ΕΝΚΕ Ενωμένη Κίνησις Ελλήνων………περί την εγγύηση που προσφέρει το κράτος για την ιδιοκτησία.

ΕΝ.Κ.Ε

Άρθρο 17 λοιπόν και παραγράφους 1, 2 και 3 που περιγράφουν την εγγύηση που προσφέρει το κράτος για την ιδιοκτησία. Εδώ ταιριάζει τώρα να παρουσιάσεις το χαράτσι που έχει επιβάλει η υπάρχουσα εξουσία κι όπως έχω ξαναγράψει είναι μια μεγάλη απάτη , που επιβαρύνει τον πολίτη χωρίς ποτέ το δικαίωμα να υπάρχει κάποτε αποζημίωσης.
Έχω γράψει ξανά πως ακόμα κι αν το δεχθούμε ότι βάλαμε επιστάτη και εισπράκτορα από τα κόπια μας ενώ πληρώσαμε κάθε φόρο στο Κράτος για να το δημιουργήσουμε , καθώς και να το αποκτήσουμε …. δεν υπάρχει προηγούμενο γι εκείνο που επιβλήθηκε «το πλήρωνε μόνο εσύ τα έξοδά του και εμένα δίνε μου από τα κέρδη του» … δεν έχει ταίρι.
Για ποιά εγγύηση μιλά και ποιά εγγύηση προσφέρει το Κράτος της υπάρχουσας εξουσίας;

Άρθρο 21 παράγραφος 1 όπου αναφέρει, πως το Κράτος προστατεύει την οικογένεια. Εδώ θα ήθελα κάποια βοήθεια καθώς όπου κι αν κοιτάξω, θα δω την οικογένεια να διαλύεται με ευθύνη της κακής διαχείρισης από την υπάρχουσα τάξη της εξουσίας.
Η ανικανότητά της να προσφέρει την κατάλληλη παιδεία.
Η ανικανότητά της να προσφέρει σταθερή οικονομία, ώστε να εξασφαλιστεί η εργασία, η οποία προσφέρει την δυνατότητα να αντεπεξέλθει μια οικογένεια, στα καθημερινά πλέον έξοδα, για μεγάλο αριθμό των Ελλήνων πολιτών, είναι ένα βασανιστικό γεγονός. Αυτό το καταγράφει ο αριθμός ανέργων που όσο πάει και αυξάνει , ενώ τα στοιχεία δείχνουν ένα μόνο μέρος από το πραγματικό μέγεθος για πολλούς λόγους, τους οποίους έχει πάλι ευθύνη η εξουσία και η ανικανότητά της. Η ανικανότητά της να προσφέρει περίθαλψη σε όσους πάσχουν από το σημερινό φαινόμενο της δυστυχίας, αναγκάζοντας τους πολίτες να είναι περιφερόμενοι σε γνωστούς και φίλους για βοήθεια, χωρίς να λαμβάνουν τελικά βοήθεια, επειδή και οι γνωστοί και φίλοι έχουν το ίδιο πρόβλημα με αυτούς, είναι άλλη μια απόδειξη ανικανότητας από την υπάρχουσα εξουσία.
Η ανικανότητά της να προσφέρει κάθε βοήθεια, ισοδυναμεί με παραβίαση και αυτού του Άρθρου στην παράγραφο 1. Εάν πάμε στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, που αναφέρει για προστασία του Κράτους ως υποχρέωση του απέναντι σε ανάπηρους, πολύτεκνες οικογένειες, Χήρες, ορφανά και άλλους πολίτες που έχουν κάθε μορφή ανάγκης από το Κράτος, θα διαπιστώσουμε πως η εξουσία επαφίεται σε κάποιες ομάδες συλλόγων όπου μεριμνούν πολλές από αυτές ανεξέλεγκτα και απροσδιόριστα σχετικά με φυλετικές καταβολές συνανθρώπων μας ως επιλογές τους. Όχι ότι η ΕΝ.Κ.Ε έχει κάποιο πρόβλημα γι αυτό, αλλά το Άρθρο 21 και παράγραφος 2 αναφέρει για βοήθεια από το Κράτος προς τους Έλληνες. Μα ακόμα κι αν αυτή η αναφορά είναι ένα δικό μου λάθος, τότε δεν είναι λάθος η υποτίμηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας από αυτές τις ομάδες όταν προσφέρουν στο Μοναστηράκι και μπροστά στα μάτια όλων των παρευρισκόμενων στην πλατεία, τροφή σε πεινασμένους, οι οποίοι περιμένουν στην ουρά, έχοντας ξεχάσει πλέον αυτό που έχει την ονομασία αξιοπρέπεια. Έχει συμβεί μπροστά στα μάτια μου.

