Category Archives: Η.Π.Α

Η Γεωπολιτική Ισχύς της Ελλάδος

Τους τελευταίους δύο μήνες με αποκορύφωμα τον περασμένο Ιούλιο η Ελλάδα βίωσε ίσως την πιο εφιαλτική περίοδο των τελευταίων 40 ετών ακροβατώντας μεταξύ επιβίωσης και απόλυτου ολέθρου.
Τελικά, και παρά το γεγονός ότι επετεύχθη μια προκαταρκτική συμφωνία στις 13 Ιουλίου μεταξύ Ελλάδος και διεθνών δανειστών η αποσταθεροποίηση δεν απεφεύχθη στους κύριους πυλώνες σταθερότητας δηλαδή την πολιτική και την οικονομία (θυμίζουμε απλά τις κλειστές τράπεζες, τα capital controls, την παύση λειτουργίας του χρηματιστηρίου, το σκηνικό έντονης πολιτικής αστάθειας, το δημοψήφισμα και άλλα πολλά..).

Όλα τα παραπάνω αποτελούν τις άμεσες ενδείξεις μιας παραπαίουσας πολιτικοοικονομικής κατάστασης η οποία ξεκινώντας από την Ελλάδα επηρεάζει άμεσα τις δυναμικές, τις ισορροπίες, τις συμμαχίες στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Ευρώπης, έναν χώρο ζωτικό για την ανάπτυξη της Ελλάδας και την δημιουργία σφαιρών επιρροής.
Οι χώρες της Βαλκανικής χερσονήσου εξαιρουμένης της Ελλάδος και με την πρώην Γιουγκοσλαβία διασπασμένη σε 7 διαφορετικές κρατικές οντότητες (Σλοβενία, Κροατία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Σερβία, Μαυροβούνιο, Κόσοβο, ΠΓΔΜ) αποτελούν ζώνες επιρροής και ιδιότυπα buffer states, όπου η γεωπολιτική σκακιέρα σχηματίζεται αναλόγως των συμφερόντων των ισχυρών. Ο ρόλος δε της Ελλάδας στην περιοχή αυτή είναι διάφορος, ιδιαίτερος και άκρως σημαντικός αφού πληροί τις περισσότερες από τις 4 βασικές παραμέτρους γεωπολιτικής ισχύος (Άμυνα-ασφάλεια, Οικονομία-ενέργεια, Πολιτική και Πολιτισμός) ενώ βρίσκεται αναγκαστικά σε ανταγωνισμό με την γείτονα Τουρκία η οποία κι εκείνη απ’ την πλευρά της πληροί τις παραπάνω παραμέτρους και σε υπερθετικό μάλιστα βαθμό. Η δε Τουρκία με ένα πλέγμα δραστηριοτήτων και ένα πλήθος επενδύσεων, σε κατασκευαστικά έργα, χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, ενεργειακές υποδομές, διακρατικές συμφωνίες, ανάπτυξη πολιτισμικών σχέσεων κ.α. έχει δημιουργήσει μια ισχυρή βάση επιρροής.
Απ’ την άλλη η Ελλάδα με επίσης βαθιές πολιτισμικές ρίζες στην ευρύτερη ΝΑ Ευρώπη, προσπάθησε μετά την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων να αναπτύξει μια δραστήρια παρουσία στις παραπάνω χώρες κυρίως στον τραπεζικό τομέα, στον ενεργειακό, κατασκευαστικό και στον τομέα των τηλεπικοινωνιών. Αν και ο τραπεζικός τομέας κι αυτός των τηλεπικοινωνιών ήταν οι κυρίαρχες ελληνικές δραστηριότητες ωστόσο και οι επενδύσεις στην ενέργεια έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της ελληνικής επιρροής. Θυμίζουμε την δραστηριότητα των ΕΛΠΕ σε όλη την ΝΑ Ευρώπη στην αγορά καυσίμων, το διυλιστήριο της ΟΚΤΑ στην ΠΓΔΜ, τον αγωγό πετρελαίου Θεσσαλονίκης – Σκόπια, τις ελληνικές επενδύσεις στα υδροηλεκτρικά της Αλβανίας, τις διασυνοριακές συνεργασίες στις ηλεκτρικές διασυνδέσεις καθώς και σχέδια για διασυνδέσεις φυσικού αερίου ( IGB, Vertical Corridor) πολλά εκ των οποίων αποτελούν ελληνικές πρωτοβουλίες. Από την άλλη η ύπαρξη μεγάλων και φερέγγυων εγχώριων ενεργειακών εταιρειών (στον ηλεκτρισμό, στα πετρελαιοειδή, στο φυσικό αέριο, στις ΑΠΕ) ήτο πάντοτε μια σταθερή εγγύηση που εξασφάλιζε την ισχυρή θέση της Ελλάδος στην περιοχή και αύξανε την οικονομική και ως εκ τούτου και την γεωπολιτική επιρροή της.
Ωστόσο με την αρχή της οικονομικής κρίσης το 2011 και πολύ περισσότερο με την οικονομική καταστροφή που συνετελέσθη τους τελευταίους μήνες σε χρηματοοικονομικό επίπεδο, η θέση της Ελλάδος στην περιοχή έχει εξασθενίσει σημαντικά ενώ η ελληνική παρουσία στην Ρουμανία, Σερβία και Αλβανία τείνει συνεχώς μειούμενη με την εξαίρεση ίσως της Βουλγαρίας όπου κάποιες ελληνικές εταιρείες βρήκαν ένα προσωρινό καταφύγιο. Η αξιοπιστία όμως της Ελλάδος έχει βληθεί αν όχι ανεπανάληπτα σίγουρα δραματικά στην ΝΑ Ευρώπη ενώ η πολιτική αποσταθεροποίηση στο εσωτερικό της χώρας εξάγεται ως σύμπτωμα γεωπολιτικής αστάθειας στις χώρες της περιοχής που σε συνδυασμό με έξαρση άλλων φαινομένων όπως το ισλαμικό κίνημα, οπλισμένες απελευθερωτικές ομάδες ( UCK), όξυνση στο τρίγωνο Σερβίας – Αλβανίας – Κοσσόβου, δυναμιτίζει ακόμα περισσότερο την σταθερότητα της περιοχής .
Σε αυτό το κλίμα θα πρέπει κανείς να δει την περιοδεία που έκαναν σημαντικοί Δυτικοί αξιωματούχοι κυρίως στα δυτικά Βαλκάνια όπως η Αμερικανίδα υφυπουργός Εξωτερικών, Βικτόρια Νούλαντ, ο Γερμανός πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, ο Νορβηγός ΓΓ του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ καθώς και η Γερμανίδα Καγκελάριος Άγγελα. Μέρκελ που επισκέφθηκε την Αλβανία. Όλοι οι παραπάνω αξιωματούχοι πέρασαν το τελευταίο τρίμηνο από τα Δυτικά Βαλκάνια υποσχόμενοι αφενός τη «στήριξη» στις φιλοδοξίες για ένταξη των χωρών σε ΕΕ και ΝΑΤΟ ενώ έδειξαν απειλητικές διαθέσεις σε όλους όσους φλερτάρουν ακόμη και με την ιδέα μίας πιθανής συνεργασίας με τη Ρωσία. Πιο ξεχωριστή και σημαντική ίσως απ’ όλες τις επισκέψεις – παρέμβαση ήταν αυτή της Αμερικανίδας Βικτόρια Νούλαντ η οποία πραγματοποίησε περιοδεία σε Κροατία, Βοσνία – Ερζεγοβίνη, Κοσσυφοπέδιο, ΠΓΔΜ, Μαυροβούνιο, Σερβία και Αλβανία.
Το ίδιο διάστημα (τέλη Ιουνίου – μέσα Ιουλίου) και ενώ η Ελλάδα βρισκόταν μεταξύ σφύρας και άκμονος και ενώ επιτελούνταν ένας πραγματικός Αρμαγεδώνας πολιτικών και οικονομικών εξελίξεων στο εσωτερικό της χώρας, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον και φυσικά διόλου τυχαίο ότι ο υπουργός Εξωτερικών κ. Νίκος Κοτζιάς πραγματοποιούσε μια μεγάλη περιοδεία σε ΠΓΔΜ, Σερβία, Μαυροβούνιο, Αλβανία, Βοσνία – Ερζεγοβίνη και Κόσσοβο προσπαθώντας να διασκεδάσει αφενός τις υποψίες για επέκταση της ελληνικής κρίσης στην γύρω περιοχή αλλά και να κάνει εμφανές ότι η Ελλάδα παραμένει παράγοντας σταθερότητας, επενδυτικής αξιοπιστίας και γεωπολιτικής ισχύος στην περιοχή. Ιδιαίτερα δε όταν το Υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας με επιπολαιότητα, μονοδιάστατα και με πλήρη πολιτική αστοχία έκανε σχέδια επί χάρτου θέτοντας τον τουρκικό αγωγό και την επέκτασή του στην Ελλάδα ως προμετωπίδα της εθνικής ενεργειακής πολιτικής, το Υπουργείο Εξωτερικών ορθώς πράττον προσπαθούσε να αναπτύξει περαιτέρω τις γέφυρες επικοινωνίας με τα κράτη των Δυτικών Βαλκανίων τονίζοντας τον ευρωπαϊκό τους προσανατολισμό και αποτρέποντας την πλήρη απομόνωση της Ελλάδος από τα γειτονικά κράτη εξαιτίας των πολιτικών εξελίξεων.
Φυσικά αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό. Η Ελλάδα αν θέλει να αυξήσει την επιρροή της στην περιοχή πρέπει να δουλέψει πρώτα απ’ όλα στο εσωτερικό της, στην ανάπτυξη των τεσσάρων παραμέτρων γεωπολιτικής ισχύος και σ’ αυτήν την προοπτική ο τομέας της ενέργειας μπορεί να παίξει ουσιαστικό ρόλο. Οι στρατηγικές επενδύσεις που αφορούν στην κατασκευή FSRU στη Βόρεια Ελλάδα, η περαιτέρω ανάπτυξη του LNG, η κατασκευή της υπόγειας αποθήκης φυσικού αερίου στον Πρίνο, o IGB και ο Vertical Corridor αυξάνουν την ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού ολόκληρης της περιοχής κι έτσι ενισχύεται η πρώτη παράμετρος της γεωπολιτικής ισχύος που είναι η Άμυνα – Ασφάλεια. Από την άλλη η εξωστρεφής στρατηγική των μεγάλων ελληνικών ενεργειακών εταιρειών στην περιοχή και η συμμετοχή τους είτε ανεξάρτητα είτε σε κονσόρτσια σε projects της περιοχής θα φέρει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα στην δεύτερη παράμετρο γεωπολιτικής ισχύος που είναι η Οικονομία – Ενέργεια. Η τρίτη παράμετρος δηλαδή η πολιτική θα πρέπει να κινείται στα πλαίσια της μακροχρόνιας εθνικής στρατηγικής σε όλους τους τομείς, όπως στον νευραλγικό τομέα της ενέργειας με ελάχιστες διορθωτικές παρεκκλίσεις δίδοντας μ’ αυτόν τον τρόπο την εικόνα στο εξωτερικό της σταθερότητας και της αξιοπιστίας. Τέλος, η τέταρτη παράμετρος γεωπολιτικής ισχύος δηλαδή ο πολιτισμός είναι ένας ευρύς τομέας που θα μπορούσε να γίνει εύκολα εκμεταλλεύσιμος με πάρα πολλούς τρόπους. Στον τομέα της ενέργειας επί παραδείγματι θα μπορούσε η Ελλάδα να γίνει κέντρο για όλη την περιοχή, εκπαίδευσης και επιμόρφωσης σε τεχνολογίες ΑΠΕ και εξοικονόμησης ενέργειας, κεφαλαιοποιώντας έτσι την μεγάλη της εμπειρία στους συγκεκριμένους κλάδους.
Ανακεφαλαιώνοντας τα παραπάνω μπορούμε πολύ εύκολα να συμπεράνουμε ότι η τελευταία κρίση στην Ελλάδα που για πολλούς σήμανε το τέλος της μεταπολίτευσης, δεν θα γίνει η απαρχή νέων εξελίξεων και δημιουργίας συγκριτικών πλεονεκτημάτων αν δεν μεταλλαχθεί άρδην ο τρόπος με τον οποίον βλέπουμε την Ελλάδα ως πολιτική, οικονομική και πολιτισμική οντότητα στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή της ΝΑ Ευρώπης η οποία και αποτελεί για τη χώρα μας φυσική προέκταση δραστηριότητας, ανάπτυξης και ωφέλιμων συνεργασιών.

geopolitical-team

Advertisements

ΣΟΚ! Ο ΟΗΕ υπέρ της ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ διαγραφής χρέους (VIDEO – ψήφισμα pdf)

Τρόμος στο εγχώριο δωσιλογικό πολιτικό σύστημα…
Η Ελλάδα απείχε από την ψηφοφορία του ΟΗΕ για τη δημιουργία ενός νομικού πλαισίου σχετικά με τις διαδικασίες αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους, που έγινε την Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου 2014, καθώς η κυβερνώσα συμμορία και το υπόλοιπο πολιτικό σκυλολόι τους, έκριναν πως το θέμα δεν τους αγγίζει βεβαίως-βεβαίως ή, ακόμα χειρότερα, αυτές ήταν, απλά, οι εντολές που έλαβαν από τα αφεντικά τους και σαν πιστά πολιτικά αρχικοπρόσκυλα που είναι, υπάκουσαν κουνώντας……

….. δουλικά την ουρά τους.

