρώ, ενώ όσοι εργάζονται για περισσότερα από οχτώ χρόνια αμείβονται με περισσότερα από 3.500 χιλιάρικα. Οι marketing managers λαμβάνουν περισσότερα από 5.000 ευρώ και τα διευθυντικά στελέχη κυμαίνονται στα 15.000 ευρώ το μήνα.

Εργαζόμενοι σε Διαφημιστικές εταιρείες/ Εταιρείες Δημοσίων Σχέσεων

Οι διαφημιστές, marketers και υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων εργάζονται συχνά κάτω από μεγάλη πίεση, σε ένα χώρο με μεγάλη ανταγωνιστικότητα, για λίγα χρήματα. Στον καιρό της κρίσης, τα budget που διαθέτουν τα μεγάλα brands για διαφημιστικές καμπάνιες και events είναι πολύ μικρότερα σε σχέση με το παρελθόν. Οι περισσότερες εταιρείες στηρίζονται στην δουλειά εκπαιδευόμενων, οι οποίοι συνήθως δεν αμείβονται.

Σε μια από τις πιο γνωστές εταιρείες δημοσίων σχέσεων, κάποιος που ξεκινά να εργάζεται χωρίς προϋπηρεσία (ακόμα και στις περιπτώσεις που έχει κάνει πρακτική άσκηση) αμείβεται με 500-700 ευρώ το μήνα, με τους μισθούς να ανεβαίνουν ανάλογα με το εκάστοτε επίπεδο στο οποίο βρίσκεται κανείς. Ακόμα και οι executive managers σπανίως βγάζουν περισσότερα από 1.000 ευρώ το μήνα. Σε γνωστή διαφημιστική εταιρεία, oι μισθοί όσων ξεκινούν να εργάζονται χωρίς επαγγελματική εμπειρία κυμαίνονται στα ίδια επίπεδα. Σε αντίθεση με την εταιρεία δημοσίων σχέσεων, όσοι βρίσκονται σε ανώτερα επίπεδα λαμβάνουν περισσότερα από 1.000 ευρώ το μήνα. Όσον αφορά τους marketers που εργάζονται σε brands και όχι σε διαφημιστικές εταιρείες, οι απολαβές είναι πολύ μεγαλύτερες (δείτε «Εργαζόμενοι σε Πολυεθνικές Εταιρείες»).

dx

Τραγουδιστές

Κατά καιρούς ακούμε ότι τα «πρώτα ονόματα» στα μαγαζιά με ζωντανή μουσική αμείβονται με τετραψήφια ποσά την βραδιά, γεγονός που δεν απέχει κατά πολύ από την πραγματικότητα. Σύμφωνα με τραγουδίστρια που δουλεύει σε γνωστά κέντρα διασκέδασης της Αθήνας, τα μικρότερα ονόματα παίρνουν 200 με 300 ευρώ την βραδιά, ανάλογα πάντοτε με το μαγαζί. Συνήθως πρόκειται για διήμερα, επομένως τον μήνα ένας τραγουδιστής βγάζει 1.600 με 2.400 ευρώ το μήνα.

«Αν ήταν η νύχτα όπως παλιά που π.χ οι σεζόν στα μαγαζιά ήταν ένας ολόκληρος χειμώνας, θα ήταν αρκετή αυτή η δουλειά για να τα βγάλεις πέρα. Στην περίπτωση που μιλάμε για οικογένειες ούτε αυτό είναι αρκετό βέβαια. Τώρα όμως οι σεζόν διαρκούν δύο μήνες με αποτέλεσμα τίποτα να μην είναι αρκετό, να μην ξέρεις πότε θα ξανά δουλέψεις και να καταλήξει αυτή η δουλειά να είναι χόμπι. Οπωσδήποτε ψάχνω για κάτι άλλο παράλληλα, είτε αυτό είναι live σε μικρά μαγαζιά τις καθημερινές, είτε εντελώς διαφορετική δουλειά».

Στις ταβέρνες, τα ρακάδικα και τα μικρότερα μαγαζιά με ζωντανή μουσική, τα χρήματα είναι πολύ λιγότερα. Όπως ανέφερε τραγουδίστρια που μένει μόνιμα στον Βόλο, τα μεροκάματα είναι 50 με 60 ευρώ την βραδιά. Πολλοί τραγουδιστές και μουσικοί στην επαρχία συνηθίζουν να παίζουν σε πανηγύρια, όπου μπορούν να βγάλουν ακόμα και 500 ευρώ την βραδιά.

Οδηγοί ταξί

Ο μηνιαίος μισθός των ταξιτζήδων κυμαίνεται στα 1.200 με 1.500 ευρώ καθαρά, από τα οποία όμως ξοδεύουν ένα μεγάλο ποσό στα καύσιμα, στις ανάγκες του αυτοκινήτου, στις ασφάλειες κλπ. Σύμφωνα όμως με οδηγό που έχει περάσει χρόνια στους δρόμους της Αθήνας, για να βγουν αυτά τα χρήματα πρέπει κάποιος να δουλέψει για 10 και 12 ώρες την μέρα.

«Προτιμώ να κάνω 12 ώρες με τα διαλείμματά μου, παρά να έχω ένα αφεντικό όλη την ώρα πάνω από το κεφάλι μου»

Oι εργαζόμενοι που ανταμείβονται μετά από χρόνια εργασίας είναι οι αυτοαπασχολούμενοι και εκείνοι που εργάζονται σε μεγάλες εταιρείες, όπου κάθε βαθμίδα ισούται με διαφορετικό μισθολόγιο.

Κομμωτές

Ο μηνιαίος μισθός ενός κομμωτή/τριας βρίσκεται στα 600 ευρώ, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Για όσους έχουν τα δικά τους κομμωτήρια, οι απολαβές ποικίλλουν, ανάλογα με την πελατεία που έχει κάποιος, το κόστος του ενοικίου (εάν ο επαγγελματικός χώρος δεν τους ανήκει), την ανταγωνιστικότητα της περιοχής, τις αμοιβές των εργαζομένων (εάν δεν δουλεύουν μόνοι τους) και το κόστος των προϊόντων που χρησιμοποιεί. Σε πολλές περιπτώσεις λαμβάνουν χρήματα για την διαφήμιση ενός προϊόντος, τα οποία συμβάλλουν σημαντικά στα έσοδά τους.