Στις επόμενες παραγράφους δεν ξέρεις από πού να πιάσεις και που να σταματήσεις. Παράγραφος 3 λοιπόν καθώς το θέμα υγεία είναι μια σπουδαία υπόθεση για κάθε πολίτη και δεν θα πω πολλά παρά μόνο πως μια ανεπίσημη επίσκεψη κάποιου σε ένα νοσοκομείο το βράδυ αλλά και την ημέρα, είναι αρκετή για να διαπιστώσει, πως στην θέση αποκλειστικών υπάρχουν πολλές ανεκπαίδευτες αλλοδαπές ( καθώς η διοίκηση του νοσοκομείου δίνει το δικαίωμα να επιβλέπουν τον ασθενή κοπέλες που προσλήφθηκαν για οικιακοί βοηθοί) και πολλές φορές χωρίς να γνωρίζουν την Ελληνική γλώσσα , ώστε να ειδοποιήσουν έγκαιρα ή να εξηγήσουν οτιδήποτε είναι απαραίτητο, σε περίπτωση που συμβεί κάτι στον ασθενή. Άλλη μια παραβίαση του Συντάγματος.
Δεν είναι η μόνη που μπορώ να αναφέρω, αλλά είναι αντιπροσωπευτική κι αυτή για την αδιαφορία από τη υπάρχουσα εξουσία.
Παράγραφος 4 και εδώ η παραβίαση του συντάγματος φτάνει σε σημείο απερίγραπτης κοροϊδίας για να μην πω εγκλήματος. Υπάρχει η αναφορά πως σε λίγο πως ξεκινούν οι Πλειστηριασμοί και το Σύνταγμα αναφέρει πως η απόκτηση κατοικίας από αυτούς πoυ την στερούνται ή πoυ στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενη ειδικής φροντίδας τoυ Kράτoυς.
Τί άλλο να προσθέσεις εδώ;
Μια εξουσία που σε προωθεί στον δανεισμό, σε προωθεί στον τζόγο, σε προωθεί σε τακτικές που σου δίνουν την εντύπωση δυνατότητας πλουτισμού με το χρηματιστήριο ώστε να επενδύεις τον από ετών αποκτημένο κόπο σου και κάποια στιγμή συμβαίνει να χάνεις το έδαφος κάτω από τα πόδια σου με ευθύνη της ίδιας της εξουσίας, η οποία σου ζητά να παραδώσεις ότι επένδυσες σε αυτούς που δημιούργησαν αυτή την κατάσταση.
Που υπάρχει λοιπόν η προστασία του Κράτους απέναντι σ’ αυτόν τον εξαπατημένο πολίτη;
Τί ρόλο παίζει η ύπαρξη αυτής της εξουσίας όταν δεν έχει την δυνατότητα εφαρμογής του Συντάγματος ώστε να προστατέψει τον Έλληνα πολίτη;
Από πού θα βρει το δίκιο του ο Έλληνας πολίτης όταν η υπάρχουσα εξουσία δεν έχει την δυνατότητα ή την επιδίωξη να τον προστατέψει;