Στην ψηφοφορία απείχαν όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτός από τη Γερμανία, τη Βρετανία, τη Φινλανδία και την Τσεχία που μαζί με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και την Ιαπωνία ψήφισαν αρνητικά. Στην ψηφοφορία ψήφισαν «ναι» 124 χώρες, «όχι» 11, ενώ απείχαν 41 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. …

Η απόφαση του ΟΗΕ χαιρετίστηκε από τον Αργεντινό υπουργό Εξωτερικών Héctor Timerman, ο οποίος σημείωσε ότι με αφορμή το ψήφισμα θα δημιουργηθεί ένα νέο σύστημα «που σέβεται την πλειοψηφία των πιστωτών και επιτρέπει σε χώρες να βγουν από την κρίση με βιώσιμο τρόπο».

Ο εκπρόσωπος των ΗΠΑ – μιλώντας εκ μέρους αυτών που διαφωνούσαν- ισχυρίστηκε ότι η ψήφιση ενός μηχανισμού αναδιάρθρωσης των κρατικών χρεών θα προκαλούσε «οικονομική ανασφάλεια ( σ.σ. χααααχαχαχα!) που θα μπορούσε να επηρεάσει τις ανεπτυγμένες χώρες», προσθέτοντας ότι υφίσταται ήδη άλλωστε, μηχανισμός υποστήριξης των κρατών που αντιμετωπίζουν προβλήματα: το ΔΝΤ (σ.σ. α ρε κλωτσές που θέλετε).

Ο γ.γ. του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρης Καζάκης σχολιάζει την απόφαση, αναλύοντας τις ευεργετικές ιδιότητες που θα μπορούσε να έχει για τη χώρα μας, σε περίπτωση που, κάποια στιγμή επιτέλους, αποφασίζαμε να ξεμπερδέψουμε οριστικά και αμετάκλητα με όλους αυτούς τους πολιτικούς βρυκόλακες που έχουν κατσικωθεί στο σβέρκο μας εδώ και 4 δεκαετίες.

Για όποιον ενδιαφέρεται, μπορεί να δει το ψήφισμα εδώ:http://taxcoach.gr/wp-content/uploads/2014/09/UN-Resolution.pdf

Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους τα Σκόπια ΔΕΝ δικαιούνται τον όρο “Μακεδονία”!

Είναι γνωστές οι επίμονες προσπάθειες των Σκοπίων να επιβάλουν στη διεθνή κοινότητα και ειδικότερα στην Ελλάδα, τα Ελληνικά ιστορικά ονόματα «Μακεδονία» και «μακεδόνας» για τον κρατικό και εθνικό τους προσδιορισμό. Ο αδιάντροπος αυτός σφετερισμός της ταυτότητας των Μακεδόνων, που είναι και ταυτότητα των Ελλήνων, καθώς και της ελληνικότητας του Ονόματος, της Γλώσσας, της Ιστορίας και του Πολιτισμού της Μακεδονίας, που σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός, δεν μας ξενίζει ιδιαίτερα γιατί ξεκίνησε πριν από 60 χρόνια. Εκείνο που μας ξενίζει είναι η πρόσφατη αναγνώριση των Σκοπίων, από τις ΗΠΑ, με το Ελληνικό αυτό όνομα, γιατί είναι αχαρακτήριστη, άστοχη, προσβλητική, επικίνδυνη, σε βάρος της Ελλάδας, και οπωσδήποτε ασυνεπής σε σχέση με τις προγενέστερες θέσεις και ενέργειές του επί του θέματος.
Αδιάψευστα ιστορικά γεγονότα και ντοκουμέντα αποδεικνύουν ότι η, με σύμφωνη γνώμη του Στάλιν, μετονομασία, τον Αύγουστο του 1944, από τον Τίτο, από Νότια Σερβία σε «Μακεδονία», είχε δύο στόχους : ο πρώτος στόχος ήταν ο προσδιορισμός και αποδυνάμωση της Σερβίας, ο δε δεύτερος και σπουδαιότερος, η απόσπαση της Βόρειας Ελληνικής Επαρχίας της Μακεδονίας προς έλεγχο του Αιγαίου, ιδιαίτερα της πολύ σημαντικής πόλεως και λιμένος της Θεσσαλονίκης, και η στη συνέχεια δημιουργία της ψευδομακεδονίας του Αιγαίου. Φαίνεται ότι οι ΗΠΑ λησμόνησαν την τότε σαφή και αποτελεσματική στάση ως και τις στη συνέχεια ενέργειές τους.
Συγκεκριμένα, στην ενέργεια αυτή του Τίτο, οι ΗΠΑ αντιτάχθησαν και αντέδρασαν άμεσα με τον Υπουργό Εξωτερικών, της Κυβερνήσεως Ρούσβελτ, Εdward R. Stetinius Jr, o oποίος με την υπ΄αριθμό 868014/26-12-44 εγκύκλιό του, δήλωσε τα εξής : «Η Κυβέρνηση αυτή θεωρεί ότι οποιαδήποτε αναφορά σε «Μακεδονικό Έθνος», «Μακεδονική Πατρώα Γη» ή «Μακεδονική Εθνική Συνείδηση» είναι αδικαιολόγητη και δημαγωγική, δεν αντιπροσωπεύει εθνική ή πολιτική πραγματικότητα, ενώ διαβλέπει, στην παρούσα αναβίωσή της, πιθανό μανδύα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας. Η επίσημη πολιτική αυτής της Κυβέρνησης είναι να λάβει τα αναγκαία μέτρα εναντίον εκείνων που θα βοηθήσουν τη Γιουγκοσλαβία και τη Βουλγαρία στη δημιουργία «Μακεδονικού Ζητήματος» σε βάρος της Ελλάδας».
Την πολιτική αυτή ενίσχυσαν και νεώτεροι Πρόεδροι ως και τα νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ. ΟΙ ανωτέρω δηλώσεις αποδείχθησαν προφητικές δεδομένου ότι ο Τίτο και ο Στάλιν πράγματι ξεκίνησαν επιθετική ενέργεια εναντίον της Ελλάδας στην οποία οι ΗΠΑ αντέδρασαν με το Δόγμα ΤΡΟΥΜΑΝ και βοήθεια προς την Ελλάδα, το 1947, προκειμένου να προστατευθεί η εδαφική της ακεραιότητα από κομμουνιστική κατοχή. Την ανωτέρω άποψη/στάση των ΗΠΑ ενίσχυσαν επίσης, μεταξύ άλλων, ο ΟΗΕ, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος και οι ομολογίες Στάλιν και Δημητρώφ.
Κατωτέρω θα επαναληφθούν συνοπτικά, οι κυριότεροι λόγοι που δεν επιτρέπουν τη χρήση των ονομάτων «Μακεδονία», «Μακεδόνας» και «Μακεδονικός από το νέο κράτος :
α. Δεν είναι σωστό μια χώρα, η οποία είναι τμήμα μιας γεωγραφικής περιοχής, να ορίζεται αυθαίρετα από μόνη της, με επίσημο τρόπο, εκπρόσωπος της όλης περιοχής.
β. Δεν αντιπροσωπεύει ούτε εθνική ούτε πολιτική πραγματικότητα δεδομένου ότι τα ονόματα αυτά είναι καθαρά Ελληνικά, αναφορικά με την προέλευσή τους, και ότι δεν υπάρχει Μακεδονική φυλή. Η χρήση των ονομάτων αυτών στην αρχαία Ελλάδα, ακόμη και σε προσδιορισμούς όπως «Βασίλειο της Μακεδονίας του Φιλίππου του Β΄ή του Μεγάλου Αλεξάνδρου» έδειχνε γεωγραφική περιοχή και όχι εθνότητα. Οι Μακεδόνες όπως οι Αθηναίοι, οι Σπαρτιάτες, οι Θηβαίοι, Κύπριοι κ.λ.π. ήταν όλοι Έλληνες.
γ. Μπορεί να στηρίξει εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος γειτονικών χωρών, όπως συνέβηκε πολλές φορές μέχρι τώρα.
δ. Δεν υπάρχει ομοιογένεια στον πληθυσμό του νέου κράτους. Σύμφωνα με ένα άρθρο στο περιοδικό Christian Science Monitor, στις 28 Οκτωβρίου 1992, στη σελίδα 19, από τον C.M.WOODHOUSE, πολύ γνωστό ιστορικό και πρώην μέλος του Βρετανικού Κοινοβουλίου ο οποίος υπηρέτησε τη Μεγάλη Βρετανία, στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια και μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ο πληθυσμός αποτελείται από 40-45% Σλάβους, 30% Αλβανούς, 10% Έλληνες και 10% Τσιγγάνους και λοιπούς.
ε. Ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί την παραποίηση της ιστορίας της Μακεδονίας στους ακόλουθους ψευδείς ισχυρισμούς/επιχειρήματα που έχουν κατασκευασθεί από τους Σκοπιανούς αξιωματούχους προκειμένου να υποστηρίξουν τις προσπάθειές τους να επιβάλουν τη χρήση του ονόματος Μακεδονία και των παραγώγων του :
Ότι οι Μακεδόνες δεν είναι Έλληνες αλλά μια ξεχωριστή εθνότητα.

Ότι η γλώσσα τους δεν είναι η Ελληνική, αλλά το ιδίωμα που ομιλείται στην περιοχή των Σκοπίων.

Ότι η Μακεδονία εκτείνεται προς Βορράν πολύ πέραν των ορίων της ιστορικής Μακεδονίας, κατά τέτοιο τρόπο ώστε να περιλαμβάνει πραγματικές σλαβικές περιοχές που δεν είχαν υπάρξει ποτέ τμήματα της Μακεδονίας στην αρχαιότητα και οι οποίες στην πραγματικότητα ήταν τμήματα της αρχαίας Δαρδανίας.
Ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, αλλά ένα ξεχωριστό έθνος που είχε σχέση με τους Ιλλυριούς και τους Θράκες.
Ότι όταν οι Σλάβοι κατέβηκαν στη Βαλκανική, κατά τη διάρκεια του 6ου και 7ου αιώνων μ.Χ. συγχωνεύθηκαν με τους μη Έλληνες απογόνους των αρχαίων Μακεδόνων και έτσι δημιουργήθηκε ένα νέο έθνος οι Σλαβο-Μακεδόνες.
Ότι οι απόγονοι αυτών των Σλαβο-Μακεδόνων του μεσαίωνα είναι οι σημερινοί Μακεδόνες των Σκοπίων.
Ότι στη Βουλγαρία και Ελλάδα υπάρχουν κάτοικοι οι οποίοι ανήκουν σ΄αυτό το «Μακεδονικό Έθνος» οι οποίοι σχηματίζουν καταπιεσμένες μειονότητες των οποίων τα δικαιώματα πρέπει να αναγνωρισθούν.
Ότι οτιδήποτε αποκαλούμενο «Μακεδονικό», ήθη, έθιμα, πολιτισμός κ.λ.π. δεν είναι Ελληνικό, αλλά δημιούργημα των Μακεδόνων του τύπου των Σκοπίων.
Φυσικά όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί, σε καμιά περίπτωση, δεν μπορούν να αντέξουν κριτική γιατί είναι τελείως αμφισβητήσιμοι τόσο με ιστορικά και εθνολογικά όσο και με πολιτιστικά ή κοινωνιολογικά κριτήρια.
Τα επιχειρήματα να μη χρησιμοποιηθούν τα ονόματα «Μακεδονία» και «Μακεδονικός» είναι ουσιώδη και σε σύγκριση με τους ισχυρισμούς των Σκοπιανών είναι συντριπτικά και αποφασιστικά.
Οι κατασκευασμένοι από τους Σκοπιανούς ισχυρισμοί, που προαναφέρθηκαν, προβάλλονταν και προβάλλονται συνεχώς από τους αξιωματούχους των Σκοπίων όχι μόνο τότε που ήταν ομόσπονδο κράτος αλλά ιδιαίτερα και πιο επίμονα τώρα που είναι ανεξάρτητο κράτος. Μολονότι δεν αντέχουν ακόμη και στοιχειώδη κριτική δεδομένου ότι είναι ψευδείς και αδικαιολόγητοι, τα ακόλουθα αποδεικτικά στοιχεία θα αποδείξουν ότι τα αντικρούοντα αυτούς επιχειρήματα είναι ουσιαστικά, συντριπτικά και αποφασιστικής σημασίας.
Η Μακεδονία από μόνη της, με τις χιλιετίες της παλιάς της δόξας, δεν θα επιτρέψει την αλλαγή της ιστορίας. Μόνο το άκουσμα των ονομάτων του Αριστοτέλη και του Μεγάλου Αλεξάνδρου και η συνεισφορά τους στην ιστορία του ανθρώπινου γένους, του πρώτου με τη σοφία του και του δεύτερου με την πολεμική του αρετή, την ανδρεία, την εξαίρετη πολιτική και τη μεγαλοσύνη του, θα έπρεπε να είναι αρκετά για να επαναφέρουν στα λογικά τους όλους αυτούς που προσπαθούν να παραποιήσουν την ιστορία της.
Η Μακεδονία υπήρξε πάντοτε και εξακολουθεί να είναι ακόμη η πιο προχωρημένη έπαλξη και ο προμαχώνας της Ελλάδας.
Όλες οι ιστορικές πηγές συμφωνούν αναφορικά με τη γεωγραφική θέση της αρχαίας Μακεδονίας της οποίας τα όρια ήταν τα ακόλουθα :
Το Αιγαίο Πέλαγος και τα βουνά Καμβούνια, Πιέρια και Όλυμπος προς νότον.