Κομμώτρια στο κέντρο της Αθήνας αποκάλυψε ότι κατά μέσο όρο εξυπηρετεί 300 πελάτες το μήνα, λαμβάνοντας μηνιαία έσοδα που αγγίζουν κατά μέσο όρο τα 9.000 ευρώ. Από αυτό το ποσό πρέπει να καλύψει τα έξοδα του κομμωτηρίου, με αποτέλεσμα να βγάζει καθαρό κέρδος 3.000 ευρώ (ή και λιγότερα). Κομμωτής σε προάστιο του Πειραιά που δεν πληρώνει ενοίκιο και διαθέτει μόνο ένα βοηθό, βγάζει 3.000 ευρώ το μήνα, όμως τα έξοδά του είναι ελάχιστα.

«Πολλοί πελάτες μου νομίζουν ότι αυτοί που κάνουν επισκέψεις κατ’ οίκον βγάζουν περισσότερα χρήματα. Δεν νομίζω να ισχύει. Η κομμώτρια της γειτονιάς εξυπηρετεί 5-10 πελάτισσες την εβδομάδα για 10 ευρώ. Εμείς δεν χρειάζεται να κυνηγάμε τον πελάτη, ο πελάτης έρχεται και μας βρίσκει».

b

Συμβολαιογράφοι

Σύμφωνα με Υπουργική Απόφαση του 2012, για την κατάρτιση των πράξεων συμβολαίων, το αντικείμενο των οποίων αποτιμάται σε χρήμα, ο συμβολαιογράφος εισπράττει πάγια αμοιβή 20 ευρώ και αναλογική αμοιβή, η οποία υπολογίζεται με βάση τη συνολική αξία που δηλώνεται στο συμβόλαιο ή τη μεγαλύτερη αξία που καθορίζεται από την αρμόδια αρχή, προσωρινά ή οριστικά.

Υπολογίζεται πως ο μέσος συμβολαιογράφος στην Αθήνα βγάζει 15.000 ευρώ τον χρόνο, όμως στην επαρχία οι ετήσιες απολαβές τους μπορεί να φτάσουν ακόμα και τα 40.000 ευρώ.

Ιερείς

Το 2012 το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δημοσίευσε ένα πίνακα με τους μηνιαίους μισθούς των ιερέων. Σύμφωνα με αυτόν, ένας κληρικός χωρίς προϋπηρεσία λαμβάνει καθαρά 770 ευρώ (το πρώτο έτος 678). Μετά από μια δεκαετία ο μισθός ανέρχεται στα 1.032 ευρώ, ενώ στα 30 χρόνια ο καθαρός μηνιαίος μισθός βρίσκεται στα 1.410. Οι μητροπολίτες με 30 έτη προϋπηρεσίας λαμβάνουν καθαρά 1.750 ευρώ, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος έχει 2.213 καθαρές μηνιαίες αποδοχές.

Σε αυτά τα ποσά δεν συγκαταλέγονται οι αμοιβές που λαμβάνουν οι ιερείς για την τέλεση μυστηρίων. Κατά μέσο όρο, ένας παπάς ζητά από τους κουμπάρους 150 ευρώ για την τέλεση ενός γάμου, γιατί «έτσι γίνεται χρόνια τώρα», τα οποία φυσικά είναι «μαύρα». Πολλές φορές γίνονται παζάρια, με τις τιμές να πέφτουν ή να ανεβαίνουν ανάλογα με τις «υπηρεσίες» που προσφέρονται. Σε αυτές περιλαμβάνεται ο φωτισμός της εκκλησίας, ο κλιματισμός του χώρου, αλλά και το πόσο χρονικό διάστημα θα διαρκέσει το μυστήριο.

Eκπαιδευτικοί

Στον Δημόσιο τομέα οι μισθοί των εκπαιδευτικών κυμαίνονται από 780 έως 2097 ευρώ, ανάλογα με την προϋπηρεσία και τις κατηγορίες στις οποίες ανήκουν (ΥΕ, ΔΕ, ΤΕ, ΠΕ). Όσον αφορά τους μισθούς των καθηγητών σε φροντιστήρια, οι μισθοί είναι πολύ μικρότεροι, καθώς οι ώρες διδασκαλίας είναι λίγες. Για παράδειγμα, ένας καθηγητής αγγλικών με προϋπηρεσία που ξεπερνά τα έξι έτη και με 18 ώρες διδασκαλίας την εβδομάδα, λαμβάνει 475 ευρώ. Γι’ αυτό τον λόγο οι περισσότεροι καθηγητές παραδίδουν και ιδιαίτερα μαθήματα, τα οποία χρεώνουν κατά μέσο όρο από 10 έως 30 ευρώ την ώρα. Τα έσοδα αυτά συνήθως δεν δηλώνονται.

s

Γιατροί

Σήμερα οι ειδικευόμενοι νοσοκομειακοί γιατροί λαμβάνουν 1.007 ευρώ μηνιαίως, οι επιμελητές Β’ 1.321 ευρώ, οι Επιμελητές Α’ 1.513 ευρώ, οι Διευθυντές 1.580 ευρώ και οι Συντονιστές Διευθυντές 1.665 ευρώ. Οι γιατροί λαμβάνουν αποζημιώσεις για συμμετοχή σε σεμινάρια που υπολογίζονται στα 123 με 195 ευρώ. Ακόμα, το ωρομίσθιο των εφημεριών υπολογίζεται με συντελεστή 0,0042 επί του βασικού μισθού που κατέχει ο δικαιούχος. Μιλώντας με ειδικευόμενους γιατρούς από το Γενικό Κρατικό Νίκαιας, εξέφρασαν την απογοήτευσή τους από τους μισθούς.

Κανένας δεν παραδέχτηκε ότι παίρνει φακελάκια.