Άρθρο 22 και παράγραφος 1: H εργασία απoτελεί δικαίωμα και πρoστατεύεται από τo Kράτoς, πoυ μεριμνά για τη δημιoυργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πoλιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση τoυ εργαζόμενoυ αγρoτικoύ και αστικoύ πληθυσμoύ. Όλoι oι εργαζόμενoι, ανεξάρτητα από φύλo ή άλλη διάκριση, έχoυν δικαίωμα ίσης αμoιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας.
Δεν έχω να πω και πολλά για κάτι, που είναι ανύπαρκτο εδώ και παρά πολλά χρόνια, για να μην πω από ανέκαθεν.
Δεν μπορώ να πω πως είναι παραβίαση, επειδή δεν υπήρχε ποτέ αυτή η προστασία του Κράτους και μπορεί να θεωρηθεί μόνο ως στόχος που ποτέ δεν ήταν εφικτός. Όσες απεργίες κι αν συνέβησαν, όσες επαναστάσεις, όσες διαμαρτυρίες, το αποτέλεσμα είναι να μην υπάρχει καμία εξασφαλισμένη προστασία σχετικά με το θέμα εργασίας του πολίτη.
Με ένα καλά μελετημένο – από πολλά έτη πριν – υπόγειο σχέδιο, έχουν εξαφανιστεί τα Ελληνικά εργατικά χέρια, με αποτέλεσμα η ανάγκη ύπαρξης των μεταναστών να είναι απαραίτητη. Το κατέβασμα των βάσεων για είσοδο στα πανεπιστήμια, έδωσε την δυνατότητα και σε παιδιά που δεν είχαν την ικανότητα ανωτέρων σπουδών να είναι σήμερα άνεργοι επιστήμονες. Εκμεταλλεύτηκε η εξουσία το πάθος των γονέων να καμαρώσουν τα παιδιά τους ως επιστήμονες, άσχετα εάν ήταν κατάλληλα ή όχι να έχουν αυτή την ιδιότητα. Σήμερα απολαμβάνουμε με τον πιο άσχημο τρόπο αυτή την ικανοποίηση που μας πρόσφερε το Κράτος, αντιπροσωπευόμενο από αυτή την μορφή εξουσίας. Στέλνουμε τα παιδιά μας στο εξωτερικό για να επιλέξουν εκεί οι ξένοι τα καλύτερα μυαλά και να μας επιστρέψουν ότι θεωρούν πως δεν έχει την αξία της ονομασίας που φέρουν. Τα υπόλοιπα συσσωρεύονται στις καφετέριες, ψάχνοντας το όνειρό τους κι απογοητευμένα από την κοινωνία που βρέθηκαν. Κανένας ποτέ δεν θα τα αποζημιώσει για την ψυχική αυτή φθορά τους και κανένας δεν θα συμπαρασταθεί στους γονείς που αισθάνθηκαν πόσο εξαπατημένοι είναι από αυτή την μορφή εξουσίας. Για άλλη μια φορά θα αισθανθούν υπεύθυνοι οι ίδιοι και θα κάνουν τα πάντα για να συμπαρασταθούν στα παιδιά τους, ενώ την ευθύνη την έχει άλλος και συγκεκριμένα η εξουσία που παραβιάζει κι εδώ το Σύνταγμα και δεν δίνει λύση στο τεράστιο αυτό πρόβλημα των πολιτών.

Στο Άρθρο 22 και παράγραφο 5 παρουσιάζει ολοφάνερα πως την ευθύνη για την κατάντια της κοινωνικής ασφάλισης έχει η εξουσία. Είναι αυτό που έγραψα για τους συνταξιούχους στην χθεσινή ανακοίνωση και το άσχημο παιχνίδι που παίζει η εξουσία μαζί τους.
Είναι αυτό που θα γράψω για την εξαπάτηση κάθε ασφαλισμένου που του ζητά μόνο να πληρώνει χωρίς να ρωτά και καμία εγγύηση πως θα λάβει κάποτε αυτά τα χρήματα, καθώς δεν υπάρχει σταθερότητα στην ηλικία που θα έχει την δυνατότητα της σύνταξης, αλλά και στο ποσό που τελικά θα λάβει ως μηνιαία σύνταξη.
Είναι αυτή η απάτη που συμβαίνει να αυξάνει το ένσημο, επιβαρύνοντας τον πολίτη, αλλά να μειώνει μετά το χρηματικό ποσό που κάνει να λαμβάνει ο ασφαλιζόμενος. Είναι η απάτη που ζητά κάποιο αριθμό ενσήμων για συνταξιοδότηση, χωρίς να αναφέρει πως με την αύξηση του ενσήμου, δυσχεράνει τον πολίτη στην διαδικασία συλλογής των ενσήμων, ακόμα και για την ετήσια ιατροφαρμακευτική δυνατότητα περίθαλψης, σφραγίζοντας το βιβλιάριο ασθενείας.