Οι λίμνες Οχρίδα και Πρέσπα και τα βουνά Βαμβούνα, Σκόμιο και Ροδόπη προς βορράν.

Ο ποταμός Νέστος προς ανατολάς και τα βουνά Γράμμος και Πίνδος προς δυσμάς.

Οι κάτοικοι αυτής της περιοχής, οι Μακεδόνες, ανήκαν σε μια από τις αρχαιότερες Ελληνικές φυλές. Οι πλησιέστεροι συγγενείς τους ήταν οι Θεσσαλοί και ειδικότερα οι Μαγνήσιοι με τους οποίους μοιράζονταν την Αιολική καταγωγή.
Η γλώσσα που μιλούσαν ανήκε στους αρχαιότερους τύπους της Ελληνικής και είχε συγγένεια με τις διαλέκτους της Αιολικής, Αρκαδικής, Κυπριακής και Μηκυναϊκής.
Η θρησκεία των Μακεδόνων ήταν η ίδια με τη θρησκεία των άλλων Ελλήνων οι δε μύθοι και παραδόσεις τους ήταν τα ίδια που συναντούσες σε όλο τον Ελληνικό κόσμο.
Ο Βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππος ο Β΄και ο γιός του Αλέξανδρος ο Μέγας – στον οποίο οι Σκοπιανοί προσπαθούν επισταμένα να προσδώσουν «Σλαβομακεδονική» ταυτότητα – ενεργούσαν όχι απλώς σαν Έλληνες αλλά σαν Πανελλήνιοι Αρχηγοί με την έννοια ότι έκαναν πράξη την παλιά ιδέα του σχηματισμού ενός ενιαίου Ελληνικού κράτους με τη συγχώνευση των Ελληνικών πόλεων-κρατών.
Στις χρονικές περιόδους που ακολούθησαν, και ειδικότερα μετά την εμφάνιση στη Βαλκανική των Σλάβων και των Βουλγάρων (6ο και 7ο αιώνα μ. Χ.) η γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας όπως προσδιορίσθηκε προηγουμένως εξακολούθησε να είναι η έπαλξη και ο προμαχώνας του Ελληνισμού όπως ακριβώς ήταν και κατά την αρχαιότητα.
Η Παλαιά Διαθήκη, οι αρχαίοι συγγραφείς, σύγχρονοι ερευνητές, αμέτρητες επιγραφές σε αγάλματα, τάφους, στήλες με Ελληνικά ονόματα και αναθήματα, χιλιάδες νομίσματα, όχι μόνο στη Μακεδονία και στην υπόλοιπη Ελλάδα αλλά και σε χώρες του εξωτερικού όπως στη Λιβύη, την Αίγυπτο και την Ασία, μέχρι τις Ινδίες, επιβεβαιώνουν κατηγορηματικά ότι, οι Μακεδόνες σαν Έλληνες, είχαν τους ίδιους θεούς, τις ίδιες θρησκευτικές λατρείες, και ότι ήταν αυτοί που διέδωσαν τη γλώσσα τους, που ήταν η Ελληνική, και το Ελληνικό πνεύμα σε όλο το γνωστό τότε κόσμο.
Η Παλαιά Διαθήκη περιλαμβάνει ακαταμάχητα και αδιάσειστα αυτούσια στοιχεία στα κείμενά της. Σε ένα από αυτά, ο Προφήτης Δανιήλ, 200 περίπου χρόνια πριν από τη γέννηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, προέβλεψε ότι «ο Βασιλιάς των Μήδων και των Περσών θα κατατροπωθεί από έναν Έλληνα Βασιλιά και ότι αυτόν τον πρώτο μεγάλο Βασιλιά θα τον διαδεχθούν τέσσερις Βασιλιάδες από το ίδιο Βασίλειο».
Οι Αρχαίοι συγγραφείς και ιστορικοί δίνουν επίσης αμέτρητα αποδεικτικά στοιχεία. Η πρώτη ιστορική αναφορά δίνεται από τον Όμηρο ο οποίος στην Ιλιάδα μνημονεύει τα ονόματα διαφόρων Πελασγικών και Ελληνικών φυλών που ζούσαν στη Μακεδονία.
Ο Στράβων αναφέρει: «Φυσικά η Μακεδονία είναι μέρος της Ελλάδας».
Ο Ηρόδοτος γράφει : «Οι απόγονοι του Περδίκα, του πρώτου Βασιλιά των Μακεδόνων, είναι Έλληνες, όπως οι ίδιοι το θέλουν και όπως εγώ ο ίδιος το ξέρω».
Ο Θουκυδίδης αναφέρει ότι : «Οι Μακεδόνες αποτελούνται από διάφορες ελληνικές φυλές κάτω από διάφορους Βασιλιάδες».
Ο Πολύβιος λέει : «Οποία και πόσο μεγάλη τιμή πρέπει να ανήκει στους Μακεδόνες οι οποίοι το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους δεν έπαψαν ποτέ να μάχονται εναντίον των Βαρβάρων για την ασφάλεια των Ελλήνων».
Ο Αρριανός, στο βιβλίο του «Ανάβαση του Αλεξάνδρου» αναφέρει ότι μετά τη μάχη του Γρανικού ο Αλέξανδρος έκανε τα εξής : «Έστειλε στην Αθήνα, την πρώτη πόλη όλων των Ελλήνων, και όχι στην Πέλλα που ήταν η πρωτεύουσα της Μακεδονίας, τριακόσιες πανοπλίες και άλλα Περσικά λάφυρα, για να ανατεθούν στην πολιούχο Αθηνά με την αφιέρωση «Αλέξανδρος ο Φιλίππου και οι Έλληνες, πλην Λακεδαιμονίων, από των Βαρβάρων των την Ασίαν οικούντων». Επίσης λέει ότι 2000 Έλληνες μισθοφόρους των Περσών, που συνέλαβε αιχμαλώτους, τους έστειλε δέσμιους στη Μακεδονία για να εργασθούν εκεί σαν δούλοι «ότι παρά τα κοινά δόξαντα τοις Έλλησιν, Έλληνες όντες, εναντία τη Ελλάδι υπέρ των Βαρβάρων εμάχοντο».
Με τις ενέργειές του αυτές ο Αλέξανδρος, εκτός από την απογοήτευσή του για τη μη συμμετοχή των Σπαρτιατών στην Πανελλήνια εκστρατεία εναντίον των Περσών και για τις πολύ λίγες περιπτώσεις που Έλληνες πολέμησαν στο πλευρό των Περσών, δείχνει κυρίως πόσο περήφανος αισθανόταν για την Ελληνική καταγωγή του, ότι το επίτευγμά του το θεωρούσε καθαρά Ελληνικό και ότι το ίδιο θα έπρεπε να αισθάνονταν και οι άλλοι Μακεδόνες αφού ο Αλέξανδρος δεν έκανε καμιά ξεχωριστή αναφορά σ΄αυτούς.
Ο Παυσανίας επιβεβαιώνει ότι οι Μακεδόνες ήταν μέλη των Δελφικών Αμφικτυονιών λέγοντας : «Την εποχή μου οι Αμφικτυονίες ήταν τριάντα. Οι περιοχές της Νικόπολης, της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας έστειλαν η κάθε μια από έξη αντιπροσώπους» δεδομένου ότι, όπως είναι γνωστό σε όλους, μόνο Έλληνες ήταν μέλη Αμφικτυονιών. Επίσης ο Παυσανίας επιβεβαιώνει ότι οι Μακεδόνες συμμετείχαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου μόνο Έλληνες μπορούσαν να αγωνιστούν, με πολλές συμμετοχές και πολλούς νικητές.
Ο Γιόχαν Γουσταύος Ντρόϊζεν, διαπρεπής Γερμανός φιλόλογος και ιστορικός στην ιστορία που έγραψε για το Μέγα Αλέξανδρο τονίζει ότι : «και οι δύο, και ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος, μετέφεραν και μετέδωσαν στους λαούς της Ασίας όχι το Μακεδονικό πολιτισμό, γιατί δεν υπήρξε ποτέ ανεξάρτητος, αλλά τον Ελληνικό πολιτισμό».
Όταν οι χάρτες αποκαλύπτουν την αλήθεια
Οι προσπάθειες που έχουν γίνει από τους Σκοπιανούς να παρέξουν αποδεικτικά στοιχεία για τους ισχυρισμούς τους, με την κατασκευή πλαστών χαρτών, δεν απέδωσαν. Όσο σκληρά και να προσπαθήσει κάποιος δεν θα βρει, πουθενά σ΄όλο τον κόσμο, χάρτες εκτυπωμένους πριν από το 1944 οι οποίοι να εμφανίζουν τη λέξη «Μακεδονία» δε οποιαδήποτε άλλη χώρα εκτός από την Ελλάδα.
Το πόσο αβάσιμα είναι τα επιχειρήματα των Σκοπιανών στην προσπάθειά τους να προβάλουν τους ισχυρισμούς τους ότι υπάρχει «Μακεδονικό Έθνος» αποδεικνύεται από τους παρακάτω εθνολογικούς και ιστορικούς χάρτες :
Ο εθνογραφικός χάρτης των εθνοτήτων στη Μακεδονία την περίοδο 1912-1926 ο οποίος εκτυπώθηκε το 1970 από το New Campridge Modern History.

Ο εθνογραφικός χάρτης του Kieport που εκτυπώθηκε στο Βερολίνο το 1818.

Ο εθνογραφικός χάρτης που έφτιαξε ο Ιταλός Amendore Vergili το 1908 με βάση την Τουρκική απογραφή που είχε διεξαχθεί από τον Hilmi Pasha.

Ο χάρτης του Standford.

Ο ιστορικός χάρτης της Ελλάδας που εκδόθηκε στη Βαλτιμόρη από τον Ε.Ζ.Coal το 1824, στο υπόμνημα του οποίου ο εκδότης περιγράφει τη Μακεδονία σαν τμήμα της Ηπειρωτικής Ελλάδας ενώ σημειώνει ότι τα βόρεια σύνορά της βρίσκονται πέραν της πόλης του Μοναστηρίου.

Ο χάρτης που εκδόθηκε από το φημισμένο Ιστορικό-Γεωγράφο ORTELIUS το 1579, που αναφέρεται στα ιεραποστολικά ταξίδια του Αποστόλου Παύλου, όπου η ελληνική επικράτεια εμφανίζεται ενιαία συμπεριλαμβάνουσα τη Μακεδονία.

Ο εθνογραφικός χάρτης των Βαλκανίων που εκδόθηκε στο Παρίσι το 1878 ο οποίος δείχνει τη μεγάλη υπεροχή του Ελληνικού πληθυσμού, έναντι όλων των άλλων εθνοτήτων χωρίς καμιά ένδειξη των αυτοαποκαλουμένων Μακεδόνων.