«Νομίζουν πως επειδή είμαστε γιατροί, βγάζουμε πολλά χρήματα, όμως αυτό είναι μύθος. Εάν έχεις το δικό σου ιατρείο και κάνεις εξετάσεις, τα πράγματα είναι διαφορετικά».

Πράγματι, οι γιατροί που έχουν τα δικά τους ιατρεία βγάζουν πολύ περισσότερα χρήματα, ακόμα και 300 ευρώ ημερησίως.

Δικηγόροι

Όπως και στην περίπτωση των γιατρών, οι δικηγόροι δεν λαμβάνουν τα αστρονομικά ποσά που νομίζουμε. Σύμφωνα με πρώην δικηγόρο, οι μισθοί κυμαίνονται από… 600 ευρώ και «στις περιπτώσεις που σου στύβουν τη ζωή» μπορεί να φτάσουν τα 1.600 ή και τα 2.500 μεικτά. Ο μέσος μισθός σήμερα κυμαίνεται στα 900 ευρώ. Όλα εξαρτώνται από την εμπειρία που έχει κάποιος και τον αριθμό των υποθέσεων που έχει αναλάβει το συγκεκριμένο γραφείο. Ακόμα και εκείνοι που έχουν τα δικά τους γραφεία δεν βγάζουν πάντοτε τα πενταψήφια ποσά που ακούμε κατά καιρούς για γνωστούς μεγαλοδικηγόρους.

«Μπορεί να κυνηγάς τον πελάτη με το τουφέκι, μπορεί να ξεσκίζεσαι και να βγάζεις καλά λεφτά. Έχουν όμως πολλά έξοδα συντήρησης του γραφείου, πάγια, γραφική ύλη και τα ταμεία τους, οπότε δηλώνουν μαύρα για να γλιτώνουν».

Μεσίτες

Όπως εξήγησε εκπρόσωπος μεσιτικού γραφείου στην Αθήνα τα γραφεία στην Ελλάδα λαμβάνουν το 2% επί της τελικής τιμής αγοράς ακινήτου και το 2% επί της πραγματικής τιμής πώλησης του ακινήτου. Από αυτό το ποσό, το 50% (ή και λιγότερο) δίνεται στον μεσίτη. Για την εκμίσθωση και μίσθωση ενός ακινήτου, δίνεται προμήθεια ίση με ένα μηνιαίο ποσό μισθώματος συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ. Για παράδειγμα, για μια πώληση 100.000 ευρώ, η αμοιβή είναι 4.000 ευρώ, από τα οποία ο μεσίτης λαμβάνει 1.000 έως 2.000 ευρώ. Για την ενοικίαση ενός διαμερίσματος 300 ευρώ το μήνα, ο μεσίτης συνήθως λαμβάνει 150 με 300 ευρώ.

Αυτό σημαίνει ότι τα έσοδα ενός μεσίτη εξαρτώνται από το γραφείο στο οποίο δουλεύει, το πόσο μεγάλες είναι οι αγοραπωλησίες τις οποίες καθοδηγεί και την κατάσταση της αγοράς ακινήτων στην κάθε πόλη. Με τις αγοραπωλησίες να έχουν μειωθεί στην Ελλάδα λόγω κρίσης, τα έσοδα των μεσιτών έχουν επίσης μειωθεί.

20.000 γυναίκες στην ελληνική βιομηχανία του σεξ: Μεταξύ τους 1.000 κορίτσια 13-15 ετών


PROSTITUTES GREECE

Στις 20.000 εκτιμάται πως ανέρχονται οι γυναίκες που παραμένουν στη βιομηχανία του σεξ στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων 1.000 κοριτσιών ηλικίας 13-15 ετών, σύμφωνα με εκτιμήσεις ΜΚΟ.

Η Ελλάδα λόγω της γεωγραφικής της θέσης, αλλά και ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελεί τόσο χώρα «ενδιάμεσο» όσο και χώρα «προορισμού» για τα θύματα εμπορίας ανθρώπων. Στα στατιστικά εμπορίας ανθρώπων και σωματεμπορίας, στην Ελλάδα το 2014 καταγράφηκαν 36 υποθέσεις εμπορίας ανθρώπων, ενώ για το 1ο τετράμηνο του 2015 καταγράφηκαν 13 υποθέσεις. Αντίστοιχα, όσον αφορά στα ανήλικα θύματα, το 2014 καταγράφηκαν 7 θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, 1 θύμα εργασιακής εκμετάλλευσης και 6 για επαιτεία, ενώ για το 1ο τετράμηνο του 2015, έχουν καταγραφεί 12 ανήλικα θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Ανάγλυφη εικόνα του φαινόμενου παρουσιάζει έρευνα που διενεργήθηκε από τη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων, στο πλαίσιο του έργου «Πορνεία & παράνομη διακίνηση και εμπορία γυναικών με σκοπό τη σεξουαλική/οικονομική εκμετάλλευση στην Ελλάδα».

Η ερευνητική μελέτη διεξήχθη από την «PRAKSIS» σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κομοτηνή, Ιωάννινα, Λάρισα, Πύργο και Πάτρα,, με τη λήψη 70 συνεντεύξεων από εκδιδόμενες γυναίκες και 30 συνεντεύξεων από πελάτες.

Προκύπτει ότι η πλειοψηφία των εκδιδόμενων γυναικών ανήκει στο ηλικιακό φάσμα 26-35. Οι χώρες καταγωγής τους είναι η Ελλάδα (20), η Ρουμανία (20), η Νιγηρία (8), η Αλβανία (7) και η Βουλγαρία (7). Είκοσι μία είναι απόφοιτες Δημοτικού, 19 απόφοιτες Γυμνασίου και 17 Λυκείου, ενώ στη χώρα προέλευσής τους εργάζονταν είτε ως ανειδίκευτες (23) εργάτριες ή ήταν άνεργες (14) και στη συντριπτική πλειοψηφία τους (58) είχαν ετήσιο εισόδημα χαμηλότερο από 5.000 ευρώ.