Άρθρο 25 παράγραφος 1 όπου αναφέρει για άλλη μια φορά πως το Κράτος εγγυάται τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου, ενώ στην παράγραφο 2 προσθέτει πως η αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων τoυ ανθρώπου από την Πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτωση της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη.
Πιστεύω πως όποιο σχόλιο ή σχόλια και να κάνω εδώ είναι περιττά καθώς καμία κοινωνική πρόοδο κι ελευθερία δεν είναι ορατή μέσα σε αυτή την χαμένη αίσθηση ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο που βιώνουμε καθημερινά, αλλά και την στέρηση ελευθερίας που βιώνουμε, καθώς οι επιλογές που μας προσφέρει η εξουσία είναι μόνο βίαιων συμπεριφορών μας , ως μόνη διέξοδο έκφρασης της αγανάκτησής μας για ότι συμβαίνει. Η εξουσία είναι υποχρεωμένη βάση Συντάγματος να παρέχει σε κάθε πολίτη (κι όχι επιλεκτικά) την αίσθηση προστασίας αλλά και την δυνατότητα έκφρασης με τέτοιο τρόπο που δεν θα δημιουργεί αναταραχές και αστάθεια στην τάξη.
Η ανικανότητά της να επικρατεί αυτή η δυνατότητα, προδίδει παραβίαση του Συντάγματος.
Η παράγραφος 4 μας αναφέρει πως τo Kράτoς δικαιoύται να αξιώνει από όλoυς τoυς πoλίτες την εκπλήρωση τoυ χρέoυς της κoινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης. Εδώ υπάρχει παραβίαση του Συντάγματος καθώς κάθε έκφραση του Έλληνα πολίτη προς την κατεύθυνση της εθνικής αλληλεγγύης, κινδυνεύει να θεωρηθεί ρατσιστική ενέργεια, για την οποία η υπάρχουσα εξουσία φρόντισε με νομοσχέδιο να υπάρχει δίωξη.