Κανείς από αυτούς τους χάρτες, ή οποιοσδήποτε άλλος που εκδόθηκε πριν από το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν κάνει καμιά αναφορά σε ξεχωριστό «Μακεδονικό Έθνος» για τον απλό λόγο ότι δεν υπήρξε τέτοιο έθνος πριν το εφεύρει ο Τίτο.
Δεν υπάρχει Μακεδονική γλώσσα
Οι προσπάθειες των Σκοπιανών να παρουσιάσουν αποδεικτικά στοιχεία ότι η αποκαλούμενη «Μακεδονική γλώσσα» είναι το ιδίωμα που ομιλείται στην περιοχή των Σκοπίων δεν μπορούν να πείσουν κανένα. Η γλώσσα τους, η οποία εμπεριέχει αυτοτελή Σλαβική γλώσσα, ήταν τελείως άγνωστη μέχρι το 1944. Και όσο πολύ και αν προσπαθήσει κάποιος δεν θα βρει τίποτε που να αποδεικνύει την ύπαρξή της. Η γλώσσα που χρησιμοποιούσαν οι Σλαβόφωνοι κάτοικοι της νότιας Γιουγκοσλαβίας και της Νοτιοδυτικής Βουλγαρίας ήταν γνωστή σαν ένα γλωσσικό ιδίωμα της Βουλγαρικής.
Μετά τη δημιουργία της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, για προφανείς πολιτικούς λόγους, ένας πολύ μεγάλος αριθμός φιλολόγων και υποτρόφων της φιλολογίας στρατολογήθηκε προκειμένου να δημιουργήσει μια ξεχωριστή γραπτή γλώσσα.
Αφού πήραν το ήδη ομιλούμενο Βουλγαρικό γλωσσικό ιδίωμα σαν σημείο εκκίνησης και αφού δανείστηκαν ευρύτατα από την Ελληνική, τη Σερβική, τη Ρωσική και άλλες Σλαβικές γλώσσες, δημιούργησαν μια φιλολογική γλώσσα την αποκαλούμενη «Μακεδονική γλώσσα» η οποία αναγνωρίστηκε από το Γιουγκοσλαβικό Σύνταγμα σαν μια από τις τρεις επίσημες γλώσσες της χώρας. Το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε ένα κείμενο, ούτε μια επιγραφή σε αυτή τη γλώσσα πριν από το 1944 αποδεικνύει, χωρίς αμφιβολία, ότι δεν έχει καμιά σχέση με τους αρχαίους Μακεδόνες και τους απογόνους τους που μιλούσαν πάντοτε Ελληνικά.
Το γεγονός ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες μιλούσαν την ίδια γλώσσα με τους άλλους Έλληνες φαίνεται και στο έργο του Ρωμαίου Ιστορικού Livy, ο οποίος γράφει ότι τη συνέλευση των Ελλήνων στην Αιτωλία το 200 π.χ. την παρακολούθησαν «αντιπρόσωποι από τους Αιτωλούς, τους Ακαρνάνες και τους Μακεδόνες, οι οποίοι μιλούσαν όλοι την ίδια γλώσσα».
Δεν υπάρχει επίσημο κείμενο ούτε στο πρόσφατο ούτε στο απώτερο παρελθόν στο οποίο να γίνεται μνεία για «Μακεδονία» ή για «Μακεδόνες». Ούτε η συνθήκη του Βερολίνου ούτε η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου κάνουν κάποια αναφορά σ΄αυτό το ενδεχόμενο. Η επίσημη Τουρκική απογραφή του 1905 δίνει αριθμητικά στοιχεία για τους πληθυσμούς της γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας, η οποία ήταν διηρημένη στα Βιλαέτια της Θεσσαλονίκης και του Μοναστηρίου, δείχνει μεγάλη υπεροχή των Ελλήνων ενώ δεν κάνει καμιά αναφορά σε «Μακεδόνες» για τον απλό λόγο ότι κανένας από τους ερωτηθέντες δεν εδήλωσε τέτοια καταγωγή.
Ένα γεγονός που έχει γίνει αποδεκτό ακόμη και από Σλάβους Ιστορικούς είναι ότι η εγκατάσταση των Σλάβων στα Βαλκάνια έλαβε χώρα τον 6ο αιώνα μ.Χ. και ότι η πολιτιστική τους ιστορία αρχίζει κατά τη διάρκεια του 10ου αιώνα μ.Χ. Οι θεμελιωτές της πολιτιστικής ιστορίας των Σλάβων, ήταν δύο Έλληνες μοναχοί από τη Θεσσαλονίκη, ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος, οι οποίοι κατά τη διάρκεια του 9ου αιώνα, με σημείο εκκίνησης τη Μακεδονία, δίδαξαν τους Σλάβους τη βασισμένη στα Ελληνικά Κυριλλική γραφή και τη Χριστιανική πίστη της Ελληνο-Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έτσι οι πρώτες ουσιώδεις πηγές της πολιτιστικής ζωής και της ιστορίας τους είναι Ελληνικές του Βυζαντίου.
Αυτό και μόνο το γεγονός αποστερεί από τους Σλάβους το δικαίωμα να διεκδικήσουν οιονδήποτε ιστορικό δεσμό με τα Βαλκάνια πριν από τον 6ον αιώνα μ.Χ. και οιονδήποτε πολιτιστικό πριν από τον 10ο αιώνα. Η θεωρία των Σκοπιανών ότι ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος ήταν Σλαβομακεδόνες, η οποία είναι τουλάχιστον αστεία, δέχθηκε ένα ισχυρό ράπισμα από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ, ο οποίος στις 31 Δεκεμβρίου 1980 διένειμε σε όλην την καθολική εκκλησία διακήρυξη, με την οποία ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος μνημονεύονται ως «οι Έλληνες αδελφοί» και καθιερώνονται ως προστάτες της Ευρώπης.
Γεγονότα τα οποία δεν δικαιολογούν άγνοια
Το πολύ γνωστό γεγονός ότι η Παλαιά Διαθήκη μεταφράσθηκε για πρώτη φορά στην Ελληνική.
Η Χριστιανική θρησκεία εκμεταλλεύτηκε το γεγονός που η Ελληνική γλώσσα, χάρη στον Αλέξανδρο και τους διαδόχους του, είχε γίνει παγκόσμια και τη χρησιμοποίησε σαν το κυριότερο μέσο για τη διάδοσή της ώστε να γίνεται κατανοητή από τα διάφορα έθνη.
Τα τρία Ευαγγέλια και οι Πράξεις των Αποστόλων γράφηκαν εξ αρχής στην Ελληνική, ενώ το Ευαγγέλιο του Ματθαίου, το οποίο γράφηκε στην Αραμαϊκή, μεταφράστηκε πολύ νωρίς στην Ελληνική.
Το γεγονός ότι ο Απόστολος Παύλος άρχισε τις Αποστολικές του περιοδείες από τη Μακεδονία.
Η εξήγηση είναι ότι επειδή ο Μέγας Αλέξανδρος και οι διάδοχοί του είχαν διαδώσει στο εξωτερικό τον Ελληνικό πολιτισμό και την Ελληνική παιδεία, στο σπίτι του Παύλου μιλούσαν την Ελληνική και ο ίδιος είχε διδαχθεί Ελληνικές επιστήμες.
Ο Holzner στο βιβλίο του που αναφέρεται στον Παύλο γράφει : «Κάποτε από τη Μακεδονία ήλθε ο νεαρός ήρωας (Αλέξανδρος) με τα 22 του χρόνια και έφερε τα δώρα της Δύσης, την Ελληνική γλώσσα και Φιλοσοφία, στην Ανατολή. Τώρα η Δύση αξίωσε το πιο πολύτιμο δώρο από την Ανατολή, τη διδασκαλία του Ναζωραίου……».
Η ιστορία και η πολιτιστική κληρονομιά της Μακεδονίας ως «Ελληνιστική εποχή» επηρέασε την ιστορία της ανθρωπότητας.
Όπως αναφέρει σε ειδική μελέτη του 1955 το Ινστιτούτο Εξωτερικών Υποθέσεων και το Πανεπιστήμιο LUND της Σουηδίας, η ιστορία της Μακεδονίας δεν είναι ιστορία μόνον των Ελλήνων αλλά και όλων των Ευρωπαίων, δεδομένου ότι οι Μακεδόνες διέδωσαν τον Ελληνικό πολιτισμό στην Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο.
Η θέση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
Η Ευρωπαϊκή Ένωση το Δεκέμβριο του 1991 και τον Ιούνιο του 1992 στις προϋποθέσεις που καθόρισε για την αναγνώριση του νέου κράτους των Σκοπίων περιέλαβε τον όρο να μη χρησιμοποιηθεί η λέξη Μακεδονία στο όνομά τους.
Κατόπιν των ανωτέρω δεν δικαιολογείται , ούτε επιτρέπεται η υφαρπαγή από τους Σκοπιανούς, ούτε και σαν συνθετικό του Ελληνικού ονόματος «Μακεδονία», για τον κρατικό και εθνικό τους προσδιορισμό. Δεν επιτρέπεται επίσης και η σκόπιμη άγνοια ή παράβλεψη της ιστορικής πραγματικότητας, από τρίτες χώρες, μικρές ή μεγάλες, για εξυπηρέτηση των όποιων συμφερόντων τους. Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε κάποια παραχώρηση εάν μας έφερναν έστω και ένα γραπτό ή μη μνημείο, χάρτη ή άλλο εύρημα, προ του 1944 που να μην είναι Ελληνικo

ΠΗΓΗ
http://thesecretrealtruth.blogspot.com/

Αυτοκτόνησε ο δημοφιλής ηθοποιός Ρόμπιν Γουίλιαμς

Πέθανε ο δημοφιλέστατος κωμικός ηθοποιός Ρόμπιν Γουίλιαμς σε ηλικία 63 ετών.

Όπως μεταδίδουν όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης των ΗΠΑ, ο Ρόμπιν Γουίλιαμς βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του πριν από λίγες ώρες και σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις των αστυνομικών αυτοκτόνησε.

Σύμφωνα πάντα με τα ξένα δίκτυα, ο Ρόμπιν Γουίλιαμς πάλευε με την κατάθλιψη…

Την θλιβερή είδηση έχει επιβεβαιώσει και η σύζυγός του, που ζήτησε με μία μικρή ανακοίνωση από όλα τα ΜΜΕ να σεβαστούν το θρήνο της οικογένειας.

Ο Ρόμπιν Ουίλιαμς γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1951 στo Σικάγο. Έγινε γνωστός για τις ταινίες: Καλημέρα Βιετνάμ (Good Morning Vietnam, 1987), Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών (Dead Poets Society, 1989), Ο βασιλιάς της μοναξιάς (The Fisher King, 1991) και Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ (Good Will Hunting, 1997). Βραβεύτηκε με Όσκαρ Β’ ανδρικού ρόλου το 1997 για την ταινία Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ (Good Will Hunting) και είχε προταθεί άλλες τρεις φορές για βραβείο Όσκαρ Ά ανδρικού ρόλου.

Οι Ρώσοι αποκαλύπτουν τι σχεδίαζαν οι Αμερικανοί για την Ελλάδα

Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τα σχέδια των αμερικανών για την Ελλάδα, περιλαμβάνονται σ΄ ένα μακροσκελές άρθρο Ρώσου που έχει δημοσιευθεί στο nvo.ng.ru.
“Βαλκανική Ομοσπονδία” στην οποία θα έπρεπε να ενταχθούν η Βουλγαρία, η Γιουγκοσλαβία, η Τουρκία, η Ελλάδα, η Αλβανία και η «Μακεδονία» όπως την ανέφεραν σχεδίαζαν οι Δυτικοί από το 1940 ακόμη. Εμπνευστής της ιδέας που στόχο είχε να κρατήσει τη Σοβιετική Ένωση μακρυά από τα Βαλκάνια, ήταν ο Ουίνστον Τσώρτσιλ που “οραματιζόταν” μια Ομοσπονδία που θα ήταν ανεξάρτητη κρατική οντότητα, υπό την εποπτεία της Μεγάλης Βρετανίας!

Τα όσα αναφέρει είναι συγκλονιστικά και δείχνουν ότι οι Δυτικοί Σύμμαχοι δεν είχαν κανένα πρόβλημα να ονομάζουν τα Σκόπια “Μακεδονία” και επίσης δεν νοιάζονταν και πολύ για την εθνική οντότητα της Ελλάδας την οποία πολύ εύκολα “συμπεριελάμβαναν” σε μια “Ομοσπονδία” σχεδιασμένη μόνο για να εξυπηρετήσει τα δικά τους συμφέροντα. Η Ελλάδα δεν κινδύνευσε μόνο από τον “κομμουνιστικό κίνδυνο” τελικά.

Όλο το εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο όπως έχει μεταφραστεί από την ιστοσελίδα Η Ρωσία Τώρα.

Σχέδια για τη δημιουργία Συνομοσπονδίας Κρατών της Βαλκανικής, όπου θα μετείχε και η Ελλάδα, καθώς και της Παραδουνάβιας λεκάνης, εκπονούσε ήδη το 1943 η Βρετανία και άλλες Δυτικές δυνάμεις, προκειμένου να σταματήσουν την κάθοδο της Σοβιετικής Ενωσης στο Νότο.

Το 2013, η Ρωσία γιορτάζει την 70η επέτειο από τις νίκες του Σοβιετικού Στρατού στο Κουρσκ, στο Ορέλ και στο Σμολένσκ. Σε ανάμνηση της πορείας του Κόκκινου Στρατού προς τη Μεγάλη Νίκη, σαν από παράδοση, θυμόμαστε και το ρόλο που διαδραμάτισαν στην έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (Β’ ΠΠ) οι Σύμμαχοι της ΕΣΣΔ στον αντιχιτλερικό συνασπισμό. Στα υπουργικά γραφεία όμως, εκεί που επεξεργάζονταν τα σχέδια και συντόνιζαν τον πολιτικο-στρατιωτικό σχεδιασμό του πολέμου, οι παρασκηνιακές κινήσεις των Συμμάχων προκαλούσαν έντονες ενοχλήσεις. Ο Winston Churchill (Ουίνστον Τσώρτσιλ), εξάλλου, είχε πει πολλές φορές: «Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στα Σοβιέτ να περάσουν στην κοιλάδα του Δούναβη και στα Βαλκάνια».

«Κάθε φορά που εύρισκε την κατάλληλη ευκαιρία, ο Βρετανός πρωθυπουργός επέμενε στην ανάγκη εισβολής των Δυτικών Συμμάχων της ΕΣΣΔ εναντίον του Γερμανικού Γ’ Ράϊχ, μέσω των Βαλκανίων», είχε πει ο αμερικανός πρόεδρος Franklin Roosevelt (Φρανκλίνος Ρούζβελτ) στο γιο του Elliot (Έλιοτ). «Σε όλους, όσοι ήταν παρόντες σε αυτές τις συζητήσεις, ήταν απολύτως σαφές τι θέλει να πετύχει. Θέλει να χτυπήσει σαν σφήνα στην Κεντρική Ευρώπη για να κρατήσει τον Κόκκινο Στρατό μακριά από την Αυστρία και τη Ρουμανία και, αν είναι δυνατόν, μακριά και από την Ουγγαρία.

Η Ελλάδα στην Ομοσπονδία

Το 1940, ο Τσώρτσιλ με την υποστήριξη των ΗΠΑ, διατύπωσε την ιδέα της δημιουργίας της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας. Ενός «μπλοκ» κρατών της Βαλκανικής και των παραδουνάβιων χωρών που θα στρέφεται ενάντια στη Σοβιετική Ένωση. Στην Ομοσπονδία, θα έπρεπε να ενταχθούν η Βουλγαρία, η Γιουγκοσλαβία, η Τουρκία, η Ελλάδα, η Αλβανία και η «Μακεδονία». Η Ομοσπονδία θα ήταν μια ανεξάρτητη κρατική οντότητα, υπό την εποπτεία της Μεγάλης Βρετανίας.