Οι 40 από τις γυναίκες βρήκαν τη δουλειά μέσω γνωστών ή φίλων και οι 27 δήλωσαν ότι μπήκαν στο επάγγελμα λόγω επαγγελματικών υποσχέσεων που τους δόθηκαν. Οι 41 έχουν σκεφτεί να αλλάξουν επάγγελμα και οι 51 δήλωσαν ότι θα αποχωρούσαν, αν μπορούσαν, από το επάγγελμα αυτό. Οι 30 έχουν ήδη προσπαθήσει στο παρελθόν να αποχωρήσουν.

Το προφίλ των πελατών είναι 26-35 ετών (20 από τους 30). Πρόκειται για αποφοίτους ανώτατης εκπαίδευσης (13) ή λυκείου (10), ιδιωτικούς υπαλλήλους (14) ή ελεύθερους επαγγελματίες (9), άγαμους (17) και με εισόδημα από 5.000 έως 10.000 ευρώ ετησίως (13). Οι 12 από αυτούς είχαν πληρωμένες συνευρέσεις τέσσερις φορές ανά μήνα και οι επτά δύο φορές ανά μήνα. Για τους 28 κριτήριο επιλογής για την εκδιδόμενη αποτελεί ηλικία με προτίμηση στις ηλικίες 26-30 (12) ή 18-25 (9).

Γενικότερα, το φαινόμενο της διακίνησης και εμπορίας ανθρώπων αυξάνεται ολοένα και περισσότερο λόγω της συνεχιζόμενης οικονομικής και πολιτικής κρίσης στα περισσότερα σημεία του πλανήτη, με την ακμάζουσα δραστηριότητα της «βιομηχανία σαρκός» να αποφέρει ετήσια κέρδη 25,7 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία στη συνέχεια «ξεπλένονται» σε εταιρίες «βιτρίνας».

Η κλίμακα της εμπορίας ανθρώπων είναι δύσκολο να προσδιοριστεί αξιόπιστα. Ωστόσο σύμφωνα με στοιχεία διεθνών οργανισμών, εκτιμάται ότι 27 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σήμερα σε κατάσταση δουλείας παγκοσμίως. Τα θύματα εμπορικής σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανέρχονται σε 1,39 εκατομμύρια. Πάνω από 25% των θυμάτων σεξουαλικής εμπορίας διακινούνται από τη Νότια και την Ανατολική Ευρώπη. Το 90% των θυμάτων που διακινούνται προς κράτη-µέλη της ΕΕ καταλήγουν στην βιομηχανία του σεξ. Μόνο 1% – 2% των θυμάτων διασώζονται και µόνο ένας στους 100.000 Ευρωπαίους που ασχολούνται µε τη διακίνηση ανθρώπων καταδικάζεται.

Η εκτιμώμενη ετήσια διακίνηση είναι:

  • • περίπου 2,45 εκατομμύρια (UN Office on Drugs and Crime) εκ των οποίων τα 1,2 εκατομμύρια είναι παιδιά (UNICEF),
  • •περίπου 800.000 στα διεθνή σύνορα, με πολλά περισσότερα θύματα εμπορίας στο εσωτερικό των χωρών (Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης),
  • •πολλές εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι εντός ΕΕ μόνο (κυρίως γυναίκες και παιδιά (Europol).

Στο πλαίσιο της αντιμετώπισης του φαινομένου, σε ό,τι αφορά στην ΕΕ, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών επιτελεί το ρόλο του Εθνικού Συντονιστή μέσω του Γραφείου Εθνικού Εισηγητή για την Καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων και αναπτύσσει σχετικές δράσεις.Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται το διήµερο πολυθεµατικό Φεστιβάλ «Break the Chain», το οποίο θα πραγματοποιηθεί στις 24 και 25 Οκτωβρίου σε συνεργασία µε την Τεχνόπολη του δήµου Αθηναίων και την πολιτιστική πλατφόρμα «ελculture», με αφορμή την Πανευρωπαϊκή Ηµέρα κατά της Εµπορίας Ανθρώπων στις 18 Οκτωβρίου.

Οι εκδηλώσεις είναι ενημερωτικές, επιστημονικές και καλλιτεχνικές, µε τη συµµετοχή όλων των φορέων – εταίρων, οργανισµών, ιδιωτικών εταιρειών, ενώ οµάδες τέχνης, δηµιουργοί, προσωπικότητες και νέοι καλλιτέχνες θα συµµετέχουν σε µια «γιορτή» ενεργοποίησης κατά της Εκμετάλλευσης Ανθρώπων.

(πληροφορίες: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Η εξάπλωση του «χόμο σάπιενς» στον πλανήτη Γη

Υπάρχουν πραγματικά φυλές; Ο σύγχρονος άνθρωπος εκτόπισε τα άλλα είδη του ανθρώπινου γένους ή είναι το αποτέλεσμα της διασταύρωσης ειδών, όπως οι άνθρωποι του Νεάντερνταλ και οι «χόμο ερέκτους»; Σύγχρονες έρευνες Γενετικής φέρνουν πιο κοντά τις απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά

Οι γενετιστές παρακολουθούν την πορεία των αρχαίων μεταναστεύσεων, εξετάζοντας γενετικά γνωρίσματα των χρωμοσωμάτων Y ανθρώπων από όλο τον κόσμο. Τέτοια γνωρίσματα, όπως το M168 ή το M89, προσδιορίζουν τη σειρά απογόνων. Οικοδομώντας ένα εξελικτικό δέντρο βασισμένο στα γενετικά γνωρίσματα πολλών εν ζωή ανθρώπων, οι ερευνητές προσδιορίζουν την ηλικία κάθε σειράς απογόνων
Οι γενετιστές παρακολουθούν την πορεία των αρχαίων μεταναστεύσεων, εξετάζοντας γενετικά γνωρίσματα των χρωμοσωμάτων Y ανθρώπων από όλο τον κόσμο. Τέτοια γνωρίσματα, όπως το M168 ή το M89, προσδιορίζουν τη σειρά απογόνων. Οικοδομώντας ένα εξελικτικό δέντρο βασισμένο στα γενετικά γνωρίσματα πολλών εν ζωή ανθρώπων, οι ερευνητές προσδιορίζουν την ηλικία κάθε σειράς απογόνων