Στο Άρθρο 27 και παραγράφους 1 και 2 το Σύνταγμα θεωρεί υπεύθυνους του βουλευτές για κάθε μεταβολή που συμβαίνει. Οι βουλευτές έχουν την δυνατότητα με την συμμετοχής τους στην βουλή, να αντιστέκονται σε κάθε παραβίαση του Συντάγματος από αυτούς που ασκούν την εξουσία και να ενημερώνουν σωστά τους πολίτες, καθώς και να προβλέπουν αυτά που θα συμβούν με λογικούς συλλογισμούς, ζώντας άμεσα την κατάσταση στην βουλή.
Εδώ είναι που αναφέρω όλους τους βουλευτές της βουλής συνυπεύθυνους για την παραβίαση του Συντάγματος. Ο λόγος που το κάνω είναι επειδή οι μεν της εξουσίας έχουν συμβάλει άμεσα στην παραβίαση του και οι δε της αντιπολίτευσης έχουν συμβάλει έμμεσα σ’ αυτό.
Η αντιπολίτευση έχει χρέος να δίνει αγώνα για την προστασία των άρθρων του συντάγματος και όταν βλέπει πως δεν είναι εφικτό αυτό, σε σημείο προδοσίας από την εξουσία παρά την παρουσία της, οφείλει να ενεργήσει κατάλληλα ώστε να επανέλθει η τάξη του Κράτους και να τηρηθεί το Σύνταγμα. Επιλογές της αντιπολίτευσης είναι να ζητήσει εκλογές άμεσα ή συμμόρφωση της εξουσίας, αναφέροντας στην βουλή τις παραβιάσεις του Συντάγματος όπου έχει υποπέσει η εξουσία.
Δεύτερη επιλογή είναι να παραιτηθεί όλη η αντιπολίτευση ή όσοι τελικά ακολουθήσουν αποδεικνύοντας έμπρακτα πλέον ποιός είναι ποιός.
Η τρίτη επιλογή είναι να ασκήσει το δικαίωμα του Άρθρου 120 καλώντας τους πολίτες στο πλάι της, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα οργανωμένης και σωστής κατεύθυνσης των πολιτών προς αυτή την ενέργεια και όχι δημιουργία όχλου, που θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα και ανεξέλεγκτες καταστροφικές συνέπειες.
Όταν λοιπόν η αντιπολίτευση δεν ενεργεί δραστικά ώστε να δοθεί μια άμεση λύση απέναντι στην παραβίαση του Συντάγματος και συμμετέχει στην παραβίαση, με μόνο απλά να φωνάζει μέσα στην βουλή, χωρίς κανένα τελικά αποτέλεσμα, είναι θεωρητικά αλλά και πρακτικά συνένοχη σύσσωμη και η αντιπολίτευση. Ακόμα και η απουσία δυνατότητας σε παραίτησης της αντιπολίτευσης , δεν την εμποδίζει να καλέσει την Κυβέρνηση μέσα στην βουλή, σε απολογία για όλες αυτές τις παραβιάσεις του Συντάγματος.
Ούτε αυτό έχει συμβεί, ενισχύοντας την άποψη της συμμετοχής όλων των βουλευτών στην παραβίαση του Συντάγματος από την στιγμή που κανένας δεν είναι διατεθειμένος να το υπερασπιστεί.

Στο Άρθρο 29 παράγραφος 1. Εδώ το άρθρο παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον καθώς πολλοί δεν γνωρίζουν πως το σύνταγμα σου δίνει το δικαίωμα να ιδρύσεις ένα πολιτικό φορέα, αλλά η εξουσία εμποδίζει με κάθε τρόπο την πραγματοποίηση ίδρυσης νέου αυτού φορέα. Οι λόγοι είναι καθαρά οικονομικοί. Ενώ στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου αναφέρει το Σύνταγμα ότι <> δεν προσφέρει καμία οικονομική βοήθεια για εκλογικές και λειτουργικές δαπάνες πριν τις εκλογές, παρά μόνο μετά και αφού έχει ξεπεράσει το 3%. Αυτό φυσικά δεν ισχύει για τα ήδη μεγάλα κόμματα.
Τούτο προωθεί την όποια πολιτική προσπάθεια σε αναζήτηση χρηματοδοτών με αποτέλεσμα αυτοί μετά να επηρεάζουν όλη την εξέλιξη της προσπάθειας. Έτσι έχουμε και εδώ παραβίαση του Συντάγματος καθώς υπάρχει στην επιπρόσθετη παράγραφο 2 υπάρχει ένα σημείο που αξίζει προσοχής και μας λέει πως <> που σημαίνει πως ακόμα κι αν τα καταφέρεις αυτοδύναμα θα υπάρχει η δυνατότητα έλεγχου που μπορεί να σε παρουσιάσει παράνομο. Φυσικά και αυτό δεν ισχύει για τα μεγάλα κόμματα , καθώς το αναφέρουν τα ΜΜΕ ότι χρωστούν μεγάλα χρηματικά ποσά και δεν υπάρχει διαφάνεια.

Άλλη μια ανακοίνωση Της ΕΝ.Κ.Ε που σταματά σε αυτό το σημείο για να δοθεί με ανάρτηση το επόμενο τέταρτο μέρος 21 Οκτωβρίου που ξεκινά από το άρθρο 30 του Ελληνικού Συντάγματος
Ενημερωτικά γράφουμε πως μετά και την παρουσίαση του τελευταίου μέρους, θα ακολουθήσει μια καταγγελία της ΕΝ.Κ.Ε για την καταπάτηση του Ελληνικού Συντάγματος.

Από την Ιδρυτική Επιτροπή της ΕΝ.Κ.Ε

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s