Ένα από τα πρώτα βήματα στην οργάνωση του αντισοβιετικού μπλοκ, ήταν η δημιουργία της προσωρινής «Ομοσπονδίας Πολωνίας – Τσεχοσλοβακίας», το Νοέμβριο του 1940 από τις εξόριστες κυβερνήσεις των χωρών αυτών στο Λονδίνο. Μετά τον πόλεμο, η Αγγλία προγραμμάτιζε να συμπεριλάβει στην Ομοσπονδία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, ίσως, ακόμα και την Αυστρία. Το δεύτερο βήμα για το σχηματισμό του αντισοβιετικού μπλοκ, ήταν το Σύμφωνο πολιτικής συμμαχίας, που υπεγράφη τον Ιανουάριο του 1942, μεταξύ των κυβερνήσεων της Ελλάδας και της Γιουγκοσλαβίας στο εξωτερικό. Την ίδια στιγμή στο Λονδίνο, υπεγράφη η πολωνο –τσεχοσλοβακική συνθήκη για τη δημιουργία μιας άλλης Ομοσπονδίας, της Κεντρο-Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στην Ομοσπονδία, θα έπρεπε να ενταχθούν η Βουλγαρία, η Γιουγκοσλαβία, η Τουρκία, η Ελλάδα, η Αλβανία και η «Μακεδονία». Η Ομοσπονδία θα ήταν μια ανεξάρτητη κρατική οντότητα, υπό την εποπτεία της Μεγάλης Βρετανίας.

Βήματα για την παγκόσμια κυριαρχία

Αμέσως μετά την έναρξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου (22 Ιουνίου 1941 – «Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα»), η σοβιετική κυβέρνηση στράφηκε προς τον Τσώρτσιλ με την πρόταση για διεξαγωγή επιθετικών επιχειρήσεων κατά της Γερμανίας στη Δυτική Ευρώπη. Το επονομαζόμενο «Δεύτερο» Μέτωπο. Ο καλύτερος τρόπος για την αποχώρηση μέρους των μεραρχιών της Βέρμαχτ από το Ανατολικό Μέτωπο θα ήταν μια απόβαση στη Γαλλία. Οι Βρετανοί θα μπορούσαν να βοηθήσουν και με τη ρήψη αλεξιπτωτιστών στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Νορβηγία. Με δεδομένη τη βρετανική κυριαρχία στη θάλασσα και τη γεωγραφική θέση της Νορβηγίας, το Λονδίνο είχε μεγάλες πιθανότητες για την επιτυχή επίτευξη του στόχου.

Οι Εγγλέζοι το 1942 άρχισαν να επεξεργάζονται την «Επιχείρηση Δίας» (Operation Jupiter), την εισβολή στη Νορβηγία. Ο Τσώρτσι, υπολόγιζε να παραπλανήσει τόσο τον Χίτλερ, όσο και τον Στάλιν. Ωστόσο, ο Στάλιν εύστοχα, αρνήθηκε επιδεικτικά να συζητήσει το σχέδιο. Ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν, σε αντίθεση με τον Χίτλερ, γνώριζε για μια άλλη επιχείρηση που προετοιμαζόταν. Την εκστρατεία των αγγλο-αμερικανικών δυνάμεων στη βορειοδυτική Αφρική (Αλγερία – Μαρόκο), την «Επιχείρηση Πυρσός» (Operation Torch). Στη Νορβηγία τελικά, εστάλησαν σχεδόν όλα τα μεγάλα πλοία επιφανείας του γερμανικού Πολεμικού Ναυτικού (Kriegsmarine) και εκατοντάδες βαρέα παράκτια πυροβόλα, αλλά οι συμμαχικές δυνάμεις εισέβαλαν στις βόρειες ακτές της Αφρικής. Η συγκεκριμένη κίνηση, δεν ήταν στρατηγικό λάθος. Αντίθετα, ήταν το πρώτο βήμα μιας Επιχείρησης πολλών σταδίων: Της Επιχείρησης για την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας.

Μετά την κατάληψη της Βόρειας Αφρικής, θα έπρεπε να ακολουθήσει η απόβαση στη Σικελία και στη συνέχεια, η συνθηκολόγηση της Ιταλίας. Αυτό θα δημιουργούσε την τέλεια βάση για την εισβολή στα Βαλκάνια. Σε αυτό, θα συνέβαλαν επίσης τα παλατιανά πραξικοπήματα στην Ιταλία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.

Στο «κόλπο» Βατικανό και Τουρκία

Τεράστιο ρόλο στα σχέδια για τη δημιουργία της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, έπαιξε το Βατικανό. Ο Πάπας Πίος ΧΙΙ, ήταν ένθερμος αντικομμουνιστής και ρωσοφοβικός. Ο ίδιος υποστήριξε ανοιχτά τη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση. Την ιδέα του Τσώρτσιλ για τη δημιουργία Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, ο Πίος ΧΙΙ την έκανε δεκτή με ενθουσιασμό. Σύμφωνα με τον Ποντίφηκα, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία θα έπρεπε να κυριαρχεί στη διοίκηση αυτής της Συνομοσπονδίας.

Επίσης, ο ηγεμόνας της Ουγγαρίας, Miklos Horthy (Μικλός Χόρτι), αντιβασιλέας με ουσιαστικά απεριόριστη εξουσία στη χώρα, ήδη από τα τέλη του 1942, είχε αρχίσει διαπραγματεύσεις με τη Μ.Βρετανία και τις ΗΠΑ για την έξοδο της χώρας του από τον πόλεμο. Στις 30 – 31 Ιανουαρίου 1943 στην πόλη Άδανα στην Τουρκία, ο Ουίστον Τσώρτσιλ συναντήθηκε με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ινονού, ο οποίος, σύμφωνα με τον πρέσβη της Ουγγαρίας στην Άγκυρα Ινός Βέρνλε, επανέλαβε την ιδέα του Τσώρτσιλ για τη δημιουργία μιας «Βαλκανικής Ομοσπονδίας».
Μοίρασμα της μεταπολεμικής Ευρώπης

Ο Τσώρτσιλ, σε γενικές γραμμές μιλούσε για τον πιθανό σχηματισμό τριών ομάδων κρατών μετά το τέλος του πολέμου: Της Βαλτικής, της Κεντρικής Ευρώπης και της Νότιας Ευρώπης (Σχέδιο Μπένες). Τις αστυνομικές λειτουργίες σε αυτές τις περιοχές, θα τις αναλάμβανε ένας γιγάντιος αγγλο–αμερικανικός αεροπορικός στόλος. Η τελευταία σκέψη, άρεσε επίσης στους Τούρκους, επειδή ο Τσώρτσιλ μίλησε για την επιχειρησιακή – αμυντική λειτουργία της Συμμαχικής Αεροπορίας σε περίπτωση ρωσικής προέλασης στα Βαλκάνια.

Μέχρι το Σεπτέμβριο του 1943, το σχέδιο βρίσκονταν πολύ κοντά στην πραγματοποίηση του. Η κατάληψη του μεγαλύτερου μέρους της Ιταλίας, θα μπορούσε να προκαλέσει τη μεταστροφή προς την πλευρά των Δυτικών συμμάχων, των κυβερνήσεων της Ουγγαρίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Αλβανίας και, ενδεχομένως, της Γιουγκοσλαβίας. Είναι σαφές, ότι η δημιουργία του νέου «φράγματος», μιας ιδιόμορφης «ουδέτερης ζώνης» (buffer zone) στην Κεντρική Ευρώπη, θα εμπόδιζε την προέλαση του Κόκκινου Στρατού προς τη Δυτική Ευρώπη. Δεν είχε αποκλειστεί βέβαια το ενδεχόμενο μιας δυναμικής αντίδρασης – «σπασίματος» του φράγματος με στρατιωτικά μέσα, που με τη σειρά του θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύγκρουση μεταξύ των χωρών του αντιχιτλερικού συνασπισμού.

Γιατί τελικά δεν αποδείχθηκε λειτουργικό το σχέδιο αυτό των πολλών σταδίων των Τσώρτσιλ και Πίου ΧΙΙ; Διότι στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, ανακοινώθηκε η άνευ όρων συνθηκολόγηση της Ιταλίας. Ο βασιλιάς παρέδωσε τη χώρα στους Συμμάχους. Ταυτόχρονα, ένα τάγμα γερμανών αλεξιπτωτιστών κατέλαβε το Επιτελείο της Ιταλικής Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης. Τρεις ημέρες αργότερα, απελευθερώθηκε ο δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι, ο οποίος μέχρι τότε κρατείτο φυλακισμένος. Τα γερμανικά στρατεύματα, μέσα σε λίγες ημέρες, κατέλαβαν χωρίς μάχη, σχεδόν όλη την Ιταλία.

Αν και έμειναν χωρίς καμία βάση στη χερσόνησο των Απεννίνων, οι Τσώρτσιλ και Πίος ΧΙΙ, δεν εγκατέλειψαν την ιδέα της δημιουργίας της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας. Στο σημείο όμως αυτό, παρενέβη ο πανίσχυρος και νικηφόρα προελαύνων στην Ανατολική Ευρώπη Κόκκινος Στρατός.

Στις 31 Αυγούστου 1944, τα ρωσικά τανκ εισήλθαν στο Βουκουρέστι, στις 16 Σεπτεμβρίου, στη Σόφια, στις 20 Οκτωβρίου, στο Βελιγράδι, και στις 13 Φεβρουαρίου 1945, στη Βουδαπέστη. Στο τέλος Αυγούστου του 1944, ο σοβιετικός στολίσκος του Δούναβη, «ανέβαινε» μαχόμενος τον ποταμό, απελευθερώνοντας στη σειρά το Βελιγράδι, τη Βουδαπέστη, τη Μπρατισλάβα και τη Βιέννη. Φυσικά, στην οριστική διαγραφή του σχεδίου της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, βοήθησαν όχι μόνο οι σοβιετικοί τανκιστές και ναυτικοί, αλλά και οι διπλωμάτες και οι κατάσκοποι.

Σύγκρουση Εκκλησιών

Σημαντικός ήταν και ο ρόλος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΡΟΕ) στο ζήτημα της δημιουργίας μιας Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας στα ανατολικά της ΕΣΣΔ. Με την έναρξη του πολέμου, η σοβιετική κυβέρνηση σταμάτησε την κριτική του σοβιετικού Τύπου προς την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η Μόσχα έκανε μια σειρά από βήματα στην κατεύθυνση της προσέγγισης με το Βατικανό. Ωστόσο, οι προσπάθειες της Αγίας Έδρας για χωριστή ειρήνη και τη δημιουργία της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας το μόνο που κατάφεραν, ήταν να αλλάξουν τη θέση του Κρεμλίνου.

Την πρώτη «βολή» στο Βατικανό, την έριξε η ηγεσία της ΡΟΕ. Στην αρχή του 1944, στην «Εφημερίδα του Πατριαρχείου της Μόσχας» δημοσιεύτηκε ένα αντικαθολικό κείμενο με την υπογραφή του Πατριάρχη Σέργιου. Το άρθρο, με τίτλο: «Υπάρχει τοποτηρητής του Χριστού στην Εκκλησία;» διαβάστηκε με τη δέουσα προσοχή στη Δύση και προκάλεσε σάλο στους θρησκευτικούς και πολιτικούς κύκλους. Στο άρθρο του, ο Πατριάρχης Σέργιος, υποστήριξε ότι η ιδέα περί αρχηγών (πρωτεία) στην Εκκλησία είναι αδιανόητη και εν μέρει βλάσφημη.