Πριν από πενήντα έως εξήντα χιλιάδες χρόνια, μια μικρή ομάδα Αφρικανών – μερικές εκατοντάδες έως μερικές χιλιάδες – διέσχισε τη στενή θαλάσσια λωρίδα που χωρίζει την Αφρική με την αραβική χερσόνησο χρησιμοποιώντας μικρές πρωτόγονες βάρκες, κάνοντας ένα ταξίδι δίχως γυρισμό. Ο λόγος που εγκατέλειψαν τη γη όπου γεννήθηκαν δεν είναι γνωστός. Ισως να άλλαξε το κλίμα, ίσως η τροφή να μην έφτανε. Εκείνο που είναι γνωστό με βεβαιότητα είναι ότι αυτοί οι πρώτοι ταξιδευτές που βγήκαν από την Αφρική κουβάλησαν μαζί τους τα φυσικά χαρακτηριστικά και τις ικανότητες που διέθεταν και βρίσκονται στη βάση των χαρακτηριστικών των σύγχρονων ανθρώπων, δηλαδή μεγάλους εγκεφάλους και δυνατότητα για ανάπτυξη γλώσσας.Ξεκινώντας από τον πρόχειρο καταυλισμό τους στην ασιατική ήπειρο, στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται η Υεμένη, ξεκίνησαν ένα ταξίδι διάρκειας δεκάδων χιλιάδων ετών, στο τέλος του οποίου οι απόγονοί τους είχαν επεκταθεί σε ολόκληρη την Ασία και την Ευρώπη και μέσω φυσικών γεφυρών που σχηματίζονται το χειμώνα είχαν περάσει στην Αμερική, φτάνοντας ως το νοτιότερο άκρο της, τη Γη του Πυρός.

Ανιχνεύοντας το παρελθόν

Οι επιστήμονες ανακαλύπτουν και μελετούν τις διαδρομές αυτές μέσα από τα ευρήματα με μορφή απολιθωμένων οστών, πέτρινων αιχμών δοράτων κτλ. Ομως, τα ευρήματα αυτά είναι σχετικά σπάνια και δε βοηθούν να σχηματιστεί μια πλήρης και λεπτομερής εικόνα. Γι’ αυτό, τις δύο τελευταίες δεκαετίες, η Βιολογία ήρθε σε βοήθεια της Παλαιοανθρωπολογίας, γεμίζοντας τα κενά και δίνοντας απαντήσεις σε ερωτήματα γύρω από τις πρώτες μεταναστεύσεις του σύγχρονου ανθρώπου.

 

Περίπου όλο το DNA μας (99,9% των 3 δισεκατομμυρίων νουκλεοτιδίων που απαρτίζουν το ανθρώπινο γονιδίωμα) είναι πανομοιότυπο μεταξύ όλων των ανθρώπων. Είναι όμως εκείνο το 0,1% που μπορεί να διηγηθεί την ιστορική προέλευση κάθε ανθρώπου και ανθρώπινου πληθυσμού πάνω στη Γη. Μια σύγκριση του γονιδιώματος των Ανατολικοαφρικάνων και των Ινδιάνων ιθαγενών της Αμερικής μπορεί να δώσει κρίσιμα στοιχεία για τη γενεαλογία του ανθρώπου και την πορεία εξάπλωσής του σε όλες τις ηπείρους. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια, το DNA που μεταφέρεται από τη μητέρα στα παιδιά της μέσω των μιτοχονδρίων, ή από τον πατέρα στον γιο μέσω του χρωμοσώματος Y, λειτουργούσε για τους γενετιστές ως το αντίστοιχο των απολιθωμένων βημάτων. Στις τελευταίες ερευνητικές τους προσπάθειες, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογική εξέλιξη, οι επιστήμονες διεύρυναν τον ορίζοντά τους, πέρα από τις απομονωμένες λωρίδες DNA, στον έλεγχο χιλιάδων νουκλεοτιδίων διασπαρμένων σε ολόκληρο το ανθρώπινο γονιδίωμα.

Η ρίζα στην Αφρική

Αυτός ο ευρύς έλεγχος ομοιοτήτων και διαφορών επέτρεψε το σχηματισμό ενός παγκόσμιου χάρτη μεταναστεύσεων με πρωτοφανείς λεπτομέρειες. Οι τελευταίες έρευνες επιβεβαιώνουν τη θεωρία ότι ο σύγχρονος άνθρωπος εμφανίστηκε στην Αφρική και δείχνουν πώς αυτή η ήπειρος λειτούργησε ως δεξαμενή γενετικής ποικιλότητας, που διέρρευσε λίγο λίγο στον υπόλοιπο κόσμο. Το οικογενειακό γενετικό δέντρο του σύγχρονου ανθρώπου ξεκινά με τη φυλή Σαν της Αφρικής στη ρίζα του και καταλήγει με τους Ινδιάνους της Νότιας Αμερικής και τους Πολυνήσιους του Ειρηνικού Ωκεανού στα νεότερα κλαδιά του.

Η μελέτη της ανθρώπινης γενετικής ποικιλότητας άρχισε την περίοδο του Α` Παγκοσμίου Πολέμου, όταν δύο γιατροί που εργάζονταν στη Θεσσαλονίκη διαπίστωσαν ότι οι ομάδες αίματος των στρατιωτών από διάφορες εθνότητες που στρατοπέδευαν τότε στην πόλη είχαν διαφορετικές αναλογίες, που εξαρτώνταν από την εθνικότητά τους. Ξεκινώντας τη δεκαετία του 1950, ο Λουίτζι Λούκα Καβάλι – Σφόρτσα έβαλε τις βάσεις της μελέτης των γενετικών διαφορών μεταξύ των πληθυσμών, εξετάζοντας τις πρωτεΐνες των διαφορετικών ομάδων αίματος. Οι διαφορές στις πρωτεΐνες αντανακλούν διαφορές στα γονίδια που τις κωδικοποιούν.