Στις 6 Φεβρουαρίου 1945, το Συμβούλιο Επισκόπων της ΡΟΕ επέκρινε έντονα την πρόταση του Πίου ΧΙΙ για μια «ήπια» ειρήνη με τη Γερμανία. Κατά τα έτη 1944 και 1945, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία διεξήγαγε πολύ σημαντικές συνομιλίες με την ηγεσία των Ορθοδόξων Εκκλησιών των χωρών της υποτιθέμενης Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, ιδίως με τη Σερβική, τη Ρουμανική και τη Βουλγαρική Ορθόδοξες Εκκλησίες. Στα τέλη του 1944, η ηγεσία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας ενός «συστήματος Ορθόδοξης ενότητας», που εξέφραζε τη στενή συνεργασία μεταξύ των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Αμέσως μετά τη Διάσκεψη της Γιάλτας (4-11 Φεβρουαρίου 1945), όπου θάφτηκε οριστικά η ιδέα της Βαλκανικής – Παραδουνάβιας Ομοσπονδίας, το Πατριαρχείο της Μόσχας κυκλοφόρησε δήλωση του Πατριάρχη Αλέξιου, στην οποία ο επικεφαλής της ΡΟΕ εξέφραζε «τη μέγιστη ικανοποίηση και χαρά» για την έκβαση της διάσκεψης. «Τέθηκε –σημείωσε- ένα γερό θεμέλιο για το μέλλον της ειρήνης σε όλο τον κόσμο. Αυτό ακριβώς για το οποίο η Εκκλησία προσεύχεται αδιαλείπτως, δηλαδή «για την ειρήνη σε όλο τον κόσμο», φαίνεται να γίνεται πραγματικότητα στο εγγύς μέλλον. Θα σπάσει ολοκληρωτικά και θα συντριφτεί «… αυτή η σφύρα, που εκτυπούσεν ανελέητα όλην την γην…» (Ιερ. 50,23), ο βίαιος και επιθετικός γερμανικός φασισμός. Και όχι μόνο από τη δύναμη των γενναίων στρατιωτών των συμμαχικών κρατών, αλλά και με τη σοφία του Μεγάλου Στάλιν και των Αρχηγών των κυβερνήσεων των Συμμάχων μας. Όλα αυτά με βεβαιότητα, σταθερότητα και σαφήνεια εξάγονται από τις αποφάσεις της Διάσκεψης, η οποία έθεσε σαν στόχο να «εξασφαλίσει μια τέτοια κατάσταση των πραγμάτων, στην οποία οι άνθρωποι σε όλες τις χώρες του κόσμου να μπορούν να ζήσουν όλη τους τη ζωή, χωρίς να γνωρίσουν κανέναν φόβο, καμία ανάγκη».
Link http://anti-neotaxites.blogspot.gr

Το 96% του συνόλου των ΜΜΕ του πλανήτη ανήκει σε 6 εβραϊκές εταιρείες

Η ισχύς των ψεμάτων, οι απάτες και η παραπληροφόρηση καθως οι Αμερικανοί πληρώνουν το τίμημα της συλλογικής βλακείας.
Σημείωση Αντιπληροφόρησης: Δεν είναι μόνο τα παιδιά των Αμερικανών και οι ίδιοι
Αμερικάνοι που πληρώνουν το τίμημα της συνολικής βλακείας. Το ίδιο συμβαίνει και στην Ευρώπη και στην χώρα μας. Εχουμε κατα καιρούς αναφερθεί σε άρθρα μας για το πως επηρεάζονται τα ελληνικά ΜΜΕ απο τα ξένα και ποια έχουν εξαγοραστεί απο πολυεθνικές που ανήκουν στους Εβραίους(τι σόϊ “πολυεθνικές” είναι αυτές).

“Ξέρετε πολύ καλά, και η ηλίθιοι Αμερικανοί γνωρίζουν εξίσου καλά, ότι έχουμε τον έλεγχο της κυβέρνησης τους, ανεξάρτητα από το ποιος βρισκεται στο Λευκό Οίκο. Βλέπετε, το ξέρω και το ξέρετε και εσείς και εγω πως κανένας Αμερικανός πρόεδρος δεν είναι σε θέση να μας προκαλεσει, ακόμη και αν κάνουμε το αδιανόητο. Τι μπορείτε εσεις (Αμερικανοι) να μας κάνετε; Εμείς ελέγχουμε το Κονγγρέσο, έχουμε τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης,της show biz, και γενικά τα πάντα στην Αμερική. Στην Αμερική μπορείς να επικρίνεις ακόμα και τον Θεό, αλλά δεν μπορείς ν επικρίνεις το Ισραήλ … “-Tzipora Menache

(Σημείωση Αντιπληροφόρησης: Ισως η δήλωση αυτή της Menache να μην είναι δυνατόν να αποδειχθεί απο κάποια πηγή, καθώς η ηλεκτρονική έκδοση της «Pakistan Daily» που την είχε δημοσιεύσει «κατέβασε» την ανάρτηση απο την ιστοσελίδα της. Στην Αμερική όμως σήμερα τα πράγματα φαίνεται να είναι όπως ακριβώς τα περιγράφει η Menache, αφού οι Αμερικανοί έχουν αντιληφθεί σε μεγάλο βαθμό οτι η εξωτερική πολιτική της χώρας τους καθορίζεται σύμφωνα με τα συμφέροντα του Διεθνούς Σιωνισμού).

Πραγματικά περιστατικά του εβραϊκού ελέγχου των μέσων ενημέρωσης

Ηλεκτρονικές Ειδήσεις & μέσα διασκέδασης

Ο μεγαλύτερος όμιλος μέσων ενημέρωσης είναι σήμερα η Walt Disney Company, της οποίας o πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, Michael Eisner, είναι Εβραίος. Η αυτοκρατορία της Disney , με επικεφαλής έναν άνθρωπο που περιγράφεται από ένα αναλυτή των μέσων ενημέρωσης ως “φρικιό του ελέγχου”, περιλαμβάνει πολλές τηλεοπτικής παραγωγής (Walt Disney , Touchstone , Buena Vista)….

….έχει ακόμη το δικό της καλωδιακό δίκτυο με 14 εκατ. συνδρομητές, και δύο εταιρείες παραγωγής βιντεο. Όσο για ταινίες μεγάλου μήκους, ο όμιλος Walt Disney Pictures, με επικεφαλής τον Joe Roth (επίσης ένας Εβραίος), περιλαμβάνει την Touchstone Pictures, τη Hollywood Pictures, και τη Caravan Pictures.Η Disney κατέχει επίσης την Miramax Films, που διευθύνεται από τους αδελφούς Weinstein. Όταν η Disney Company διευθυνόταν από τον οικο Gentile Disney πριν από την εξαγορά της από τον Eisner το 1984, ειχε ως βασικό στόχο την οικογενειακή ψυχαγωγία. Αν και εξακολουθεί να κατέχει τα δικαιώματα για την «Χιονάτη», όντας στα χέρια του Eisner, η εταιρεία επεκτάθηκε στην παραγωγή του σέξ και της βίας μεσω των κινουμένων σχεδίων. Επιπλέον, ελεγχει 225 σταθμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι ιδιοκτήτης κατα ενα ποσοστό πολλών ευρωπαϊκών εταιρειών τηλεόρασης. Θυγατρική της είναι το καλωδιακό καναλι του ABC, ESPN, των οποίων ηγείται ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος Steven Bornstein, που ειναι Εβραίος. Αυτή η εταιρεία έχει επίσης το μεγαλυτερο μερίδιο της καλωδιακης τηλεορασης Lifetime Television καθώς και της Entertainment Network .

Το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο ABC κατέχει έντεκα σταθμους ΑΜ και δέκα σταθμούς FM, και πάλι σε μεγάλες πόλεις όπως η Νέα Υόρκη, Ουάσιγκτον, Λος Άντζελες, και έχει πάνω από 3.400 συνεργάτες. Παρόλο που κατά κύριο λόγο ειναι μια εταιρεία τηλεπικοινωνιών, η Capital Cities / ABC κέρδισε πάνω από 1 δισ. δολαρίων στις εκδόσεις το 1994. Η εταιρία διαθέτει επτά ημερήσιες εφημερίδες, τις εκδόσεις Fairchild,τις εκδόσεις , Chilton, και τη Diversified Publishing Group.
Η Time Warner, Inc, είναι ο δεύτερος κολοσσος των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και Διευθύνων Σύμβουλος, Gerald Levin, είναι Εβραίος. Θυγατρική της Time Warner η HBO είναι το μεγαλύτερο συνδρομητικό δίκτυο καλωδιακής τηλεόρασης της χωρας. Η Warner Music είναι κατά πολύ η μεγαλύτερη δισκογραφική εταιρεία στον κόσμο, με 50 ετικέτες, η μεγαλύτερη των οποίων είναι η Warner Brothers Records, με επικεφαλής τον Ντάνι Γκόλντμπεργκ.Ο Stuart Hersch είναι πρόεδρος της Warnervision, μονάδα παραγωγής βιντεο της Warner Music. Οι Goldberg και Hersch είναι Εβραίοι. Η Warner Music ήταν απο τους πρώτους υποστηρικτές της “gangsta rap.” Αποτέλεσμα της ανάμειξης της με την Interscope Records ηταν στο να βοηθήσει στην προωθηση αυτου του είδους της μουσικής οι στίχοι του οποίου προτρέπουν ρητά τους Μαύρους να διαπράξουν πράξεις βίας εναντίον των Λευκών. Εκτός από την καλωδιακή και τη μουσική, η Time Warner συμμετέχει ενεργά στην παραγωγή ταινιών μεγάλου μήκους (Warner Brothers Studio) και των εκδόσεων. Το εκδοτικο τμημα της Time Warner (με υπευθυνο τον Norman Pearlstine, έναν Εβραίο) είναι ο μεγαλύτερος εκδότης περιοδικων στη χώρα (Time, Sports Illustrated, Άνθρωποι, Fortune).
Όταν ο Τεντ Τέρνερ, ο «μη Εβραίος»(σ.σ: είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό ελεγχόμενα τα Μέσα Ενημέρωσης που είναι περίεργο ένας «μη Εβραίος» Gentile ο όρος, να είναι σε υψηλές θέσεις σε τέτοιες εταιρείες!!!), έκανε μια προσφορά για να αγοράσει το καναλι CBS το 1985, προκλήθηκε πανικός στις αίθουσες συσκέψεων των μέσων ενημέρωσης σε ολόκληρο το έθνος. Ο Τέρνερ απεκτησε μεγαλη περιουσία απο την διαφήμιση και στη συνέχεια είχε χτίσει μια επιτυχημένη καλωδιακή τηλεόραση- ένα δίκτυο ειδήσεων, το CNN.
Αν και ο Turner απασχολουσε έναν αριθμό Εβραίων σε βασικές διευθυντικές θέσεις στο CNN και ποτέ δεν είχε εκφρασει δημόσια απόψεις και θέσεις που να εναντιώνονται στα εβραϊκά συμφέροντα, είναι ένας άνθρωπος με μεγάλο εγώ και μια ισχυρή προσωπικότητα και θεωρήθηκε από τον πρόεδρο William Paley (πραγματικό όνομα Palinsky, Εβραίος) και τους άλλους Εβραίους στο CBS ως ανεξέλεγκτος: ενα κανόνι που ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον στραφεί εναντίον τους. Επιπλέον, ένας εβραίος παρουσιαστής ειδησεων ,ο Ντάνιελ Schorr, ο οποίος είχε εργαστεί για τον Turner, δημοσίως ομολόγησε πως το πρώην αφεντικό του είχε προσωπική αντιπάθεια για τους Εβραίους. Με σκοπό να μην γίνει αποδεκτή η προσφορά του Turner, τα στελέχη του CBS καλούν τον δισεκατομμυριούχο μεγιστάνα Laurence Tisch να δρομολογήσουν μια «φιλική» εξαγορά της εταιρείας.Έτσι από το 1986 έως το 1995 ο Tisch ήταν ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του CBS, εξαλείφοντας κάθε απειλή μη-εβραϊκής επιρροής στο καναλι. Μεταγενέστερες προσπάθειες από τον Turner να αποκτήσει ένα σημαντικό ραδιοτηλεοπτικο δίκτυο εμποδίζονται από την Time Warner του Levin , η οποία κατέχει περίπου το 20 τοις εκατό των μετοχών του CBS και έχει δικαίωμα βέτο σε μεγάλες συμφωνίες.