Το 1987, οι Ρ. Καν και Α. Γουίλσον δημοσίευσαν μια έρευνα – ορόσημο βασισμένη στο DNA των μιτοχονδρίων (οργανέλλων που παράγουν ενέργεια μέσα στο κύτταρο) και τα οποία κληρονομούνται στη μητρική γραμμή. Διαπίστωσαν ότι άνθρωποι από διαφορετικούς πληθυσμούς του πλανήτη φαίνονταν να κατάγονται όλοι από μιαν Αφρικανή γυναίκα που έζησε πριν από 200.000 χρόνια. Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι η γυναίκα αυτή ήταν η πρώτη γυναίκα του σύγχρονου ανθρώπινου είδους, αλλά απλώς ότι μόνο οι απόγονοί της έτυχε να επιβιώσουν στο πέρασμα των αιώνων.

Ο σχετικά γρήγορος και προβλέψιμος ρυθμός «ουδέτερων» (που δεν είναι ούτε ωφέλιμες, ούτε βλαβερές) μιτοχονδριακών μεταλλάξεων κάνουν τις οργανέλλες αυτές να λειτουργούν σαν μοριακά ρολόγια. Μετρώντας τις διαφορές στον αριθμό των μεταλλάξεων (τους χτύπους του ρολογιού) μεταξύ δύο ομάδων, ή δύο σειρών απογόνων, οι ερευνητές μπορούν να κατασκευάσουν το γενετικό δέντρο που δείχνει τον κοινό πρόγονο. Η σύγκριση του μήκους κάθε σειράς απογόνων, που προέρχονται από διαφορετικές περιοχές του πλανήτη, επιτρέπει την οικοδόμηση της χρονικής ακολουθίας των ανθρώπινων μεταναστεύσεων.

Συγκλίνοντα ευρήματα

Από το 1987 και μετά, η τράπεζα πληροφοριών της ανθρώπινης ποικιλότητας ενσωμάτωσε τις μεταλλάξεις που εμφανίζονται στο χρωμόσωμα Y, εκείνο, δηλαδή, που κληρονομείται στην πατρική γραμμή. Το χρωμόσωμα αυτό περιέχει δεκάδες εκατομμύρια νουκλεοτίδια, σε σχέση με τα 16.000 νουκλεοτίδια του DNA των μιτοχονδρίων, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιαστεί η ικανότητα των ερευνητών να διακρίνουν τις διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπινους πληθυσμούς. Ερευνες που δημοσιεύτηκαν τους τελευταίους μήνες διεύρυναν ακόμα περισσότερο το πεδίο μελέτης, αξιοποιώντας ολόκληρο το ανθρώπινο γονιδίωμα.

Τα νέα ευρήματα από την πλευρά της Γενετικής φαίνεται να επιβεβαιώνουν προηγούμενες ανθρωπολογικές, αρχαιολογικές, γλωσσολογικές και βιολογικές έρευνες, σύμφωνα με τις οποίες ο «χόμο σάπιενς» («άνθρωπος ο σοφός»), δηλαδή ο σύγχρονος άνθρωπος, εμφανίστηκε στην Αφρική. Από κει μια μικρή ομάδα του νέου είδους πέρασε στην Ασία, αυξήθηκε σε μέγεθος μέχρι που ένα τμήμα αυτού του πληθυσμού να αποσπαστεί και να μετακινηθεί μακρύτερα, μια διαδικασία που επαναλήφθηκε πάλι και πάλι, ωσότου αποικίστηκε ολόκληρος ο πλανήτης. Αυτοί οι οδοιπόροι οδήγησαν σταδιακά στην εξαφάνιση τα πιο αρχαϊκά είδη του γένους χόμο (άνθρωπος), όπως ο άνθρωπος του Νεάντερνταλ και ο «χόμο ερέκτους» («άνθρωπος ο όρθιος»), χωρίς να γίνει παρά ελάχιστη διασταύρωση μεταξύ των πληθυσμών.

Η αντίπαλη θεωρία, γνωστή ως υπόθεση των πολλών περιοχών, ισχυριζόταν ότι οι ανθρώπινοι πληθυσμοί που προέρχονταν από τον «χόμο ερέκτους» εξελίχτηκαν στο πέρασμα 1,8 εκατομμυρίων ετών στην Αφρική, στην Ευρώπη και την Ασία και σταδιακά σχημάτισαν τον «χόμο σάπιενς». Περιστασιακές διασταυρώσεις μεταξύ των διαφόρων σειρών απογόνων εξασφάλισαν ότι οι ανθρώπινοι πληθυσμοί δεν απέκλιναν, ώστε να σχηματίσουν διαφορετικά βιολογικά είδη. Αν και λίγοι υποστηρίζουν τη θεωρία αυτή στην αρχική της μορφή, παραμένουν επιστήμονες που υποστηρίζουν ορισμένες παραλλαγές της.

Οριστική απάντηση στο ζήτημα αναμένεται να δοθεί μέσα στην επόμενη χρονιά, με την ολοκλήρωση του Σχεδίου Γονιδιώματος του Νεάντερνταλ, που χρησιμοποιεί βιολογικά υπολείμματα αυτού του ξαδέρφου του σύγχρονου ανθρώπου, για να καταγράψει τον πλήρη γενετικό του κώδικα. Πάντως, τα προκαταρκτικά αποτελέσματα φαίνεται επίσης να υποστηρίζουν τη θεωρία της εξόδου από την Αφρική και όχι την υπόθεση πολλών περιοχών.