Η εταιρια Viacom, Inc, με επικεφαλής τον Sumner Redstone (γεννηθείς με όνομα Murray Rothstein), ένας Εβραίος, είναι η τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία πολυμεσων της χώρας, με έσοδα άνω των 10 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Η Viacom, η οποία παράγει και διανέμει τηλεοπτικά προγράμματα για τα τρία μεγαλύτερα δίκτυα, κατέχει 12 τηλεοπτικούς σταθμούς και 12 ραδιοφωνικούς σταθμούς. Παράγει κινηματογραφικές ταινίες με την Paramount Pictures, με επικεφαλής τηνεβραία Sherry Lansing. Το εκδοτικό τμήμα της εταιριας περιλαμβάνει τα Prentice Hall, Simon & Schuster, και βιβλία τσέπης. Διανέμει βίντεο μεσω 4.000 και ανω πολυ γνωστών καταστήματων . Η Viacom είναι ο μεγαλύτερος χορηγός στον κόσμο των καλωδιακων προγραμματων, μέσω του Showtime, MTV, Nickelodeon, και άλλα δίκτυα. Από το 1989, το MTV και Nickelodeon αποκτούν όλο και μεγαλύτερο μερίδιο από το νεότερο ηλικιακά τηλεοπτικό κοινό. Έτσι έχοντας υπό τον έλεγχο τους οι εβραίοι τις τρεις πρώτες, αλλα και με διαφορα τις μεγαλύτερες εταιρίες μέσων ενημέρωσης , είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι ένας τόσος συντριπτικός βαθμός ελέγχου έιναι απλα τυχαίος και δεν συγκεντρώθηκε συνειδητά, με συντονισμένη προσπάθεια εκ μέρους τους.
Τι γίνεται με τις άλλες μεγάλες εταιρείες μέσων ενημέρωσης; Αριθμός τέσσερα στον κατάλογο είναι η Rupert Murdoch’s News Corporation , η οποία κατέχει τις Fox Television and 20th Century Fox Films.Ο Murdoch είναι “Gentile”(και ο Μέρντοκ είναι Εβραίος – η μητέρα του Μέρντοκ ήταν Εβραία και σύμφωνα με τον “εβραϊκό νόμο” και ο Μέρντοκ είναι Εβραίος – το σημειώνουμε γιατί ο συγγραφέας το παρέλειψε) , αλλά ο Peter Chermin, ο οποίος ηγείται στα στούντιο παραγωγής ταινιών και επίσης εποπτεύει τις τηλεοπτικές παραγωγές του, είναι Εβραίος. Αριθμός πέντε είναι η ιαπωνική Sony Corporation, αμερικανική θυγατρική της οποίας ειναι η Sony Corporation of America, διοικείται από τον Michael Schulhof, ένα Εβραίο.Ο Alan Levine, ένας άλλος Εβραίος,είναι επικεφαλής του τμήματος παραγωγης ταινιων της Sony Pictures. Οι περισσότερες από τις τηλεόρασεις και τις εταιρείες παραγωγής ταινιών που δεν ανήκουν στις μεγαλύτερες εταιρείες ελέγχονται επίσης από τους Εβραίους.
Για παράδειγμα, η New World Entertainment, που ανακηρύχθηκε από ένας αναλυτή μέσων ενημέρωσης ως “η πρώτη ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής τηλεοπτικών προγραμμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες,” ανήκει στον Ronald Perelman, ένα Εβραίο.
Η ποιο γνωστή από τις μικρότερες εταιρείες μέσων μαζικής ενημέρωσης, η Dreamworks SKG, είναι μια αυστηρά kosher υπόθεση. Η Dream Works ιδρύθηκε το 1994 εν μέσω μεγάλης δημοσιότητας εξαιτίας της συμμετοχής,του κολοσσου της δισκογραφικης βιομηχανιας, του David Geffen, του πρώην πρόεδρου της Disney Pictures Jeffrey Katzenberg, και του σκηνοθέτη Στίβεν Σπίλμπεργκ, οι τρεις από τους οποίους είναι Εβραίοι. Η εταιρεία παράγει ταινίες, κινούμενα σχέδια, τηλεοπτικά προγράμματα, και μουσική.
Δύο άλλες μεγάλες εταιρείες παραγωγής,η MCA και η Universal Pictures, και οι δύο ανήκουν στην Seagram Company, Ltd . Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Seagram, είναι ο Edgar Bronfman ο νεώτερος, ο οποίος είναι επίσης πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Κογκρέσου. Είναι γνωστό ότι οι Εβραίοι ελέγχουν την παραγωγή και διανομή ταινιών από την έναρξη του κινηματογράφου στις αρχές της δεκαετίες του 20ού αιώνα. Αυτό συμβαίνει ακόμα και σήμερα. Ταινίες που παράγονται μόνο από τις πέντε μεγαλύτερες εταιρείες κινηματογράφου που προαναφέρθηκαν-Disney, Warner Brothers, Sony, Paramount (Viacom), και η Universal (Seagram)-αντιπροσώπευαν το 74 τοις εκατό των συνολικών εσόδων του box-office για τους πρώτους οκτώ μήνες του 1995 . Οι τρεις μεγαλοι στη τηλεοπτική μεταδοση προγραμματων ήταν οι ABC, CBS και NBC. Με την ενοποίηση των αυτοκρατοριών μέσων μαζικής ενημέρωσης, τα τρία αυτά δεν είναι πλέον ανεξάρτητες οντότητες.Όμως και κατα την περίοδο που ήταν ανεξάρτητες, κάθε μια απο αυτές ελεγχόταν από έναν Εβραίο από την ίδρυσή της: ABC από Leonard Goldenson, CBS πρώτα από τον William Paley και στη συνέχεια από τον Lawrence Tisch, NBC και πρώτα από τον David Sarnoff και στη συνέχεια από τον γιο του Ρόμπερτ. Για αρκετές δεκαετίες, τα δίκτυα αυτά στελεχώνονται από πάνω προς τα κάτω με τους Εβραίους, και η απαραίτητη εβραιοσύνη του τηλεοπτικού δικτύου δεν άλλαζε καθώς τα δίκτυα αυτά απορροφήθηκαν από άλλες εταιρείες. Η εβραϊκή παρουσία στην τηλεοπτικές ειδήσεις παραμένει ιδιαίτερα ισχυρή. Όπως σημειώνεται, η ABC είναι μέρος της εταιρείας Disney του Eisner , καθώς και οι εκτελεστικοί παραγωγοι (executive producers)προγραμμάτων ειδήσεων του ABC είναι όλοι οι Εβραίοι: Victor Neufeld (20-20), Bob Reichbloom (Good Morning America), και Rick Kaplan (World News Tonight). Η CBS αγοράστηκε πρόσφατα από την Westinghouse Electric Corporation. Ωστόσο, ο άνθρωπος που διορίστηκε απο τον Lawrence Tisch, ο Eric Ober, παραμένει πρόεδρος του CBS News, και ο Ober είναι Εβραίος. Στο NBC, που τώρα ανήκει στην General Electric, στο NBC News Πρόεδρος Andrew Lack είναι Εβραίος, όπως οι εκτελεστικοί παραγωγοί Jeff Zucker (Today), Jeff Gralnick (NBC Nightly News), και Neal Shapiro (Dateline).

Ο έντυπος τύπος, μετά από τηλεοπτικές ειδήσεις, εφημερίδες κατέχει το μεγαλύτερο μερίδιο επιρροής οσον αφορα στον τομεα της ενημέρωσης στην Αμερική. Εξήντα εκατομμύρια εντύπων πωλουνται (και πιθανώς διαβάζονται) κάθε μέρα. Αυτά τα εκατομμύρια κατανεμονται μεταξύ των περίπου 1.500 διαφορετικών εκδόσεων.Θα μπορούσε κανείς να συμπεράνει ότι ο μεγάλος αριθμός των διαφόρων εφημερίδων σε ολόκληρη την Αμερική, θα παρέχει προστασία κατά των Εβραίων ,τον έλεγχο και την παραπληροφόρηση. Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει. Υπάρχει λιγότερη ανεξαρτησία, λιγότερος ανταγωνισμός, και πολύ λιγότερο η εκπροσώπηση των συμφερόντων μας πράγμα που θα σκεφτόταν και ένας απλός παρατηρητής.
Οι ημέρες κατά τις οποίες οι περισσότερες πόλεις και κωμοπόλεις είχαν ακόμη αρκετές εφημερίδες ανεξάρτητης ιδιοκτησίας που εκδίδονται από τον τοπικό πληθυσμό με στενούς δεσμούς με την κοινότητα αποτελούν πλέον παρελθόν. Σήμερα, οι περισσοτερες “τοπικές” εφημερίδες ανήκουν σε ένα μάλλον μικρό αριθμό μεγάλων εταιρειών που ελέγχονται από τα στελέχη που ζουν και εργάζονται εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες μίλια μακριά. Το γεγονός είναι ότι μόνο το 25 τοις εκατό των 1500 εντύπων της χώρας, ανήκουν σε ανεξάρτητα άτομα. Τα υπόλοιπα ανήκουν σε πολυ-αλυσίδες εφημερίδων.

Μόνο μια χούφτα είναι αρκετά μεγάλη για να διατηρήσει ανεξάρτητα επιτελεία αναφοράς εκτός των ίδιων των κοινοτήτων τους.Τα υπόλοιπα εξαρτώνται από αυτά τα λίγα για όλες τις εθνικές και διεθνείς ειδήσεις τους.

Η αυτοκρατορία Newhouse των Εβραίων αδελφών Samuel και Donald Newhouse παρέχει ένα παράδειγμα της κατι περισσότερο από έλλειψης πραγματικού ανταγωνισμού μεταξύ των ημερησίων εφημερίδων της Αμερικής: αυτό καταδεικνύει επίσης την ακόρεστη όρεξη των Εβραίων για όλα τα όργανα ελέγχου της γνώμης πράγμα που θα διευκολυνε στο εργο τους…Η Newhouses έχει στην ιδιοκτησία της 26 ημερήσιες εφημερίδες, μεταξύ των οποίων αρκετές μεγάλες και σημαντικές, όπως η Cleveland Plain Dealer, τη Newark Star-Ledger, και η New Orleans Times-Picayune: το μεγαλύτερο εθνικό εκδοτικό κολοσσό όσον αφορα στις εμπορικές συναλλαγές.Τη Random House, με όλες τις θυγατρικές της.Η Newhouse Broadcasting, αποτελείται από 12 σταθμούς μετάδοσης τηλεοπτικών και 87 συστήματα καλωδιακής τηλεόρασης, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων από τα μεγαλύτερα καλωδιακά δίκτυα της χώρας. Η συμπληρωματική Sunday Parade, με κυκλοφορία πάνω από 22 εκατομμύρια αντίτυπα την εβδομάδα, περίπου δύο δωδεκάδες μεγάλων περιοδικών, συμπεριλαμβανομένων και των New Yorker, Vogue, Madmoiselle, Glamour, Vanity Fair, Bride’s, Gentlemen’s Quarterly, Self, House & Garden, καθώς και όλα τα άλλα περιοδικά της ιδιοκτησίας του εκδοτικού οικου Conde Nast. Αυτή η εβραϊκή αυτοκρατορία μέσων ενημέρωσης ιδρύθηκε από τον Samuel Newhouse, ένα μετανάστη από τη Ρωσία.

Η καταβρόχθιση τόσων πολλών εφημερίδων από την οικογένεια Newhouse κατέστη δυνατή σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι οι εφημερίδες δεν υποστηρίζονται και συντηρούνται από τους συνδρομητές τους, αλλά από τους διαφημιστές. Είναι τα έσοδα από διαφημίσεις και όχι η συνδρομή που συλλέγεται από τους αναγνώστες της εφημερίδας η οποία πληρώνει κατά μεγάλο μέρος τους μισθούς των συντακτών και επιφέρει κέρδη στον ιδιοκτήτη. Κάθε φορά που οι μεγάλοι διαφημιστές σε μία πόλη επιλέξουν να ευνοήσουν μια εφημερίδα σε βάρος μιας άλλης με τις επιχειρήσεις τους, η ευνοημένη εφημερίδα θα ανθίσει ενώ θα βλέπει τους ανταγωνιστές της να πεθαίνουν.

Από τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν η εμπορική εξουσία των εβραίων στην Αμερική έγινε κυρίαρχη οικονομική δύναμη, υπήρξε μια σταθερή αύξηση του αριθμού των αμερικανικών εφημερίδων που περνούσαν σε εβραϊκά χέρια, συνοδευόμενη από σταθερή μείωση του αριθμού των ανταγωνιστικών εφημερίδων που ανηκαν σε “gentiles”-κυρίως ως αποτέλεσμα της επιλεκτικής πολιτικής διαφήμισης από Εβραίους εμπόρους. Επιπλέον, ακόμη και αυτές οι εφημερίδες που βρίσκονταν ακόμη υπό την ιδιοκτησία και διαχείριση των τζεντιλε είναι τόσο καλά εξαρτημενες από τα έσοδα των εβραικων διαφημίσεων,που η συντακτική και εκδοτική τους πολιτική ειναι κατα μεγάλο βαθμό περιοσμένη απο το τι αρέσει και τι όχι στους εβραίους. Ισχύει τόσο και στην επιχειρηση μιας εφημερίδας, όπως και παντου ότι αυτός που πληρώνει πάντοτε έχει τον πρώτο λογο..
Τρεις εβραϊκές Εφημερίδες

Η κατάργηση του ανταγωνισμού και η δημιουργία τοπικών μονοπωλίων πάνω στη διάδοση των ειδήσεων και των απόψεων έχουν συνοδευτεί από την αύξηση του εβραικού ελέγχου στις εφημερίδες της Αμερικής. Η επακόλουθη δυνατότητα των Εβραίων να χρησιμοποιεί τον Τύπο ως όργανο κοινής αποδοχής της εβραϊκής πολιτικής δύσκολα θα μπορούσε να απεικονιζεται καλύτερα από ό, τι φαίνεται από τα παραδείγματα των τριών πιο διάσημων και μεγαλύτερης επιρροής εφημερίδων της χώρας: οι New York Times, η Wall Street Journal, και η Washington Post . Αυτές οι τρεις, που κυριαρχούν στα οικονομικά και πολιτικά καφάλαια της Αμερικής, έιναι οι εφημερίδες, οι οποίες καθορίζουν τις τάσεις και τις κατευθυντήριες γραμμές για σχεδόν όλες τις άλλες. Είναι αυτές που αποφασίζουν τι είναι είδηση και τι δεν είναι, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Από αυτές ουσιαστικά προέρχονται όλες οι ειδησεις,οι υπόλοιπες απλά τα αντιγράφου.Και οι τρεις εφημερίδες βρίσκαονται σε εβραϊκό χέρια. Η New York Times, ιδρύθηκε το 1851 από δύο “gentiles”,τον , Henry Raymond και τον George Jones. Μετά το θάνατό τους, αγοράστηκε το 1896 από από έναν πλούσιο εβραίο εκδότη ,τον Adolph Ochs.Ο δισέγγονος του, ο Arthur Ochs Sulzberger ο νεώτερος, είναι σήμερα ο εκδότης και διευθύνων σύμβουλος της εφημερίδας. Ο εκτελεστικός συντάκτης είναι Max Frankel, και ο αρχισυντάκτης είναι ο Joseph Lelyveld. Και οι δυο τους είναι επίσης Εβραίοι.

Η οικογένεια Sulzberger επίσης κατέχει, μέσω των New York Times Co, 33 άλλες εφημερίδες, συμπεριλαμβανομένης και της Boston Globe. Δώδεκα περιοδικά, συμπεριλαμβανομένων των McCall και Family Circle με κυκλοφορίες των 5 εκατ. αντιτυπων το καθένα. Επτά ραδιοφωνικούς σταθμούς και τηλεοπτικές σταθμούς. Ένα καλώδιακό – τηλεοπτικό κανάλικαι τρεις εταιρείες εκδόσεων βιβλίων.