Διαφορές που αναδεικνύουν την ομοιότητα

Η μελέτη του παγκόσμιου ανθρώπινου γονιδιακού χάρτη, που δείχνει τη μεγαλύτερη ποικιλότητα στην Αφρική και σταδιακή μείωσή της όσο απομακρυνόμαστε, χωρίς να υπάρχει κάποια οξεία γενετική διαφορά ακόμα και ανάμεσα σε πληθυσμούς με σημαντικές διαφορές στην εμφάνιση (χρώμα, χαρακτηριστικά προσώπου κτλ.), αδυνατίζει την έννοια της φυλής και αναδεικνύει τους βιολογικούς δεσμούς των ανθρώπων όπου Γης. Πρόσφατη μελέτη συμπεραίνει, άλλωστε, ότι σε εξέλιξη βρίσκεται ακόμα η διαδικασία της φυσικής επιλογής για την προσαρμογή των ανθρώπων στις νέες περιοχές κατοικίας μακριά από την Αφρική (π.χ. Ευρώπη), με αναπροσαρμογή του χρώματος του δέρματος, των θυλακίων των τριχών (που παράγουν τον ιδρώτα) και της αντίστασης σε ασθένειες, έτσι ώστε να αντιστοιχηθούν καλύτερα στη διαφορετική ηλιοφάνεια, στα τρόφιμα και τα παθογόνα της περιοχής.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

Τηλεπικοινωνίες στην Αρχαία Ελλάδα

Οι αρχαίοι Έλληνες μπορούσαν να ανταλλάσουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και σε γρήγορο χρόνο πληροφορίες, τόσο κατά την περίοδο των πολέμων όσο και σε περίοδο ειρήνης. Με το εφευρετικό τους μυαλό είχαν κατορθώσει να σχεδιάσουν ένα σύστημα από μηχανισμούς που τους επέτρεπαν να φτάσει στο τελικό δέκτη οποιοδήποτε μήνυμα ήθελαν, δυανύοντας ακόμα και 700χλμ σε περίπου μία ώρα. Ας δούμε με ποιο τρόπο γινόταν αυτό.

Ημεροδρόμοι
Το πρώτο σχέδιο των ελλήνων για τη μεταφορά πληροφοριών αποτελεί η χρήση των ημεροδρόμων. Ήταν άνθρωποι γνωστοί για τις ικανότητές τους στο τρέξιμο στουςοποίους εμπιστεύονταν τη μεταφορά μηνυμάτων σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ο πιο γνωστός ημεροδρόμος που έμεινε και στην ιστορία ήταν ο Φειδιππίδης, ο οποίος πήγε από την Αθήνα στο Μαραθώνα και μετά πάλι πίσω στην Αθήνα το μήνυμα της νίκης χωρίς καμία στάση και πέθανε από εξάντληση.

Οι ημεροδρόμοι είχαν αποκτήσει το σεβασμό και κοινωνική καταξίωση σε σημείο να τους έχουν αφιερωθεί και ναοί (Τάλβυθος ημεροδρόμος του Αγαμέμνωνα στον οποίο οι Σπαρτιάτες αφιέρωσαν ναό). Ενδέχεται κάποιοι από τους ημεροδρόμους να ήταν έφιπποι ειδικά όταν ήταν να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις. Αυτή ήταν η αρχική μορφή του συστήματος των ημεροδρόμων που στη πορεία αναβαθμίστηκε και βελτιώθηκε με τη δημιουργία σταθμών στους οποίους οι αγγελιαφόροι πλέον άλλαζαν τα άλογά τους και ξεκουράζονταν ή άλλαζε και ο
αγγελιαφόρος.

Τηλεβόας

Ο Μ. Αλέξανδρος ήταν ο πρώτος που συνέλαβε τη ιδέα τηα αναπαραγωγής ήχων μέσω του ακουστικού τηλέγραφου ο οποίος μπορούσε να μεταφέρει τους ήχους μέσω του αέρα σε μακρυνές αποστάσεις. Αποτελούνταν από ένα τρίποδο ύψους τεσσάρων μέτρων ενωμένο στη κορυφή, απο την οποία ξεκινούσε ένα σκοινί που συγκρατούσε ένα στρογγυλό ηχητικό κέρας μεγάλου μεγέθους.

Οι φρυκτωρίες
Η φωτιά και κατ’ επέκταση το φως ήταν βασική προϋπόθεση για να μεταφερθεί το μήνυμα σύντομα και σε μεγάλη απόσταση. Η χρήση φωτεινών σημάτων κυρίως χρησιμοποιήθηκε στο πόλεμο για να μεταφέρουν τις διαταγές των ανωτέρων. Τα οπτικά σήματα μπορούσαν να αναπαράγουν πληροφορίες μεγάλης ποικιλίας. Για παράδειγμα η Μήδεια, υψώνοντας ένα αναμμένο πυρσό ειδοποίησε τους Αργοναύτες να σπεύσουν στη Κολχίδα.

Για τη μετάδοση των οπτικών σημάτων με έντονους καπνούς ή στήλες καπνού ήταν απαραίτητη η κατασκευή ειδικών κτισμάτων σε υπερηψωμένα σημεία, τα οποία ονομάζονταν φρυκτωρίες. Για τα φωτεινά σήματα που ανταλλάσσονταν μέσω των φρυκτών (πυρσών) είχαν συμφωνήσει εκ των προτέρων και οι δύο πλευρές για τη μετάφραση των μηνυμάτων. Όπως εκτιμούν οι μελετητές ο πρώτος που χρησιμοποίησηε τηλεπικοινωνιακούς πύργους για τη μετάδοση μηνυμάτων ήταν ο Ηρακλής, ο οποίος σε δύο κωμοπόλεις της Δυτικής Μεσογείου, την Αβύλη και την Κάπλη, έστησε τις γνωστές Ηράκλειες Στήλες, που έπαιζαν το ρόλο φάρου στα διέρχομενα πλοία. Από τα γνωστότερα παραδείγματα μετάδοσης μηνυμάτων με σήματα φωτιάς ήταν η είδηση της πτώσης της Τρόιας στον εκπληκτικό χρόνο ρεκόρ για την εποχή της μιας ημέρας.

Το μήνυμα ταξίδεψε από την Τροία στο Ερμαίο της Λήμνου, απο κεί στον Άθω, στις κορυφές του Μακίστου στην Εύβοια και στη κορυφή του Κιθαιρώνα. Απο κεί το μήνυμα μεταφέρθηκε στη λίμνη Γοργώτη, στο Αγίπλαγκτο (Μέγαρα) και στη συνέχεια η φωτεινή λωρίδα υπερπήδησε το Σαρωνικό κόλπο κι έφτασε στο Αραχναίον κοντά στις Μυκήνες κι απο κει ημεροδρόμοι το μετέφεραν στο ανάκτορο των Ατρειδών.

Τηλέγραφος του Αινεία

Ο Αινείας ο Τακτικός συνδύασε τους πυρσούς και τη μηχανική έτσι ώστε η επικοινωνία μεταξύ του αποστολέα και του δέκτη να περιέχει σαφείς πληροφορίες, όπως,για παράδειγμα, “πεζικό με βαρύ οπλισμό” κ.α. Βασική προϋπόθεση για τη σωστή μετάδοση του μηνύματος ήταν οι υδραυλικοί τηλέγραφοι να είναι όμοιοι. Θα έπρεπε επίσης τα κεραμικά αγγεία να έχουν το ίδιο μέγεθος σε πλάτος και βάθος. Τις ίδιες διαστάσεις είχαν και οι φελλοί, στους οποίους στηρίζονταν μεταλλικές ράβδοι, οι οποίοι ήταν χωρισμένοι σε ίσα μέρη, τριών δαχτύλων το καθένα. Εκεί υπήρχε ευκρινής διαχωρισμός και σε κάθε ράβδο αναγράφονταν τα κυριότερα και τα γενικότερα που συνέβαιναν στους πολέμους.

Επίσης μια ακόμα βασική προϋπόθεση για να διαβαστεί σωστά το μήνυμα ήταν οι τρύπες των αγγείων να έχουν την ίδια διάμετρο έτσι ώστε να φεύγει η ίδια ποσότητα νερού. Οι υδραυλικοί τηλέγραφοι βρίσκονταν πάντα σε υψόμετρα, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η καλύτερη οπτική επαφή. Η απόσταση που είχαν μεταξύ τους δύο ή περισσότεροι τηλέγραφοι δεν ήταν σταθερή, παρ’ όλα αυτά μπορούμε να πούμε ότι συνήθως ξεπερνούσε τα δεκάδες χιλιόμετρα.

Όταν όλα ήταν έτοιμα, οι χειριστές του τηλέγραφου άναβαν πυρσούς. Όταν η μία πλευρά ήθελε να δώσει κάποιο μήνυμα κατέβαζε τον πυρσό και συγχρόνως οι δύο άνοιγαν τη διαρροή του νερού. Όταν η ράβδος όπου αναγράφονταν οι πληροφορίες που ήθελαν να μεταβιβαστούν έφτανε στο στόμιο του αγγείου έκλειναν τη ροή και ξανασήκωναν τον πυρσό. Τότε και οι απέναντι έκλειναν τη διαρροή του νερού και διάβαζαν το σημείο στο οποίο είχε σταματήσει η δική τους ράβδος.

Αλφαβητικός Κώδικας
Όταν οι χρήστες του υδραυλικού τηλέγραφου με την πάροδο του χρόνου διαπίστωσαν δυσκολίες στην ακριβή περιγραφή των πληροφοριών όπως αναφορά σε αριθμητικές δυνάμεις του εχθρού, ήρθε ή ώρα που οι Κλεόξενος και Δημόκλειτος παρουσλιασαν την “Πυρσεία” ή αλλιώς “οπτικό τηλέγραφο”.

Η λειτουργία του είχε ως εξής: αρχικά διαίρεσαν το αλφάβητο σε πέντε μέρη ανά πέντε γράμματα τα οποία αναγράφονταν σε πινακίδες τις οποίες θα έπρεπε να έχουν μαζί τους όσοι θα συνομιλούσαν. Πριν εγκαταστήσουν και τα  υπόλοιπα εξαρτήματα του τηλέγραφου υπήρχε η συνεννόηση ότι οι πρώτοι -δύο στον αριθμό- πυρσοί που θα σηκώνονταν θα ήταν από εκείνον που ήθελε να αναγγείλει κάτι. Η μεταφορά των πληροφοριών θα ξεκινούσε αν κι από την απέναντι πλευρά σηκώνονταν δύο πυρσοί.

Όταν κατέβαιναν όλοι οι πυρσοί, τότε εκείνος που ήθελε να αναφέρει κάτι σήκωνε τους πρώτους πυρσούς από τα αριστερά, δηλώνοντας με αυτό το τρόπο στο δέκτη ποια πινακίδα έπρεπε να εξετάσει. Αν για παράδειγμα σήκωνε τον πρώτο πυρσό , εννοούσε τη πρώτη πινακίδα κ.ο.κ. Η δεύτερη ομάδα πυρσών χρησιμοποιούνταν για να υποδείξουν τα γράμματα που θα σχημάτιζαν τη λέξη του μηνύματος. Για την καλύτερη καταγραφή των εναλλασσόμενων πυρσών οι χρήστες χρησιμοποιούσαν κατάλληλες διόπτρες. Για την αποφυγή λαθών, εκείνος που θα σήκωνε ή θα κατέβαζε τους πυρσούς, ήταν πίσω από ένα πρόχειρα κατασκευασμένο τοίχο με σύνηθες ύψος τα δέκα μέτρα. Επειδή η συμπλήρωση ενός πλήρους μηνύματος απαιτούσε χρόνο, οι χρήστες αναγκάστηκαν να βρουν τις λέξεις με τα λιγότερα γράμματα, χωρίς όμως να χάνει το πληροφοριακό της περιεχόμενο η πρόταση.

Για να επιτευχθεί σωστά και γρήγορα η μετάδοση του μηνύματος, οι χρήστες της Πυρσείας, οι οποίοι ήταν πολίτες με άριστη γνώση ανάγνωσης, γραμματικής και ορθογραφίας, εκπαιδεύονταν καθημερινά ώστε να συνηθίσουν στον τρόπο γραφής και μετάδοσης των μηνυμάτων. Με την παροδο του χρόνου κάποιοι βελτίωσαν τον οπτικό τηλέγραφο κάνωντας στην αρχική μορφή κάποιες παρεμβάσεις, αλλάζοντας τα γράμματα των πλακών έτσι ώστε να αποφευχθεί η υποκλοπή του μηνύματος.