Η New York Times News Service μεταδίδει ειδήσεις καθώς και φωτογραφίες από την εφημερίδα New York Times μεσω καλωδιων σε 506 άλλες εφημερίδες, πρακτορεία ειδήσεων, και περιοδικά. Παρόμοιας εθνικής σημασίας είναι η Washington Post, η οποία, έχοντας εγκαταστήσει τα δικά της ατομα σε κυβερνητικές υπηρεσίες στην Ουάσιγκτον, έχει μια εσωτερική ενήμερωση οσον αφορά τις ειδήσεις που αφορούν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

Η Washington Post, όπως και οι New York Times, έχει μη-εβραϊκή καταγωγή. Ιδρύθηκε το 1877 από τον Stilson Hutchins, από τον οποίον την αγόρασε το 1905 ο John McLean, και αργότερα την κληροδότησε στον Edward McLean. Τον Ιούνιο του 1933, ωστόσο, στο απόγειο της μεγάλης οικονομικής κρίσης, η εφημερίδα αναγκάστηκε να κηρύξει πτώχευση. Αγοράστηκε σε πλειστηριασμό πτώχευσης από τον Eugene Meyer, ένα εβραίο χρηματοδότη.

Η Washington Post διοικείται πλέον από την Katherine Meyer Graham, κόρη του Eugene Meyer. Είναι ο κύριος μέτοχος και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Washington Post Co. Το 1979, διόρισε τον γιο της Donald εκδότη της εφημερίδας. Κατέχει πλέον και τη θέση του προέδρου και Διευθύνων Σύμβουλος της Washington Post Co.

Η εταιρεία Washington Post Co είναι μέτοχος σειρά από άλλα μέσα ενημέρωσης όπως εφημερίδες, τηλεόραση, περιοδικά και, με πιο αξιοσημείωτο το εθνικό εβδομαδιαίο περιοδικό το Newsweek το οποίο ειναι δεύτερο σε πωλήσεις. Η εφημερίδα Wall Street Journal, η οποία πωλεί 1,8 εκατομμύρια αντίτυπα κάθε εργάσιμη μέρα, είναι η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα της χώρας. Ανήκει στην Dow Jones & Company, Inc, μια εταιρεία της Νέας Υόρκης η οποία εκδίδει επίσης 24 άλλες ημερήσιες εφημερίδες και τα εβδομαδιαίους οικονομικούς πίνακες του Barron μεταξύ των άλλων.

Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Dow Jones είναι Peter Kann, ο οποίος είναι Εβραίος. Ο Kann κατέχει επίσης τις θέσεις του προέδρου και του εκδότη της Wall Street Journal. Οι περισσότερες από τις άλλες μεγάλες εφημερίδες της Νέας Υόρκης δεν είναι καλύτερα χέρια απ ο,οτι οι New York Times και η Wall Street Journal.

Η New York Daily News ανήκει στον Εβραίο κτηματομεσίτη Mortimer B. Zuckerman. Η εβδομαδιαια εφημερίδα Village Voice είναι η προσωπική περιουσία του Leonard Stern, του Εβραίου δισεκατομμυριούχου ιδιοκτήτη του Hartz Mountain -επιχείρηση προμήθειας προιοντων για κατοικιδια.
Άλλα ΜΜΕ

Η ιστορία είναι λίγο πολύ η ίδια για τα άλλα μέσα, όπως είναι και για την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, και τις εφημερίδες. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τα περιοδικά. Τ ρία από αυτα που εκδίδονται στις Ηνωμένες Πολιτείες: Time, Newsweek, και των U.S. News and World Report. To Time, με εβδομαδιαία κυκλοφορία 4,1 εκατομμυρίων, εκδίδεται από μια θηγατρική της Time Warner Communications. Ο διευθύνων σύμβουλος της Time Warner Communications, όπως προαναφέρθηκε, ο είναι Gerald Levin, ένας Εβραίος.Το περιοδικό Newsweek, εκδίδεται από την Washington Post Company, απο την Εβραία Katherine Meyer Graham. Η εβδομαδιαία κυκλοφορία του ανέρχεται στα 3,2 εκατομμύρια αντιτυπα. Τα περιοδικά US News και το World Report, με εβδομαδιαία κυκλοφορία 2,3 εκατ., ανήκουν και εκδίδονται από Mortimer Zuckerman, έναν Εβραίο. Ο Zuckerman κατέχει επίσης την Atlantic Monthly και μια μικρού σχήματος εφημερίδα της Νέας Υόρκης, την εφημερίδα Daily News, η οποία είναι η έκτη μεγαλύτερη εφημερίδα στη χώρα. Όσον αφορα τους μεγαλυτερους εκδοτικούς ομίλους, η κατάσταση είναι επισης μια εβραϊκή υπόθεση. Τρεις από τους έξι μεγαλύτερους εκδότες βιβλίων στις ΗΠΑ, σύμφωνα με την εβδομαδιαίο περιοδικό για τους εκδοτες και τις εκδοσεις, ανήκουν ή ελέγχονται από τους Εβραίους. Αυτοί είναι η (1η θεση)Random House (με πολλές θυγατρικές της, συμπεριλαμβανομένης της Crown Publishing Group), η (3ηθέση)Simon & Schuster, και η (6η θεση)Time Warner Trade Group (συμπεριλαμβανομένης της Warner Books and Little, Brown). Άλλος εκδότης με ιδιαίτερη σημασία είναι η Western Publishing. Παρόλο που κατατάσσεται μόλις στην 13η θέση σε μέγεθος μεταξύ όλων των εκδοτών των ΗΠΑ, κατέχει την πρώτη θέση μεταξύ των εκδοτών παιδικών βιβλίων, με περισσότερα από το 50 τοις εκατό της αγοράς. Πρόεδρός της και διευθύνων σύμβουλος είναι ο Richard Snyder, ένας Εβραίος, ο οποίος αντικαταστάθηκε μόλις από τον Richard Bernstein,που είναι επίσης Εβραίος.
Η Επίδραση του εβραϊκού Ελέγχου των Μέσων Ενημέρωσης

Αυτά είναι τα πραγματικά περιστατικά του εβραϊκού ελέγχου των μέσων ενημέρωσης στην Αμερική. Όποιος είναι πρόθυμος να δαπανήσει αρκετές ώρες σε μια μεγάλη βιβλιοθήκη μπορεί να ελέγξει την ακρίβειά τους. Ελπίζω ότι όλα αυτα τα στοιχεία αυτά είναι το λιγότερο ενοχλητικά και για εσάς. Πιστεύετε πως πρέπει οποιαδήποτε μειονότητα να έχει τη δυνατότητα να ασκεί τέτοια τρομερή δύναμη και εξουσία. Βεβαίως οχι, και επιτρέποντας σε άτομα με πεποιθήσεις όπως αυτές που εκφράζονται στο Ταλμούδ, να καθορίζει τι θα διαβάσετε ή θα παρακολουθήσετε δινει σε αυτή τη μικρή μειονότητα το δικαίωμα να γεμίσει με μούχλα το μυαλό μας για να ικανοποιήσει τα δικα της Ταλμουδικά συμφέροντα, τα συμφέροντά τους, τα οποία, όπως έχουμε αποδείξει είναι διαμετρικά αντίθετα προς τα συμφέροντα του λαού μας. Επιτρέποντας στους Εβραίους να ελέγχουν τα νέα μας και τα μέσα ψυχαγωγίας, κάνουμε περισσότερα από το να τους δωσουμε απλώς την δυνατοτητα να επηρεαζουν αποφασιστικά το πολιτικό μας συστήμα αλλά και τον εικονικό έλεγχο της κυβέρνησής μας.
Τους δίνουμε επίσης τον έλεγχο του μυαλου και της ψυχής των παιδιών μας,των οποίων η συμπεριφορά και τα πιστεύω τους διαμορφώνονται περισσότερο από την τηλεόραση και την εβραϊκή τηλεοραση και τις εβραϊκές ταινίες παρά απο τους γονείς τους, τα σχολεία τους, ή οποιαδήποτε άλλη επιρροή.

Εικόνες αποκάλυψης από μεταλλεία χρυσού στον Καναδά – Στην Ελλάδα γιατί δεν «παίζει» η είδηση;

Κατάσταση εκτάκτου ανάγκης κήρυξε την Τετάρτη 6 Αυγούστου η Περιφέρεια Καριμπού της Βρετανικής Κολομβίας στην περιοχή που επλήγη από την καταστροφική κατάρρευση του φράγματος αποβλήτων στο μεταλλείο χαλκού-χρυσού Mount Polley.

Η διάρρηξη του φράγματος τα ξημερώματα της Δευτέρας 4 Αυγούστου απελευθέρωσε 10 δισεκατομμύρια λίτρα νερού και 4,5 εκατομμύρια κυβικά μέτρα τελμάτων εμπλουτισμού, προκαλώντας ρύπανση σε αρκετά ρέματα, ποτάμια και λίμνες της περιοχής.

Σε ισχύ παραμένει η απόλυτη απαγόρευση χρήσης νερου από τις λίμνες και τα ποτάμια. Η ανησυχία είναι μεγάλη για τις επιπτώσεις της ρύπανσης, όχι μόνο στην υγεία του (λιγοστού) πληθυσμού αλλά και στα υδατικά οικοσυστήματα της περιοχής που είναι σημαντικοί τόποι αναπαραγωγής του σολωμού.

To Υπουργείο Περιβάλλοντος εξέδωσε εντολή προς την εταιρεία να αποκαταστήσει τη ρύπανση. Διαδοχικές αποκαλύψεις που έρχονται στο φως αποδεικνύουν ότι η επικινδυνότητα του φράγματος κάθε άλλο παρά άγνωστη ήταν στην εταιρεία, στην οποία είχε γίνει σειρά συστάσεων από τις αρμόδιες αρχές της Βρετανικής Κολομβίας.

Και οι «μετασεισμοί» από το ατύχημα συνεχίζονται, ενώ πολλοί προειδοποιούν ότι θα είναι πλήγμα για το σύνολο της μεταλλευτικής βιομηχανίας.

Αξίζει να παρακολουθήσετε το hashtag #MountPolley στο Twitter όπου χιλιάδες άνθρωποι γράφουν εξοργισμένοι με αυτό που συνέβη στη χώρα που περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στον κόσμο περηφανεύεται για τη μεταλλευτική της βιομηχανία.

Αμέτρητα άρθρα σε ιστοχώρους και εφημερίδες που ζητούν «να πέσουν κεφάλια» αυτών που ευθύνονται.

Άλλα άρθρα διερωτώνται αν η εταιρεία Imperial Metals έχει τα χρήματα να αποκαταστήσει τη ζημία ή αν το πανάκριβο μάρμαρο θα πληρώσουν για μια ακόμα φορά οι φορολογούμενοι πολίτες.

Ομοβροντία πυρών από το σύνολο του τύπου δέχεται η περιφερειακή κυβέρνηση για την ανεπάρκεια των κρατικών ελέγχων στο μεταλλείο και την αδυναμία της να επιβάλει στην εταιρεία να συμμορφωθεί. Επαναλαμβάνουμε ότι μιλάμε για τον Καναδά, όχι για την Ελλάδα!

Στον Καναδά, πέντε ολόκληρες μέρες μετά τη διάρρηξη του φράγματος, το θέμα εξακολουθεί να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας με τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά και έντυπα μέσα ενημέρωσης της χώρας να φιλοξενούν καθημερινά εκτενή σχετικά ρεπορτάζ.

Μεγάλη έκταση έχει πάρει το θέμα και σε όλο τον κόσμο, προκαλώντας έντονη ανησυχία ιδιαίτερα στις χώρες που έχουν ή που προγραμματίζουν να έχουν τέτοιου είδους μεταλλεία, όπως οι Η.Π.Α. Μια αναζήτηση με τον όρο «Mount Polley» στο Google News δίνει 30.800 αποτελέσματα!

Και στην Ελλάδα, από όσο είδαμε, δεν έχει γράψει κανείς μία γραμμή… Κανείς, πέρα από τα ιστολόγια που αναπαρήγαγαν το δικό μας άρθρο: Περιβαλλοντικός εφιάλτης στον Καναδά από διαρροή αποβλήτων μεταλλείου παρόμοιου με τις Σκουριές. Το θέμα δεν πέρασε απλά «στα ψιλά», πέρασε στην απόλυτη ανυπαρξία.

Κανένα από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης δεν μετέφρασε έστω δυο γραμμές κάποιου από τα σχετικά άρθρα του πρακτορείου Reuters.

Δεν τα είδαν; Βρήκαν ασήμαντο ένα περιβαλλοντικό ατύχημα που οι Καναδικές ειδησεογραφικές σελίδες λένε ότι είναι «ένα από τα χειρότερα στον κόσμο»; Θεώρησαν ότι δεν μας αφορά το θέμα γιατί δεν έχει σχέση με τίποτα που συμβαίνει ή πρόκειται να συμβεί στην Ελλάδα; H φράση «μεταλλείο χαλκού-χρυσού» δεν χτύπησε κάποιο καμπανάκι; Ή μήπως χτύπησε;

Είναι γνωστό το αυτό το παραμύθι και πριν από εμάς το άκουσαν και οι Καναδοί. Η καταστροφή είναι κάτι μακρινό και αόριστο, κάτι «που δεν μπορεί να συμβεί». Μέχρι που συμβαίνει. Και συμβαίνει πάντα, με μαθηματική ακρίβεια.

Πηγή: antigoldgr.org